Θράκη: Οι Τούρκοι στήνουν «κράτος εν κράτει» και η κυβέρνηση παρακολουθεί ως θεατής

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σε μια άκρως προκλητική επίδειξη ισχύος και οικονομικής διείσδυσης μετατράπηκε η παρουσίαση των αγροτικών εγκαταστάσεων «Bluefarm» και «Yaka» στην Κομοτηνή, την Πέμπτη 4 Ιουνίου. Η εκδήλωση προβολής των δύο μονάδων, τις οποίες διαχειρίζεται ο γνωστός τουρκόφρων επιχειρηματίας Λεβέντ Σαδίκ Αχμέτ, εξελίχθηκε σε μια συντονισμένη επιχείρηση της Άγκυρας σε ελληνικό έδαφος. Με τη συμμετοχή του Τούρκου Γενικού Προξένου, Αϊκούτ Ουνάλ, και μιας οργανωμένης αποστολής 30 δημοσιογράφων που ήρθαν απευθείας από την Τουρκία, έγινε σαφές ότι οι επενδύσεις αυτές εργαλειοποιούνται πλήρως για την εξυπηρέτηση των επικοινωνιακών και πολιτικών σκοπιμοτήτων του Προξενείου.

Ο επιχειρηματίας, ο οποίος εμφανίζεται ως ο απόλυτος ηγεμόνας της περιοχής, δήλωσε προκλητικά ότι στόχος του είναι η συνεχής εξαγορά και μίσθωση γης στη Θράκη, ώστε να ελέγξει πλήρως την τοπική παραγωγή. Μάλιστα, το γεγονός ότι η έκταση των 155 στρεμμάτων του παραχωρήθηκε από τον τοπικό δήμο μέσω μακροχρόνιας μίσθωσης, αποδεικνύει την επικίνδυνη αφέλεια με την οποία αντιμετωπίζονται τέτοιες κινήσεις.


Η επικίνδυνη αδράνεια της Αθήνας και το μεγάλο «γιατί»

Η εικόνα ενός εγκάθετου της Άγκυρας να φέρνει ξένα τηλεοπτικά συνεργεία για να διαφημίσει την οικονομική του κυριαρχία στη Ροδόπη, αποκλείοντας επιδεικτικά τον ελληνικό Τύπο, προκαλεί οργή. Όμως, το πιο εξοργιστικό κομμάτι αυτής της υπόθεσης δεν είναι η στάση των Τούρκων –αυτοί κάνουν τη δουλειά τους– αλλά η εκκωφαντική σιωπή και η πλήρης απραξία της ελληνικής κυβέρνησης.

Γιατί η Αθήνα επιτρέπει να στήνεται ένα οικονομικό παρακράτος κάτω από τη μύτη της; Πώς είναι δυνατόν το Υπουργείο Εξωτερικών και οι αρμόδιες αρχές να παρακολουθούν ως απλοί θεατές την Άγκυρα να χρηματοδοτεί την αγορά ελληνικής γης, την ίδια ώρα που οι Έλληνες παραγωγοί της Θράκης εγκαταλείπονται στη μοίρα τους χωρίς καμία κρατική στήριξη;

Η κυβέρνηση φέρει τεράστια ευθύνη για αυτή την κατάσταση. Αντί να θωρακίσει την περιοχή με κίνητρα για τις ελληνικές επιχειρήσεις και να βάλει κόκκινες γραμμές στην οικονομική διείσδυση του Προξενείου, ανέχεται την αποθράσυνση του Λεβέντ Σαδήκ. Όταν η κεντρική διοίκηση αφήνει τη Θράκη στο έλεος των «επενδύσεων» με άρωμα Τουρκίας, ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για τη γκετοποίηση της μειονότητας και τη δημιουργία μιας de facto αυτόνομης ζώνης. Η ανοχή αυτή είναι πλέον εγκληματική.