Συγκίνηση στη Μητρόπολη Αθηνών: Το τελευταίο «αντίο» στη Μάρω Κοντού – Η Ελλάδα αποχαιρετά την αξέχαστη «Κοκοβίκου»

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες και πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκαν στη Μητρόπολη Αθηνών για να πουν το τελευταίο «αντίο» στη μεγάλη κυρία του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου, Μάρω Κοντού, η οποία έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη 15 Ιουλίου σε ηλικία 92 ετών.

Η αγαπημένη ηθοποιός, που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι της στον ελληνικό πολιτισμό με δεκάδες ρόλους στη σκηνή και τη μεγάλη οθόνη, οδηγήθηκε στην τελευταία της κατοικία μέσα σε κλίμα σεβασμού και αγάπης από ανθρώπους που τη θαύμασαν και τη συνόδευσαν σε όλη τη μεγάλη καλλιτεχνική της διαδρομή.

Η σορός της τέθηκε σε προσκύνημα από τις 11:00 το πρωί στη Μητρόπολη Αθηνών και στη συνέχεια ακολούθησε η εξόδιος ακολουθία, ενώ η ταφή πραγματοποιήθηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Τον επικήδειο λόγο εκφώνησε ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, στενός φίλος της Μάρως Κοντού επί σειρά ετών. Οι δυο τους διατηρούσαν μια ιδιαίτερη σχέση και, σύμφωνα με πληροφορίες, η σπουδαία ηθοποιός είχε εκφράσει μια προσωπική της επιθυμία για την παρέα τους, ζητώντας στην επόμενη συνάντησή τους να υπάρχει μια θέση στο τραπέζι για εκείνη, με ένα ποτήρι ουίσκι και ένα αναμμένο τσιγάρο μπροστά στην άδεια καρέκλα της.

Η οικογένεια της ηθοποιού είχε ζητήσει, αντί στεφάνων, να γίνουν δωρεές στο Κέντρο Βρεφών «Μητέρα», έναν οργανισμό με τον οποίο η Μάρω Κοντού είχε συνδεθεί ιδιαίτερα, καθώς είχε διατελέσει πρόεδρός του.

Στην τελετή παρέστησαν άνθρωποι από τον καλλιτεχνικό και δημόσιο χώρο, ενώ στεφάνια στη μνήμη της απέστειλαν μεταξύ άλλων η στενή της φίλη και συνεργάτιδα Άντζελα Γκερέκου, καθώς και ο τηλεοπτικός σταθμός MEGA.

Η Μάρω Κοντού υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές παρουσίες του ελληνικού κινηματογράφου, με ρόλους που έμειναν χαραγμένοι στη συλλογική μνήμη. Η μορφή της «κυρίας Κοκοβίκου» από την αγαπημένη ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» αποτέλεσε έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς ρόλους της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά.

Η Ελλάδα αποχαιρετά μια καλλιτέχνιδα που συνδύασε το ταλέντο, την κομψότητα και τη διαχρονική παρουσία, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία πολιτιστική κληρονομιά.