ΔΙΚΗ «ΕΞΠΡΕΣ» ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΑΒ!

Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Ιδρύθηκε το 1975 με στόχο τη δημιουργία μιας εγχώριας αεροναυπηγικής βάσης που θα υποστήριζε τεχνικά την Πολεμική Αεροπορία και κρίσιμα οπλικά συστήματα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Πριν από λίγους μήνες η εταιρεία συμπλήρωσε 50 χρόνια λειτουργίας, έχοντας αποτελέσει για δεκαετίες βασικό τεχνικό στήριγμα της αμυντικής ικανότητας της χώρας.

Σήμερα όμως η ΕΑΒ βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σοβαρή κρίση ανθρώπινου δυναμικού και διοικητικών επιλογών.

Σύμφωνα με αποκλειστικά έγγραφα που έχει στη διάθεσή του το Voice News και την έρευνα της δημοσιογραφικής ομάδας του, την ώρα που η εταιρεία χάνει εκατοντάδες εξειδικευμένους τεχνικούς, εγκρίνονται μισθοί διοίκησης, παροχές και δαπάνες που προκαλούν εύλογα ερωτήματα.

Το ιστορικό των αποδοχών των εργαζομένων

Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης άλλαξε ριζικά το μισθολογικό καθεστώς των εργαζομένων της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας.

Μέχρι το 2010, οι εργαζόμενοι της ΕΑΒ αμείβονταν μέσω συλλογικών συμβάσεων εργασίας και λάμβαναν κανονικά τον 13ο και τον 14ο μισθό, όπως ίσχυε για δεκαετίες στην εταιρεία.

Με την εφαρμογή των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής, το μισθολογικό καθεστώς άρχισε να αλλάζει. Από το 2011 έως το 2013 οι εργαζόμενοι συνέχισαν να λαμβάνουν τα περικομμένα δώρα που ίσχυαν στο Δημόσιο, τα οποία όμως είχαν ήδη μειωθεί σημαντικά σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς.

Το 2013 τα δώρα καταργήθηκαν οριστικά και ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι της ΕΑΒ εντάχθηκαν στο ενιαίο μισθολόγιο του Δημοσίου.

Η ένταξη αυτή είχε ως αποτέλεσμα μια δραματική μείωση των αποδοχών, καθώς καταργήθηκαν τα δώρα, περιορίστηκαν σημαντικά τα επιδόματα και οι μισθολογικές δυνατότητες που προέβλεπαν οι συλλογικές συμβάσεις.

Παρά τις μεγάλες αυτές περικοπές, οι εργαζόμενοι συνέχισαν να στηρίζουν τη λειτουργία της εταιρείας σε μια εξαιρετικά δύσκολη οικονομική συγκυρία.

Δεκατρία χρόνια μετά την ένταξη στο ενιαίο μισθολόγιο, με δεδομένη τη μαζική αποχώρηση εξειδικευμένων τεχνικών αλλά και του κυβερνητικού αφηγήματος της πλήρους επανάκαμψης της οικονομίας και της δημιουργίας υπερπλεονασμάτων, οι εργαζόμενοι ζητούν την απένταξη της εταιρείας από το ενιαίο μισθολόγιο και την επαναφορά συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Η μαζική αποχώρηση τεχνικών

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η εταιρεία είναι η απώλεια ανθρώπινου δυναμικού.

Σύμφωνα με στοιχεία εργαζομένων, περίπου 380 εξειδικευμένοι τεχνικοί έχουν αποχωρήσει από την ΕΑΒ τα τελευταία δύο χρόνια.

Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν επιλέξει να εργαστούν σε αεροπορικές εταιρείες και τεχνικούς οργανισμούς του εξωτερικού, όπου οι αποδοχές είναι σημαντικά υψηλότερες.

Η απώλεια αυτή δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο απώλειας τεχνογνωσίας για την εταιρεία.

Μισθοί διοίκησης και προνόμια

Την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι παραμένουν στο ενιαίο μισθολόγιο, η διοίκηση της εταιρείας λειτουργεί με διαφορετικό μισθολογικό καθεστώς.

