Αρχαίο DNA δείχνει «γενετικό δεσμό» μεταξύ «Αιγύπτου και Μεσοποταμίας»
Το αρχαίο DNA αποκάλυψε έναν γενετικό σύνδεσμο μεταξύ των πολιτισμών της αρχαίας Αιγύπτου και της Μεσοποταμίας, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη στο περιοδικό Nature.
Οι ερευνητές ανέλυσαν ολόκληρα γονιδιώματα από τα δόντια ενός εντυπωσιακά καλά διατηρημένου σκελετού που βρέθηκε σε ένα σφραγισμένο νεκρικό δοχείο σε αιγυπτιακή ταφική τοποθεσία που χρονολογείται μεταξύ 4.495 και 4.880 ετών πριν.
Τα τέσσερα πέμπτα του γονιδιώματος έδειξαν συνδέσεις με τη Βόρεια Αφρική και την περιοχή γύρω από την Αίγυπτο. Αλλά το ένα πέμπτο του γονιδιώματος έδειξε δεσμούς με την περιοχή στη Μέση Ανατολή μεταξύ των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, γνωστή ως Γόνιμη Ημισέληνος, όπου άκμασε ο πολιτισμός της Μεσοποταμίας.
«Το εύρημα είναι εξαιρετικά σημαντικό», διότι «είναι η πρώτη άμεση απόδειξη αυτού που έχει υπονοηθεί» σε προηγούμενες εργασίες”, δήλωσε ο Daniel Antoine, έφορος Αιγύπτου και Σουδάν στο Βρετανικό Μουσείο.
Παλαιότερα αρχαιολογικά στοιχεία έχουν δείξει εμπορικούς δεσμούς μεταξύ της Αιγύπτου και της Μεσοποταμίας, καθώς και ομοιότητες στις τεχνικές κατασκευής αγγείων και στα συστήματα εικονογραφικής γραφής. Ενώ οι ομοιότητες στις οδοντικές δομές υποδείκνυαν πιθανούς προγονικούς δεσμούς, η νέα μελέτη αποσαφηνίζει τους γενετικούς δεσμούς.
Ο ποταμός Νείλος «είναι πιθανό να λειτούργησε ως αρχαίος υπεραυτοκινητόδρομος, διευκολύνοντας τη μετακίνηση όχι μόνο πολιτισμών και ιδεών, αλλά και ανθρώπων», δήλωσε ο Antoine, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.
Ο σκελετός βρέθηκε σε ένα αιγυπτιακό ταφικό συγκρότημα στον αρχαιολογικό χώρο Nuwayrat, μέσα σε έναν θάλαμο που είχε λαξευτεί σε μια βραχώδη πλαγιά. Η ανάλυση της φθοράς του σκελετού – και η παρουσία αρθρίτιδας σε συγκεκριμένες αρθρώσεις – δείχνει ότι ο άνδρας ήταν πιθανότατα γύρω στα 60 και μπορεί να εργαζόταν ως αγγειοπλάστης, δήλωσε ο συν-συγγραφέας και βιοαρχαιολόγος Joel Irish του Πανεπιστημίου John Moores του Λίβερπουλ.
Ο άνδρας έζησε λίγο πριν ή κοντά στην έναρξη του Παλαιού Βασιλείου της αρχαίας Αιγύπτου, όταν η Άνω και η Κάτω Αίγυπτος ενοποιήθηκαν ως ένα κράτος, οδηγώντας σε μια περίοδο σχετικής πολιτικής σταθερότητας και πολιτιστικής καινοτομίας – συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής των πυραμίδων της Γκίζας.
«Αυτή είναι η εποχή που η συγκεντρωτική εξουσία επέτρεψε τη διαμόρφωση της αρχαίας Αιγύπτου όπως την ξέρουμε», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Linus Girdland-Flink, παλαιογενετιστής στο Πανεπιστήμιο του Aberdeen.
Την ίδια περίπου εποχή, οι πόλεις-κράτη των Σουμερίων ρίζωσαν στη Μεσοποταμία και η σφηνοειδής γραφή εμφανίστηκε ως σύστημα γραφής.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι απαιτείται η ανάλυση και άλλων αρχαίων δειγμάτων DNA για να αποκτήσουμε μια σαφέστερη εικόνα της έκτασης και του χρόνου των μετακινήσεων μεταξύ των δύο πολιτιστικών κέντρων.
