Στρατηγική κλιμάκωση: Ο Τραμπ εξετάζει πλήγματα κατά πυρηνικών εγκαταστάσεων και κατάληψη εδαφών στο Ιράν

Σε μια προσπάθεια να κάμψει την αντίσταση της Τεχεράνης, ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο μιας δραστικής επέκτασης των αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Ιράν. Σύμφωνα με αποκαλυπτικά στοιχεία που δημοσίευσε η Wall Street Journal, ο Αμερικανός πρόεδρος συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη στην Αίθουσα Επιχειρήσεων, όπου συζητήθηκαν σενάρια που ξεπερνούν τις μέχρι τώρα αεροπορικές επιδρομές. Στο τραπέζι βρίσκονται πλέον η κατάληψη στρατηγικών νησιών στα Στενά του Ορμούζ, όπως το νησί Χαργκ, αλλά και ο βομβαρδισμός της οχυρωμένης εγκατάστασης στο όρος Πικάξ, η οποία θεωρείται κρίσιμος κόμβος για το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας.

Μεταξύ στρατιωτικής ισχύος και διπλωματίας

Παρά τη ρητορική της «αποφασιστικής δράσης», η κυβέρνηση Τραμπ δηλώνει ότι η χρήση των ενόπλων δυνάμεων αποτελεί εργαλείο πίεσης για την αναγκαστική επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο αντιπρόεδρος Βανς ξεκαθάρισε πως ο στόχος δεν είναι ένας διαρκής βομβαρδισμός, αλλά η επιβολή τέτοιων όρων που θα υποχρεώσουν το Ιράν να σταματήσει τις απειλές κατά της διεθνούς ναυσιπλοΐας. Ήδη, οι ΗΠΑ έχουν προχωρήσει σε ναυτικό αποκλεισμό, προκαλώντας την ακινητοποίηση πλοίων που αγνοούν τις προειδοποιήσεις, ενώ η κατάρρευση της προηγούμενης εκεχειρίας έχει οδηγήσει τη σύγκρουση σε επικίνδυνη τροχιά.

Οι προκλήσεις των στρατηγικών στόχων

Η επιλογή των στόχων που εξετάζονται χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά υψηλό ρίσκο:

• Όρος Πικάξ: Πρόκειται για μια υπόγεια εγκατάσταση σε βάθος έως 145 μέτρων, θωρακισμένη με γρανίτη, που καθιστά αμφίβολη την αποτελεσματικότητα ακόμη και των ισχυρότερων αμερικανικών βομβών «bunker-buster».

• Νησί Χαργκ: Ο έλεγχος αυτού του νευραλγικού κόμβου για τις εξαγωγές πετρελαίου θα αποτελούσε καίριο πλήγμα για την οικονομία του Ιράν, αλλά θα εξέθετε άμεσα τα αμερικανικά στρατεύματα σε πιθανές επιθέσεις από ιρανικούς πυραύλους και drones.

• Μικρότερα νησιά (Αμπού Μούσα, Τουνμπ): Η κατάληψή τους προτείνεται ως μέσο για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας, αν και οι αναλυτές προειδοποιούν για τον κίνδυνο οι δυνάμεις των ΗΠΑ να βρεθούν «εγκλωβισμένες» και ευάλωτες.

Το πολιτικό διακύβευμα παραμένει τεράστιο. Ενώ ο κ. Τραμπ δηλώνει ανοιχτός σε μια διπλωματική λύση, η προοπτική μιας χερσαίας εμπλοκής προκαλεί σκεπτικισμό, καθώς ένας πόλεμος ευρείας κλίμακας στη Μέση Ανατολή θα είχε άμεσες συνέπειες στις τιμές των καυσίμων και στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο των ΗΠΑ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. Η στρατηγική του Λευκού Οίκου ισορροπεί σε μια λεπτή γραμμή, χρησιμοποιώντας τον φόβο της κλιμάκωσης ως διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι σε μια Τεχεράνη που, μέχρι στιγμής, αρνείται να υποχωρήσει.