ΤΙ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ Ο ΤΡΑΜΠ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ – ΚΟΥΡΔΟΙ, ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΥΝΟΡΩΝ ΚΑΙ ΦΟΒΟΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ;

Η Μέση Ανατολή μπαίνει σε νέα φάση έντασης, όπου οι ισορροπίες αλλάζουν και οι συμμαχίες δοκιμάζονται. Ο ρόλος των Κούρδων επανέρχεται στο προσκήνιο ως πιθανός παράγοντας πίεσης απέναντι στην Τεχεράνη, με την αμερικανική στρατηγική να αναζητά τρόπους ενίσχυσης τοπικών δυνάμεων που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως μοχλός αποσταθεροποίησης.

Η πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να εξετάζει σενάρια που ξεπερνούν τις αεροπορικές επιχειρήσεις. Οι αναφορές για πιθανή υποστήριξη πολιτοφυλακών και εσωτερικών κινημάτων στο Ιράν δείχνουν ότι η σύγκρουση μπορεί να μεταφερθεί από τον αέρα στο έδαφος, με σοβαρές γεωπολιτικές συνέπειες.

Οι επαφές του Αμερικανού προέδρου με ηγέτες του ιρακινού Κουρδιστάν, όπως ο Μασούντ Μπαρζανί και ο Μπαφέλ Ταλαμπανί, προκάλεσαν αντιδράσεις. Δεν πρόκειται για τυπικές διπλωματικές συνομιλίες, αλλά για συζητήσεις που ενδέχεται να συνδέονται με ευρύτερα σχέδια αναδιάταξης ισχύος στην περιοχή.

Παράλληλα, κουρδικές οργανώσεις στο ανατολικό Ιράν ανακοίνωσαν κοινό μέτωπο, γεγονός που ερμηνεύεται ως προσπάθεια συντονισμού απέναντι στην κεντρική εξουσία. Η κίνηση αυτή δημιουργεί ανησυχία τόσο στην Τεχεράνη όσο και σε γειτονικές χώρες, καθώς μια πιθανή εξέλιξη προς αυτονομία θα μπορούσε να αλλάξει τις περιφερειακές ισορροπίες.

Οι επιθέσεις με drones εναντίον κουρδικών καταυλισμών στο βόρειο Ιράκ δείχνουν ότι η Τεχεράνη αντιδρά δυναμικά. Το μήνυμα είναι σαφές: η συνεργασία με εξωτερικούς παράγοντες θα έχει κόστος. Ωστόσο, οι επιπτώσεις αυτών των επιχειρήσεων δεν περιορίζονται τοπικά, επηρεάζουν τις σχέσεις με τη Δύση και δημιουργούν νέα πεδία αντιπαράθεσης.

Τα γεγονότα αυτά προκαλούν ανησυχία και στην Τουρκία, αφού συνδέεται άμεσα με τον φόβο ενός «ντόμινο» κουρδικής αυτονομίας. Αν οι κουρδικές δυνάμεις στο Ιράν αποκτήσουν μεγαλύτερο βαθμό αυτοδιοίκησης ή διεθνή στήριξη, η Άγκυρα φοβάται ότι αυτό θα ενισχύσει τις αποσχιστικές τάσεις και στο εσωτερικό της, κυρίως λόγω της μακροχρόνιας σύγκρουσης με το PKK.

Ένα σενάριο όπου δημιουργείται κουρδικός διάδρομος ή αυτόνομες ζώνες θα μπορούσε, κατά την τουρκική οπτική, να μεταβάλει τις περιφερειακές ισορροπίες και να αμφισβητήσει την εδαφική συνοχή της χώρας. Γι’ αυτό η Άγκυρα παρακολουθεί στενά κάθε κίνηση που μπορεί να οδηγήσει σε ενίσχυση κουρδικών πολιτικών ή στρατιωτικών δομών, βλέποντας το ζήτημα όχι μόνο ως περιφερειακή αλλά και ως εσωτερική πρόκληση ασφαλείας.

Η Βουλή και τα διεθνή κέντρα αποφάσεων καλούνται να αξιολογήσουν τις συνέπειες μιας πιθανής αναδιάταξης δυνάμεων. Αν η σύγκρουση επεκταθεί, δεν αποκλείεται να δούμε μεγαλύτερη εμπλοκή υπερδυνάμεων, με κίνδυνο περαιτέρω αποσταθεροποίησης.

Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Οι εξελίξεις μπορεί είτε να οδηγήσουν σε νέα ισορροπία, είτε να ανοίξουν έναν κύκλο εντάσεων που θα επηρεάσει ολόκληρο το διεθνές σύστημα. Το ζητούμενο είναι αν οι πολιτικές επιλογές θα υπηρετήσουν τη σταθερότητα ή θα βαθύνουν τις αντιπαραθέσεις.

Γράφει ο Σαλαμινομάχος