Ο ΕΚΦΡΑΣΤΗΣ… ΤΟΥ ΚΑΤΕΥΝΑΣΜΟΥ, ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ
Η πρόσφατη εμφάνιση του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και καθηγητή, Άγγελου Συρίγου, στα «Παραπολιτικά 90,1» αποτελεί μνημείο πολιτικής υποκρισίας και επικοινωνιακής διαχείρισης μιας εξωτερικής πολιτικής που διολισθαίνει διαρκώς σε επικίνδυνες ατραπούς. Με περισσή ευκολία, ο κ. Συρίγος διαβεβαίωσε τον ελληνικό λαό ότι «δεν θα υπάρξει θερμό επεισόδιο» κατά την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου (Great Sea Interconnector), ισχυριζόμενος πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη «έχει λάβει υπόψη όλα τα πιθανά σενάρια» και πως «για κάθε σενάριο υπάρχει απάντηση επί του πεδίου» ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ; ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ;;; Το Voicenews υπενθυμίζει ότι πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο που μόλις πριν από λίγες εβδομάδες (αρχές Οκτωβρίου 2026) δήλωνε δημόσια πως εμμένει στην «επιστημονική του άποψη» ότι η Ελλάδα «έκανε δύο φορές πίσω στην υπόθεση του καλωδίου στην Κάσο το 2024». Η πολιτική σχιζοφρένεια είναι προφανής. Πώς μπορεί ένα κορυφαίο στέλεχος της κυβερνητικής πλειοψηφίας να ομολογεί κυνικά ότι η Αθήνα υποχώρησε μπροστά στους τουρκικούς εκβιασμούς το καλοκαίρι του 2024, και σήμερα να πουλάει «ασφάλεια» και «ετοιμότητα»;
Η πραγματικότητα που αναδεικνύεται είναι πως η κυβέρνηση επιχειρεί να συγκαλύψει μια συστηματική εθνική υποχώρηση, βαφτίζοντας τον κατευνασμό ως «στρατηγική ψυχραιμία». Τα πιο επικαιροποιημένα στοιχεία για την υπόθεση του καλωδίου και τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις καταδεικνύουν ότι η Αθήνα, αντί να προασπίσει δυναμικά την ελληνική ΑΟΖ, ποντάρει πλέον στη συμμετοχή του γαλλικού επενδυτικού ομίλου Meridiam. Η κυβέρνηση ελπίζει ότι η παρουσία του γαλλικού ερευνητικού πλοίου Abeille Marengo θα λειτουργήσει ως ασπίδα απέναντι στην Άγκυρα. Η κυβέρνηση εκχωρεί την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων σε ιδιωτικές ξένες εταιρείες, ελπίζοντας ότι η Τουρκία θα διστάσει να ενοχλήσει γαλλικά συμφέροντα, την ώρα που η ίδια η Ελλάδα αποποιείται τον ρόλο του εγγυητή στον δικό της θαλάσσιο χώρο.
Διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές διαρρέουν πως η κυβέρνηση δεν προτίθεται να «στρατιωτικοποιήσει» το ζήτημα, αναθέτοντας την εποπτεία των ερευνών αποκλειστικά στο Λιμενικό Σώμα. Αυτή η επιλογή συνιστά έμμεση αποδοχή των τουρκικών αιτιάσεων περί «αμφισβητούμενων υδάτων». Όταν η Τουρκία στέλνει πολεμικά πλοία για να επιβάλει το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο νοτίως της Κάσου και της Κρήτης, η απάντηση της Αθήνας με σκάφη του Λιμενικού ( ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ), δεν είναι απλώς δυσανάλογη, είναι μια σιωπηρή υποβάθμιση του χώρου από ΑΟΖ εθνικής κυριαρχίας σε ζώνη απλής «αστυνόμευσης».
Ο Συρίγος υπόσχεται «απάντηση επί του πεδίου», την ώρα που η κυβερνητική γραμμή είναι να αποφευχθεί κάθε τριβή με την Άγκυρα, ενόψει και του εν εξελίξει ελληνοτουρκικού διαλόγου. Η αντιπολίτευση τονίζει πως η Άγκυρα έχει ήδη ψηφίσει εσωτερικούς νόμους για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και έχει καταστήσει σαφές ότι απαιτεί να της ζητείται άδεια για οποιαδήποτε δραστηριότητα ανατολικά του 28ου μεσημβρινού. Όταν ο ίδιος ο Συρίγος παραδέχεται ότι «δεν πρόκειται να αποφύγουμε την Τουρκία» και ότι μια νέα χάραξη δεν λύνει το πρόβλημα, η διαβεβαίωσή του περί αναίμακτης λύσης φαντάζει ως προαναγγελία νέας συναίνεσης στις τουρκικές απαιτήσεις.
Ο Άγγελος Συρίγος, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στον μανδύα του αυστηρού ακαδημαϊκού και τον ρόλο του πειθήνιου κυβερνητικού βουλευτή, εκτίθεται…





