Επιστήμονες ανιχνεύουν «βαθύ, ρυθμικό παλμό» που προέρχεται από το εσωτερικό της Γης
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν έναν παλμό που μοιάζει με καρδιακό παλμό και προέρχεται από το εσωτερικό της Γης κάτω από την αφρικανική ήπειρο, ο οποίος πιστεύουν ότι μια μέρα θα κάνει την ήπειρο κομμάτια.
Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα στο περιοδικό Nature Geoscience, μια ομάδα Ευρωπαίων και Αφρικανών επιστημόνων εξηγούν πώς χρησιμοποίησαν χημικές υπογραφές για να εξετάσουν αυτόν τον εσωτερικό καρδιακό παλμό της Γης, εξηγώντας ότι λιωμένα κομμάτια μανδύα – το βραχώδες στρώμα που βρίσκεται μεταξύ της επιφάνειας και του πυρήνα της Γης – αναβλύζουν μαζί μέσα από ρηξιγενείς ζώνες, ή αδύναμες περιοχές ηφαιστείων όπου το μάγμα είναι πιθανότερο να διαπεράσει τον φλοιό του πλανήτη μας.
Αυτά τα εσωτερικά κύματα έχουν κατασταλάξει σε ρυθμικές εκρήξεις παλλόμενων πλουμίων. Το οποίο, αν και συναρπαστικό για να το φανταστεί κανείς, ουσιαστικά σημαίνει ότι εκρήξεις λιωμένων πετρωμάτων πιέζουν τον φλοιό της αφρικανικής ηπείρου – και με την πάροδο εκατομμυρίων ετών, πιθανότατα θα διαλύσουν την ήπειρο, ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα ωκεάνια λεκάνη.
Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στην περιοχή Αφάρ της Αιθιοπίας, μια ηφαιστειακή περιοχή όπου βρίσκονται πολλαπλές ρηξιγενείς ζώνες, συλλέγοντας και αναλύοντας περίπου 130 δείγματα ηφαιστειακών πετρωμάτων.
«Διαπιστώσαμε ότι ο μανδύας κάτω από το Αφάρ δεν είναι ομοιόμορφος ή σταθερός», δήλωσε σε ανακοίνωσή της η Έμα Γουάτς, γεωλόγος του Πανεπιστημίου Swansea και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Πάλλεται και αυτοί οι παλμοί φέρουν διακριτές χημικές υπογραφές».Βαθιά κατανόηση
Όπως σημειώνει ο Independent, η έρευνα είναι σημαντική γιατί ενώ οι επιστήμονες πίστευαν εδώ και καιρό ότι ο μανδύας της περιοχής πιέζεται πάνω στον φλοιό της και προκαλεί τη διαστολή του, δεν γνώριζαν ακριβώς το γιατί.
Αυτή η νέα έρευνα προσφέρει στους επιστήμονες μια βαθύτερη κατανόηση αυτής της διαδικασίας. Επιπλέον, αποκαλύπτει ότι οι πλάκες της Γης έχουν στην πραγματικότητα τεράστια επιρροή στις κινήσεις του λιωμένου μάγματος που βρίσκεται κάτω από αυτές.
«Αυτοί οι παλμοί φαίνεται να συμπεριφέρονται διαφορετικά ανάλογα με το πάχος της πλάκας και με το πόσο γρήγορα διαχωρίζεται», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο συν-συγγραφέας της μελέτης Tom Gernon, γεωλόγος στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. «Σε ρήγματα που απλώνονται ταχύτερα, όπως η Ερυθρά Θάλασσα, οι παλμοί ταξιδεύουν πιο αποτελεσματικά και τακτικά, όπως ένας παλμός μέσα από μια στενή αρτηρία».
Είναι συναρπαστικό ότι οι ερευνητές πιστεύουν ότι η ανακάλυψή τους θα ανοίξει το δρόμο για περισσότερες ανακαλύψεις στον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε και μελετάμε την ηφαιστειακή δραστηριότητα, τη δυναμική εσωτερική λειτουργία του πλανήτη μας και τι σημαίνει η δραστηριότητα που βρέθηκε σήμερα για το μέλλον της Γης.
«Αυτό έχει βαθιές επιπτώσεις», δήλωσε σε δήλωσή του ο Derek Keir, καθηγητής γεωεπιστημών και συν-συγγραφέας της μελέτης, από το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, «για το πώς ερμηνεύουμε την επιφανειακή ηφαιστειότητα, τη σεισμική δραστηριότητα και τη διαδικασία διάσπασης των ηπείρων».
