ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΓΙΑ ΔΕΚΑΔΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΣΤΙΣ ΒΟΡΕΙΕΣ ΣΠΟΡΑΔΕΣ

Δεκάδες εκπαιδευτικοί που τοποθετήθηκαν φέτος σε σχολεία των Βορείων Σποράδων έχουν αναλάβει υπηρεσία από τις αρχές Σεπτεμβρίου χωρίς να μπορούν να εγκατασταθούν στα σπίτια που έχουν ήδη συμφωνήσει. Τα καταλύματα παραμένουν κατειλημμένα από τουρίστες. Στη Σκιάθο και τη Σκόπελο η αναζήτηση κατοικίας έχει γίνει καθημερινή δοκιμασία: ξενοδοχεία, φιλοξενία από κατοίκους, δωμάτια χωρίς βασικές προϋποθέσεις. Το βάρος πέφτει κυρίως σε όσους μετακινούνται με οικογένεια.

Στη Σκιάθο εκπαιδευτικοί περιμένουν μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου ή αρχές Οκτωβρίου για να μπουν στα συμφωνημένα καταλύματα. Μόνιμη εκπαιδευτικός φιλοξενεί προσωρινά δύο συναδέλφους που γνώρισε στην άφιξη, μέχρι να αδειάσει δωμάτιο στο τέλος του μήνα. Για ενιαίο χώρο χωρίς ξεχωριστά δωμάτια το ενοίκιο φτάνει τα 500 έως 600 ευρώ.

Άλλοι θα περιμένουν μέχρι το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου. Αναπληρώτρια έφτασε με σύζυγο και δύο παιδιά. Η οικογένεια άλλαξε δύο ξενοδοχεία με 150 ευρώ τη διανυκτέρευση. Μετά η ίδια και το ένα παιδί φιλοξενήθηκαν από κάτοικο, ενώ ο σύζυγος και το δεύτερο παιδί γύρισαν στην ιδιαίτερη πατρίδα για να κοπεί το κόστος. Ακόμη και όταν βρεθεί δωμάτιο, πολλοί ιδιοκτήτες ζητούν αποχώρηση τέλος Μαΐου ή αρχές Ιουνίου, για να το δώσουν ξανά στον τουρισμό. Στέγη για ολόκληρη τη σχολική χρονιά δεν υπάρχει.

Στη Σκόπελο η εικόνα είναι ίδια. Παρουσιάζονται την 1η Σεπτεμβρίου και μπαίνουν στο σπίτι μετά τις 15, τις 18 ή τις 25 του μήνα, όταν φεύγουν οι επισκέπτες. Μέχρι τότε ζητούν φιλοξενία ή μένουν σε χώρους χωρίς στοιχειώδεις συνθήκες. Προσωπικά αντικείμενα μένουν στα αυτοκίνητα. Σε προσωρινά δωμάτια λείπει ακόμη και το ζεστό νερό. Δίχωρο μπορεί να κοστίζει περίπου 450 ευρώ χωρίς ρεύμα και νερό. Ορισμένα καταλύματα δεν έχουν ίντερνετ. Το κόστος στέγης μαζί με τα υπόλοιπα έξοδα πιέζει ιδιαίτερα όσους έχουν παιδιά.

Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Φέτος επιδεινώνεται επειδή η τουριστική σεζόν παρατείνεται και οι εκπαιδευτικοί καλούνται να παρουσιαστούν πριν φύγουν οι επισκέπτες. «Φέτος συνάδελφοί μας πραγματικά δίνουν μάχη για να παραμείνουν στα σχολεία», λένε οι ίδιοι. Χωρίς σταθερή και αξιοπρεπή κατοικία η στελέχωση των σχολείων στα νησιά μένει στον αέρα. Η αλληλεγγύη μεταξύ συναδέλφων δεν μπορεί να αντικαθιστά δημόσια πολιτική στέγασης.