Σύμφωνα με έγγραφα της εταιρείας που έχει στη διάθεσή του το Voice News, η Γενική Συνέλευση της ΕΑΒ ενέκρινε το 2024 τις συμβάσεις της διοίκησης, καθορίζοντας τη μηνιαία αμοιβή του Διευθύνοντος Συμβούλου και των δύο Εντεταλμένων Συμβούλων στο ποσό των 7.500 ευρώ.

Στο ίδιο έγγραφο εγκρίνονται οι συμβάσεις του Διευθύνοντος Συμβούλου Αλέξανδρου Διακόπουλου, του Εντεταλμένου Συμβούλου Αναδιάρθρωσης Δημήτριου Σκαλαίου και του Εντεταλμένου Επιχειρησιακού Συμβούλου Γεώργιου Καραδήμα.

Η απόφαση προβλέπει ότι οι αποδοχές αντιστοιχούν στο 90% του ανώτατου επιτρεπόμενου ορίου αποδοχών και ισχύουν αναδρομικά από τον Φεβρουάριο του 2024.

Τα προνόμια αυτά περιλαμβάνουν επίσης τη μίσθωση τριών υβριδικών SUV, με συνολική δαπάνη περίπου 103.000 ευρώ για τη χρήση τους από στελέχη της διοίκησης.

Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για υβριδικά οχήματα, σύμφωνα με πληροφορίες προβλέπονται και αποζημιώσεις για καύσιμα και έξοδα μετακίνησης. Παρά τις αντιρρήσεις της οικονομικής διεύθυνσης, όπως αυτές αποτυπώνονται στο σχετικό ένταλμα πληρωμής.

Την έγκριση των προκλητικών αποδοχών και παροχών της διοίκησης έδωσε η Γενική Συνέλευση των μετόχων της εταιρείας, στην οποία το Ελληνικό Δημόσιο αποτελεί τον βασικό μέτοχο, με την απόφαση να φέρει την έγκριση του τότε Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κωστή Χατζηδάκη.

«Έγγραφο που καταγράφει τις αποφάσεις για μισθούς και πρόσθετες αποδοχές της διοίκησης της ΕΑΒ, με μηνιαίες αμοιβές 7.500 ευρώ.»

Σύμβαστη με ιδιωτική εταιρεία

Συμβάσεις με ιδιωτικές εταιρείες

Την ίδια στιγμή που οι ανάγκες προσωπικού στην ΕΑΒ είναι μεγάλες, η εταιρεία καλύπτει μέρος των αναγκών της μέσω συμβάσεων με ιδιωτικές εταιρείες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί σύμβαση παροχής λογιστικών υπηρεσιών:

• 16 άτομα προσωπικό
• διάρκεια τριών ετών
• συνολικό κόστος περίπου 1,28 εκατομμύρια ευρώ

Οι εργαζόμενοι υποστηρίζουν ότι το ποσό αυτό θα μπορούσε να είναι σημαντικά
χαμηλότερο αν η εταιρεία προχωρούσε σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
Συγκεκριμένα:

Με βάση τα στοιχεία της σύμβασης, το ετήσιο κόστος για την απασχόληση των 16 εργαζομένων ανέρχεται σε 427.472,64 ευρώ. Αν όμως η εταιρεία προχωρούσε σε απευθείας προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με μισθολογικό κλιμάκιο ΜΚ1, σύμφωνα με τις αποδοχές που ισχύουν από 1/4/2025, μέσο επίδομα δύο τέκνων 120 ευρώ και εργοδοτικές εισφορές 23%, το συνολικό ετήσιο κόστος θα διαμορφωνόταν περίπου στις 287.700 ευρώ. Η διαφορά αυτή φτάνει σχεδόν τις 140.000 ευρώ τον χρόνο και υπερβαίνει τις 419.000 ευρώ σε βάθος τριετίας.

Και η εξοικονόμηση αυτή αφορά μόνο μία σύμβαση.

