Η Γη δεν είναι μόνη- Νέα στοιχεία αποδεικνύουν την ύπαρξη πολλών παρόμοιων πλανητών

Οι επιστήμονες πιστεύουν τώρα ότι βραχώδεις πλανήτες όπως η Γη μπορεί να είναι πολύ πιο κοινοί στον γαλαξία από ό,τι πιστεύαμε κάποτε. Νέα έρευνα δείχνει ότι όταν σχηματιζόταν το ηλιακό μας σύστημα, ένα κοντινό εκρηκτικό άστρο βοήθησε στη δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών για την ανάπτυξη ξηρών, βραχωδών κόσμων. Αυτή η διαδικασία μπορεί να συμβαίνει συχνά και γύρω από άλλα αστέρια.

Οι βραχώδεις πλανήτες σχηματίζονται από μικρά δομικά στοιχεία που αποτελούνται από βράχο και πάγο. Για να γίνουν αυτά τα αντικείμενα στεγνά και στερεά, χρειάζονται πολλή εσωτερική θερμότητα από νωρίς. Αυτή η θερμότητα προέρχεται από ραδιενεργά υλικά που απελευθερώνουν ενέργεια καθώς διασπώνται. Μια ιδιαίτερα σημαντική ουσία είναι το αλουμίνιο 26, το οποίο μπορεί να ζεστάνει αρκετά τα νεαρά πλανητικά σωματίδια ώστε να απομακρυνθεί το νερό και να σχηματιστούν βραχώδεις πλανήτες.

Εδώ και χρόνια, οι επιστήμονες γνώριζαν ότι αυτά τα ραδιενεργά υλικά υπήρχαν επειδή βρίσκονται σε αρχαίους μετεωρίτες. Το μυστήριο ήταν πώς τόσα πολλά από αυτά τα υλικά μπήκαν στο πρώιμο ηλιακό σύστημα χωρίς να το καταστρέψουν. Μια έκρηξη σουπερνόβα που βρισκόταν πολύ κοντά θα είχε διαλύσει τα πάντα, ενώ μια έκρηξη που βρισκόταν πιο μακριά δεν θα φαινόταν αρκετά ισχυρή.

Η νέα ιδέα προσφέρει μια λύση. Αντί να βασίζεται μόνο στα άμεσα συντρίμμια από το εκρηκτικό αστέρι, το μοντέλο δείχνει ότι σωματίδια υψηλής ενέργειας από την έκρηξη θα μπορούσαν να έχουν κατακλύσει το νεαρό ηλιακό σύστημα. Αυτά τα σωματίδια, γνωστά ως κοσμικές ακτίνες, θα είχαν πυροδοτήσει πυρηνικές αντιδράσεις στον δίσκο σχηματισμού του πλανήτη, δημιουργώντας στο εσωτερικό του βασικά ραδιενεργά υλικά. Ταυτόχρονα, κάποια ραδιενεργή σκόνη από την έκρηξη θα μπορούσε να εγκατασταθεί με ασφάλεια στο δίσκο.

Μαζί, αυτά τα δύο φαινόμενα εξηγούν πώς σχηματίστηκε η κατάλληλη ποσότητα υλικού που παράγει θερμότητα χωρίς να καταστραφεί το ηλιακό σύστημα. Επειδή οι εκρήξεις άστρων και οι κοσμικές ακτίνες είναι συχνές στον γαλαξία μας, αυτή η διαδικασία μπορεί να συμβαίνει συχνά. Ως αποτέλεσμα, πολλά αστρικά συστήματα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ξηρούς, βραχώδεις πλανήτες παρόμοιους με τη Γη, αυξάνοντας τις πιθανότητες ύπαρξης κατοικήσιμων κόσμων πέρα από το δικό μας.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Εργαλείο ή όπλο; – Η νέα επιστημονική ανακάλυψη με τη διπλή χρήση

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Απλή βροχή ή κάτι χειρότερο; – Ο άγνωστος κίνδυνος πίσω από τις ισχυρές καταιγίδες