Μια νέα πρόκληση αντιμετωπίζουν οι δικαστικές αρχές του Λονδίνου, καθώς όλο και περισσότεροι οδηγοί χρησιμοποιούν εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) για να συντάξουν τις προσφυγές τους κατά των προστίμων στάθμευσης και τροχαίων παραβάσεων. Ωστόσο, η στρατηγική αυτή συχνά γυρνάει μπούμερανγκ, λόγω του φαινομένου της «νομολογίας των παραισθήσεων».

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του επικεφαλής δικαστή του Λονδίνου για την οδική κυκλοφορία, Anthony Chan, για την περίοδο 2024/25, παρατηρείται αύξηση στις προσφυγές που περιλαμβάνουν ανύπαρκτα νομικά επιχειρήματα. Η τεχνητή νοημοσύνη, στην προσπάθειά της να δημιουργήσει μια πειστική υπεράσπιση, συχνά «επινοεί» δικαστικές αποφάσεις που δεν ελήφθησαν ποτέ.

Ο κ. Chan ανέφερε χαρακτηριστικά περίπτωση όπου προσφεύγων επικαλέστηκε επτά υποθέσεις για να στηρίξει το δίκιο του, από τις οποίες οι πέντε ήταν εντελώς φανταστικές, ενώ οι υπόλοιπες δύο δεν είχαν καμία σχέση με το αντικείμενο της ένστασης.

Παρά την άνοδο των PCNs (ειδοποιήσεις προστίμου) κατά 13,4% μέσα σε έναν χρόνο , οι οποίες για το 2024 έφτασαν περίπου τα  9,5 εκατομμύρια, οι οδηγοί φαίνονται πιο αποφασισμένοι να αμυνθούν:

• Οι προσφυγές αυξήθηκαν κατά 24%.

• Σχεδόν οι μισοί οδηγοί (45,4%) κέρδισαν την υπόθεσή τους.

• Το εντυπωσιακό είναι πως πάνω από τις μισές κερδισμένες προσφυγές (11.105 περιπτώσεις) οφείλονταν στο ότι οι δημοτικές αρχές δεν παρουσιάστηκαν καν για να υπερασπιστούν το πρόστιμο που εξέδωσαν.

Σε ορισμένους δήμους, όπως το Hillingdon και το Westminster, το ποσοστό των προσφυγών που έμειναν αναπάντητες από την πλευρά του κράτους ξεπέρασε το 75% και το 55% αντίστοιχα. Οι δήμοι αποδίδουν αυτή την αδράνεια στην έλλειψη προσωπικού και πόρων.

Το πρόβλημα της κλωνοποίησης πινακίδων

Πέρα από την τεχνητή νοημοσύνη, οι αρχές εκφράζουν έντονη ανησυχία για τη ραγδαία αύξηση της κλωνοποίησης πινακίδων. Ο Clyde Loakes, στέλεχος του δήμου Waltham Forest, χαρακτήρισε το ζήτημα «τεράστιο», σημειώνοντας ότι οι νόμιμοι κάτοχοι των πινακίδων μπλέκουν σε έναν γραφειοκρατικό εφιάλτη για να αποδείξουν την αθωότητά τους.

Οι δικαστές δυσκολεύονται να δικαιώσουν τα θύματα κλωνοποίησης, καθώς οι αστυνομικές αναφορές συχνά περιλαμβάνουν μόνο έναν αριθμό πρωτοκόλλου χωρίς ουσιαστικά στοιχεία. Η μόνη σίγουρη περίπτωση δικαίωσης είναι όταν το όχημα που κατέγραψε η κάμερα είναι εμφανώς διαφορετικό μοντέλο από εκείνο του κατόχου της πινακίδας.

Η τεχνολογία μπορεί να διευκολύνει τη διαδικασία της ένστασης, αλλά η τυφλή εμπιστοσύνη στα AI μοντέλα χωρίς διασταύρωση στοιχείων μπορεί να εκθέσει τους οδηγούς σε σοβαρές νομικές περιπέτειες. Ταυτόχρονα, η αδυναμία των δήμων να υποστηρίξουν τα πρόστιμα που επιβάλλουν δημιουργεί ερωτηματικά για τη διαφάνεια και τη δικαιοσύνη του συστήματος.