**«Σύμβαση της ΕΑΒ με ιδιωτική εταιρεία για την παροχή λογιστικής και υποστηρικτικής υπηρεσίας.»**

Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων

Οι εξελίξεις αυτές οδήγησαν τους εργαζόμενους σε κινητοποιήσεις.

Τον Φεβρουάριο ξεκίνησαν στάσεις εργασίας, ενώ στις αρχές Μαρτίου η διοίκηση παρέδωσε την τελική της πρόταση προς το σωματείο εργαζομένων.

Σύμφωνα με τους εργαζόμενους, η πρόταση αυτή δεν ικανοποιούσε κανένα από τα βασικά αιτήματά τους.

Αντίθετα, η διοίκηση προχώρησε σε αγωγή κατά του Προέδρου του σωματείου εργαζομένων Νίκου Καπίρη.

Η υπόθεση οδηγήθηκε στο ακροατήριο μέσα σε μόλις τρεις ημέρες!

Και ενώ ο μέσος χρόνος εκδίκασης μιας υπόθεσης στην Ελλάδα ξεπερνά τα 2 χρόνια, σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά για τη χώρα μας, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων της ΕΑΒ βρίσκεται ήδη στο δικαστήριο. Στη Θήβα, σήμερα, στο πινάκιο υπάρχει μόνο η αγωγή κατά του προέδρου του σωματείου κ. Νικολάου Καπίρη.

Η επιθετική επιλογή της διοίκησης εμφανίζεται αντιφατική σε σχέση με τα προνόμια που έχουν εγκριθεί για τα στελέχη της απέναντι σε εκλεγμένους συνδικαλιστές που ασκούν το απόλυτο νόμιμο δικαίωμά τους, τη διεκδίκηση των κεκτημένων τους και το ενδιαφέρον τους για το μέλλον της εταιρείας μετά την αποχώρηση εκατοντάδων τεχνικών.

Η σημασία της ΕΑΒ μέσα στη γεωπολιτική κρίση

Σε μια στιγμή που η Μέση Ανατολή φλέγεται και η ένταση απλώνεται σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο, η σημασία της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας γίνεται ακόμη πιο κρίσιμη.

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών επηρεάζουν άμεσα την Κύπρο και την Ελλάδα, η οποία έχει ενισχύσει την παρουσία της στην περιοχή με στρατιωτικά μέσα και ναυτικές μονάδες.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον αστάθειας, η επιχειρησιακή ετοιμότητα της Πολεμικής Αεροπορίας και η τεχνική υποστήριξη των αεροσκαφών της δεν είναι μια θεωρητική συζήτηση.

Είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

Το πραγματικό διακύβευμα

Η ΕΑΒ δεν είναι απλώς μια δημόσια επιχείρηση.

Είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.

Όταν όμως μια αεροπορική βιομηχανία χάνει εκατοντάδες εξειδικευμένουςτεχνικούς και ταυτόχρονα εγκρίνονται προκλητικά προνόμια για τη διοίκηση, το ζήτημα παύει να είναι μόνο εργασιακό.

Γίνεται ζήτημα πολιτικής ευθύνης.

Είναι ένα ζήτημα που αναπόφευκτα θα απασχολήσει τη Βουλή και τους βουλευτές, καθώς αφορά το μέλλον μιας εταιρείας που για πέντε δεκαετίες αποτελεί βασικό πυλώνα της αμυντικής ικανότητας της χώρας.

Στηρίζει ο Υπουργός Άμυνας τις επιλογές της διοίκησης;

Ποια είναι η θέση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Νίκου Δένδια απέναντι στα αιτήματα των εργαζομένων της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας; Συμμερίζεται τις επιλογές και τις αποδοχές που έχουν εγκριθεί για τη διοίκηση της εταιρείας, την ώρα που οι εργαζόμενοι παραμένουν στο ενιαίο μισθολόγιο και καταγράφεται μαζική αποχώρηση τεχνικού προσωπικού; Και προτίθεται να συνεχίσει να στηρίζει τη σημερινή διοίκηση ή να παρέμβει για την επίλυση της κρίσης που έχει δημιουργηθεί;