Όχι Δεν Είμαι Ψέκι: Οδηγός Συζητήσεων για την Ατζέντα 2030 Μέρος 3

Πώς ξεκινάμε μια συζήτηση επί της Ατζέντας; Τεχνικές και παραδείγματα.

Όχι Δεν Είμαι Ψέκι: Οδηγός Συζητήσεων για την Ατζέντα 2030 Μέρος 2

Ωραία, αφού ειδαμε ποιούς δε προσεγγίζουμε ως συνομιλητές και τι αποφεύγουμε να κάνουμε με αυτούς με τους οποίους μπορούμε να μιλήσουμε για τη θεματολογία μας, πάμε να δούμε τις τεχνικές που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να τραβήξουμε το ενδιαφέρον του συνομιλητή μας και να τον κρατήσουμε στη συζήτηση.

Κάνε τον χαζό

Αν είναι κάτι που έμαθα σπουδάζοντας διαπραγματεύσεις και δουλεύοντας ως πωλητής είναι πως κανένας άνθρωπος δεν θέλει να αισθάνεται πως κάποιος τον παραμέρησε και αποφάσισε για αυτόν. Οι άνθρωποι θέλουμε να είμαστε κυρίαρχοι της μοίρας μας και να αισθανόμαστε πως ό,τι απόφαση πήραμε, τη πήραμε γιατί εμείς την επιλέξαμε. Για το λόγο αυτό, πολύ λίγοι συνομιλητές θα μείνουν σε μια συζήτηση με μια θεματολογία την οποία αισθάνονται πως εμείς τους επιβάλαμε μονομερώς. Από την άλλη, όλοι θέλουμε να αισθανόμαστε πως ο περίγυρός μας αναγνωρίζει την ευφυΐα και την σοφία μας και επιζητά τη συμβουλή μας για να λάβει αποφάσεις για τη ζωή του.

Μια καλή μέθοδος λοιπόν για να κάνεις κάποιον να συζητήσει μαζί σου κάτι που κανονικά δε θα του πέρναγε από το μυαλό είναι να προσποιηθείς πως θέλεις τη βοήθεια του για να λύσεις ένα πρόβλημα. Χρησιμοποίησε φράσεις όπως “Μπορείς να μου εξηγήσεις λίγο κάτι;” ή “Να ρωτήσω λίγο τη γνώμη σου;” ακολουθούμενες από κάποια είδηση που έχεις ανά χείρας σχετικά με το θέμα στο οποίο έχεις αποφασίσει να μυήσεις τον συνομιλητή. Πχ. “Ρε Κώστα, να σε ρωτήσω λίγο κάτι που δε καταλαβαίνω; Διαβάζω εδώ στο Focus για τις ψηφιακές ταυτότητες και πως θα συνδέονται λέει όλα με αυτές. Τι εννοούν δηλαδή; Δε το καταλαβαίνω.”

Με αυτό το τρόπο είναι αρκετά πιθανό ο συνομιλητής σου να διαβάσει και να εκτεθεί σε πληροφορίες σχετικά με την Ατζέντα (κάτι που δε θα το έκανε από μόνος του) και να προσπαθήσει να σε βοηθήσει να βγάλεις άκρη με το πρόβλημά σου, ενώ παράλληλα θα μελετάει και θα καταννοεί περισσότερα σχετικά με την Ατζέντα. Έτσι ο συνομιλητής σου και θα αισθάνεται πως συμμετέχει σε μια διαδραστική συζήτηση και θα συνδέσει τις συζητήσεις σας (και τη συνεπαγόμενη απόκτηση νέων γνώσεων περί του θέματος) με θετικά συναισθήματα, καθώς έχει την ευκαιρία να πάρει το ρόλο του δασκάλου και να αισθανθεί σοφός και χρήσιμος.

Κάνε τον φοβισμένο

Μια παραλλαγή της άνω μεθόδου είναι να παρουσιαστείς ως ανήσυχος για κάποιο θέμα που σχετίζεται με την Ατζέντα. Χρησιμοποιώντας ατάκες όπως “Ξέρεις τι με ανησυχεί;” ή “Φοβάμαι πολύ το τάδε” θα έχεις την ευκαιρία να συνδέσεις οποιαδήποτε σχετική κουβέντα η οποία ήδη λαμβάνει χώρα με κάποιο ζήτημα της Ατζέντας, και να πας τη συζήτηση εκεί. Για παράδειγμα:

Συνομιλητής: “Και που λες ρε Κώστα, ήρθε η άλλη να πάρει 80 λεπτά ψωμί και μου έβγαλε να με πληρώσει με κάρτα. Καλά τώρα, ούτε 80 λεπτά δεν είχε πάνω της και έπρεπε να με πληρώσει με κάρτα;”

Εσείς: “Ρε Γιάννη, εμένα ξέρεις τι με ανησυχεί πολύ με όλον αυτόν τον εθισμό στις κάρτες; Πως αύριο θα τους πουν να κόψουν τελείως τα μετρητά και να χρησιμοποιούν μόνο πλαστικό χρήμα και εκείνοι θα το φάνε αμάσητο όλο αυτό.” (Και από εκεί θα το συνέχιζα μιλώντας για τη Τυραννία των Ψηφιακών Νομισμάτων)

Η συγκεκριμένη μέθοδος με έχει υπηρετήσει καλά στο να μεταστρέφω συζητήσεις που σχετίζονται με θέματα της Ατζέντας σε συζητήσεις που ασχολούνται εξ ολοκλήρου με την ανάλυσή της. Παρόλα αυτά, η τεχνική αυτή θέλει καλή αίσθηση του παλμού της συζήτησης, των αντιδράσεων του συνομιλητή και τακτ. Αν ο συνομιλητής δε τσιμπήσει, καλό θα ήταν να μην την επαναλάβουμε εντός της ίδιας συζήτησης.

Άμεση Παρέμβαση

Μια άλλη μέθοδος να εφιστήσεις τη προσοχή ενός πιθανού συνομιλητή σε ένα τέτοιο θέμα είναι μέσω της άμεσης παρουσίασης μιας είδησης και της συζήτησης επί αυτής. Ερωτήσεις του στυλ: “Το άκουσες το τελευταίο;”, “Τα έμαθες;”, “Εσύ το άκουσες αυτό;” μπορούν να λειτουργήσουν ως καλές εισαγωγές για να εκθέσεις ένα θέμα και να προβείς σε μια ανάλυση επί αυτού. Βέβαια, προκειμένου η ανάλυση αυτή να μετατραπεί σε διαδραστική συζήτηση είναι καλό ο συνομιλητής σου να είναι ήδη κάπως μυημένος σε αυτή τη θεματολογία.

Σταδιακός Εγκλιματισμός

Η μέθοδος αυτή είναι μια μέθοδος που με έχει βοηθήσει πολύ στο να “ζυγίσω” τις πιθανές αντιδράσεις και τη νοοτροπία των συνομιλητών μου και να ξέρω αν μπορώ να τους μιλήσω για την Ατζέντα.

Αυτό το οποίο κάνεις με την μέθοδο αυτή είναι να κάνεις σχόλια και μίνι αναλύσεις που άπτονται της Ατζέντας σε ανύποπτο χρόνο και σε αραιά χρονικά διαστήματα. Στην ουσία, σπέρνεις τον νου του συνομιλητή σου με πληροφορίες που σταδιακά θα ανθίσουν σε περιέργεια και ενδιαφέρον για τα όσα έχεις να του πεις. Παράλληλα, θα τον βοηθήσεις να αρχίσει σταδιακά να αποβάλει την απέχθεια που του έχει φυτέψει η συστημική προπαγάνδα όσον αφορά την ασχολία με αυτή τη θεματολογία και να νιώσει πιο άνετα να την συζητήσει μαζί σου ή να την ερευνήσει μόνος του.

Η μέθοδος αυτή θέλει πολύ υπομονή (σαν να φυτεύεις ένα σπόρο) και μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες έως και μήνες για να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Αυτό το οποίο κάνεις είναι όταν μια κουβέντα ακουμπά ένα θέμα της Ατζέντας προβαίνεις σε ένα μικρό σχόλιο ή ανάλυση μιας ή δύο προτάσεων και στη συνέχεια αλλάζεις το θέμα. Έτσι, “χτυπάς και φεύγεις” αφήνοντας πίσω τροφή για σκέψη για τον συνομιλητή σου. Για παράδειγμα:

Συνομιλητής: “Είδες τι έγινε με την Credit Suisse; Το περίμενες πώς θα γινόταν αυτό;”

Εσείς: “Κοίτα, έχουν πει καιρό τώρα πως θέλουν να μεταβούμε σε ψηφιακό ευρώ. Πώς θα γίνει αυτό αν δε καταστραφεί πρώτα η οικονομία που έχουμε; Άκουσες τα νέα για τον τάδε;”

Συνομιλητής: “Τι ήταν πάλι αυτό που είπε ο Πνευματικός της ΝΔ για τους καρκινοπαθείς; Περίεργο ε;”

Εσείς: “Ε, όχι και τόσο. Στον Καναδά κάνουν ευθανασίες από το 2016 για να μειώσουν το βάρος στα δημόσια ταμεία. Αργά ή γρήγορα θα μας έφερναν αυτή τη “μόδα” και εδώ. Άσχετο, θα πας κάπου για ΣΚ;”

Κράτα στο νου πως αυτά τα σχόλια θα πρέπει να είναι αραιά και σύντομα. Απότομες αλλαγές στη συχνότητα και στη πυκνότητα με την οποία κάνεις αυτά τα σχόλια ή πρόωρες συζητήσεις επί αυτών μπορεί να λειτουργήσουν αρνητικά και να ανατρέψουν τη δουλειά που έχεις κάνει. Η υπομονή και η επιμονή είναι τα κλειδιά για την επιτυχία αυτής της μεθόδου.

Ραντεβού στο επόμενο και τελευταίο μέρος για να δούμε τι είδους θεματολογία θα ήταν καλό να επιλέξουμε για αυτές τις πρώτες συζητήσεις και πως να χειριστούμε πιθανές αντιδράσεις στα όσα έχουμε να πούμε.

Κωνσταντίνος Ελευθερίου