Ο νέος κύκλος συγκρούσεων ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ιράν και τα κρίσιμα ερωτήματα για τη στρατηγική του Ντόναλντ Τραμπ

Οι αμερικανικές δυνάμεις πραγματοποίησαν για ένατη συνεχόμενη νύχτα βομβαρδισμούς εναντίον ιρανικών στόχων, έπειτα από σχετική εντολή του Ντόναλντ Τραμπ, ενώ η Τεχεράνη απάντησε άμεσα με αντίποινα κατά αμερικανικών υποδομών στην ευρύτερη περιοχή.

Η εξέλιξη αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο τις αρχικές εξαγγελίες του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος υποστήριζε ότι η σύγκρουση με το Ιράν θα είχε λήξει μέσα σε λίγες ημέρες. Σε σχετική ανάλυσή του, το CNN θέτει το κρίσιμο ερώτημα σχετικά με τον πραγματικό και μακροπρόθεσμο στόχο της Ουάσινγκτον, επισημαίνοντας την έλλειψη σαφών εξηγήσεων από την κυβέρνηση για τη νέα στρατηγική κλιμάκωσης.

Η αβεβαιότητα γύρω από τους στόχους και ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ

Η επιστροφή σε αεροπορικές επιδρομές πλήρους κλίμακας δείχνει ότι η αμερικανική ηγεσία δυσκολεύεται να αποδεχτεί το πολιτικό και οικονομικό κόστος της de facto επικράτησης του Ιράν σε έναν καίριο τομέα, δηλαδή τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. Παρά τη στρατιωτική πίεση, η κυβέρνηση δεν έχει διευκρινίσει αν ο σκοπός των επιθέσεων περιορίζεται στην καταστροφή των ιρανικών υποδομών κατά μήκος των Στενών ή αν προετοιμάζεται το έδαφος για μια ευρύτερη επιχείρηση που ενδέχεται να περιλαμβάνει χερσαίες δυνάμεις.

Το αμερικανικό δίκτυο σημειώνει ότι η αποκατάσταση του προηγούμενου καθεστώτος ναυσιπλοΐας αποτελεί μονόδρομο για τον Λευκό Οίκο, καθώς σε αντίθετη περίπτωση ο Ντόναλντ Τραμπ κινδυνεύει να χρεωθεί μια σοβαρή στρατηγική αποτυχία. Ωστόσο, οι επιλογές παραμένουν περιορισμένες, ιδιαίτερα καθώς η Τεχεράνη συνεχίζει να επιδεικνύει ανθεκτικότητα και δυνατότητες πλήξης ακόμη και σε περιοχές εκτός του άμεσου πεδίου των συγκρούσεων, όπως καταδείχθηκε από πρόσφατη επίθεση στην Ιορδανία που κόστισε τη ζωή σε Αμερικανούς στρατιωτικούς.

Οι παραλληλισμοί με προηγούμενες συγκρούσεις και η στάση του Ιράν

Αναλύοντας την κατάσταση, ο συνταξιούχος ναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, Τζέιμς Σταυρίδης, παρομοίασε την τακτική της Τεχεράνης με εκείνη των Βορειοβιετναμέζων ή των Ταλιμπάν. Όπως εξήγησε, το Ιράν αξιοποιεί τα περιορισμένα μέσα που διαθέτει με στόχο να πείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι το κόστος της σύγκρουσης είναι υπέρμετρο και ότι αργά ή γρήγορα θα αναγκαστούν να αποσυρθούν.

Την ίδια στιγμή, η απουσία διαφανούς διπλωματικής οδού και η έλλειψη διεθνούς εποπτείας για τα πυρηνικά ζητήματα αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο η Ισλαμική Δημοκρατία να εντείνει τις προσπάθειες ανάπτυξης του πυρηνικού της προγράμματος – παρά τις επίμονες διαβεβαιώσεις της Τεχεράνης ότι δεν επιδιώκει την απόκτηση ατομικού οπλοστασίου. Καθώς ο αριθμός των θυμάτων στις τάξεις των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων αυξάνεται, η πίεση προς την κυβέρνηση ενσωματώνεται στην πολιτική ατζέντα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, καθιστώντας το μέλλον αυτής της κρίσης ολοένα και πιο απρόβλεπτο.