ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ: ΟΤΑΝ Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ «ΦΑΣΙΣΜΟΣ»!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Το συγκεκριμένο σκίτσο που κάνει τον γύρο του διαδικτύου δεν είναι απλώς ένα ακόμη meme, αλλά ο καθρέφτης μιας τεράστιας ιδεολογικής αντίφασης. Γιατί ξαφνικά η αυτοδιάθεση θεωρείται «ιερό δικαίωμα» όταν αφορά άλλους λαούς, αλλά γίνεται «φασισμός» όταν ένας Έλληνας μιλά για τη δική του πατρίδα; Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Και μάλιστα χωρίς καν τα προσχήματα.
Από τη μία βλέπουμε να χειροκροτούνται εθνικοί αγώνες, κινήματα αυτοδιάθεσης και διεκδικήσεις λαών σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Από την άλλη, όταν ένας Έλληνας σηκώνει τη φωνή του και λέει ότι θέλει ασφαλή σύνορα, εθνική κυριαρχία, σεβασμό στην ιστορία και προτεραιότητα στους πολίτες της χώρας του, ξαφνικά πέφτει πάνω του όλο το ιδεολογικό οπλοστάσιο: «ακροδεξιός», «εθνικιστής», «φασίστας».

Αλήθεια, από πότε η αγάπη για την πατρίδα έγινε έγκλημα;

Το σύνθημα «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» ειναι αδιανόητο να χρησιμοποιείται ως απόδειξη φασισμού. Σε μια δημοκρατία οφείλεις να μπορείς να μιλάς για εθνική κυριαρχία, σύνορα, δημογραφικό, ασφάλεια και εθνική ταυτότητα χωρίς να σε στήνουν στον τοίχο της πολιτικής ορθότητας και εδώ βρίσκεται η μεγάλη υποκρισία, γιατί η συζήτηση δεν γίνεται πραγματικά για τον φασισμό. Γίνεται για το ποιος επιτρέπεται να μιλά για την Ελλάδα και με ποιους όρους. Αν μιλάς για οποιονδήποτε άλλο λαό, θεωρείσαι προοδευτικός. Αν μιλήσεις για τους Έλληνες, ξαφνικά πρέπει να απολογείσαι.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να μένει στο απυρόβλητο. Η Νέα Δημοκρατία παρουσιάστηκε επί χρόνια ως δύναμη που θα υπερασπιζόταν την ασφάλεια, τα σύνορα και την εθνική αξιοπρέπεια. Όμως οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να ρωτούν: τι από όλα αυτά βλέπουν σήμερα στην καθημερινότητά τους;
Γιατί ο Έλληνας βλέπει την ακρίβεια να πιέζει το εισόδημά του, το δημογραφικό να εξελίσσεται σε βόμβα και την ανασφάλεια να παραμένει καθημερινή συζήτηση και όταν ζητά απαντήσεις, δεν θέλει χαρακτηρισμούς. Θέλει πολιτική.
Το να ζητάς ασφαλή σύνορα δεν σε κάνει φασίστα. Το να απαιτείς σεβασμό στην ιστορία σου δεν σε κάνει φασίστα. Το να θέλεις η Πολιτεία να προστατεύει πρώτα τους πολίτες της δεν σε κάνει φασίστα. Το να αγαπάς την πατρίδα σου δεν χρειάζεται πιστοποιητικό ιδεολογικής νομιμοφροσύνης.
Αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να τελειώσει: η πολιτική τακτική του «αν διαφωνείς μαζί μας, είσαι ακραίος». Η Δημοκρατία δεν φοβάται τις διαφορετικές απόψεις. Τις συζητά. Τις αντιμετωπίζει με επιχειρήματα.
Γιατί στο τέλος υπάρχει ένα απλό ερώτημα που κανένα επικοινωνιακό επιτελείο δεν μπορεί να εξαφανίσει: Μπορεί ένας Έλληνας να αγαπά την Ελλάδα, να απαιτεί ισχυρά σύνορα, να υπερασπίζεται την εθνική του ταυτότητα και να ζητά το κράτος να βάζει πρώτα τον πολίτη του, χωρίς να χαρακτηρίζεται αυτομάτως «φασίστας»;
Αν η απάντηση είναι «όχι», τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται σε αυτόν που αγαπά την πατρίδα του. Βρίσκεται σε εκείνους που ενοχλούνται όταν κάποιος το λέει δυνατά.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ιδεολογική άδεια για να υπάρχει και οι Έλληνες δεν χρειάζονται άδεια για να αγαπούν την πατρίδα τους. Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες.