Σημαντική πολιτική ανατροπή σημειώθηκε στη Βαγδάτη, καθώς ο φιλοϊρανός υποψήφιος για την πρωθυπουργία, Nouri al‑Maliki, υποχρεώθηκε να αποσυρθεί έπειτα από έντονες εσωτερικές και εξωτερικές πιέσεις. Η εξέλιξη αυτή αναδιαμορφώνει τις ισορροπίες στο ήδη εύθραυστο πολιτικό σύστημα της χώρας.
Η απόφαση προήλθε από τον σιιτικό συνασπισμό Coordination Framework, ο οποίος αποτελεί τον βασικό πυλώνα των φιλοϊρανικών πολιτικών δυνάμεων στο Ιράκ. Παρά την αρχική στήριξη, οι εσωτερικές διαφωνίες εντάθηκαν, καθώς αρκετά μέλη του συνασπισμού εκτίμησαν ότι μια επιστροφή του Μαλίκι στην πρωθυπουργία θα όξυνε τις κοινωνικές και διαθρησκευτικές εντάσεις.
Ο Μαλίκι, επικεφαλής του κόμματος State of Law Coalition και πρωθυπουργός την περίοδο 2006-2014, παραμένει ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Η προηγούμενη διακυβέρνησή του είχε κατηγορηθεί για συγκεντρωτισμό εξουσίας και περιθωριοποίηση σουνιτικών δυνάμεων — παράγοντες που, κατά πολλούς αναλυτές, συνέβαλαν στην αποσταθεροποίηση της χώρας την προηγούμενη δεκαετία.
Καθοριστικό ρόλο φαίνεται να διαδραμάτισαν και οι πιέσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, υπήρξαν σαφή μηνύματα ότι ενδεχόμενη επάνοδος του Μαλίκι θα επηρέαζε αρνητικά τη χρηματοπιστωτική στήριξη και τη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας.
Το Ιράκ βρίσκεται σε λεπτή γεωπολιτική ισορροπία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Η ανάδειξη ενός πρωθυπουργού που θεωρείται στενά συνδεδεμένος με την ιρανική επιρροή θα μπορούσε να επιφέρει οικονομικές πιέσεις, ιδίως σε μια περίοδο όπου η χώρα εξαρτάται από την ενεργειακή σταθερότητα και τις διεθνείς χρηματοροές.
Μετά την απόσυρση, η Coordination Framework καλείται να προτείνει νέο πρόσωπο κοινής αποδοχής, ικανό να εξασφαλίσει στήριξη όχι μόνο από το σιιτικό μπλοκ αλλά και από κουρδικές και σουνιτικές πολιτικές δυνάμεις. Η διαδικασία αναμένεται να είναι σύνθετη, καθώς οι ισορροπίες είναι εύθραυστες και η κοινωνική κόπωση έντονη.
Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί απλώς εσωτερικό πολιτικό επεισόδιο. Αντανακλά τη συνεχιζόμενη μάχη επιρροής στο εσωτερικό του ιρακινού κράτους και υπογραμμίζει ότι το ζήτημα της πρωθυπουργίας παραμένει πεδίο γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός αλλά ποια κατεύθυνση θα επιλέξει το Ιράκ ανάμεσα στις ανταγωνιστικές δυνάμεις που διαμορφώνουν το μέλλον του.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
