Κάθε Κυριακή, η καθιερωμένη «ανασκόπηση» του Πρωθυπουργού στο Facebook επιχειρεί να λειτουργήσει ως ένα άτυπο εθνικό ημερολόγιο επιτυχιών. Με ύφος χαλαρό, δήθεν εξομολογητικό, γεμάτο πρώτα πληθυντικά πρόσωπα («ακούσαμε», «διορθώνουμε», «πετύχαμε»), το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να φιλοτεχνήσει το προφίλ μιας κυβέρνησης-μάνατζερ που λύνει εκκρεμότητες δεκαετιών.
Αν όμως ξύσεις την επιφάνεια αυτής της καλοκουρδισμένης ψηφιακής βιτρίνας, αποκαλύπτεται η γνωστή μέθοδος: η επικοινωνιακή διαχείριση δομικών αδιεξόδων, η βάπτιση των αναγκαστικών παρατάσεων ως «κοινωνική ευαισθησία» και η αποθέωση των αριθμών εκεί που η πραγματικότητα των πολιτών παραμένει ζοφερή.Ας αποδομήσουμε τα βασικά σημεία της τελευταίας πρωθυπουργικής ανάρτησης.
Στεγαστική Κρίση: Όταν η γραφειοκρατία «βαπτίζεται» εθνικός πόρος
Ο Πρωθυπουργός ξεκινά πανηγυρίζοντας για το πρόγραμμα «Σπίτι μου ΙΙ» και την παράταση των συμβασιοποιήσεων μέχρι το τέλος Αυγούστου.Η μεταφορά της χρηματοδότησης σε εθνικούς πόρους μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας δεν είναι «δώρο», είναι η ομολογία αποτυχίας της κρατικής μηχανής και των τραπεζών να απορροφήσουν έγκαιρα τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης εντός των ασφυκτικών προθεσμιών της ΕΕ (2 Ιουνίου). Οι «διαδικαστικές καθυστερήσεις» σε συμβόλαια και μεταβιβάσεις είναι το ίδιο το κράτος που δυσλειτουργεί.Η αναφορά σε «400 νέα διαμερίσματα» μέσω κοινωνικής αντιπαροχής, εκ των οποίων τα 130 θα πάνε σε ευάλωτους. Σε μια χώρα όπου η στεγαστική κρίση πλήττει εκατοντάδες χιλιάδες νέα ζευγάρια, η προβολή 130 διαμερισμάτων σε τέσσερις επαρχιακές πόλεις ως λύση αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό της στεγαστικής απελπισίας.
Υγεία: Κτίρια με ντουβάρια, νοσοκομεία χωρίς γιατρούς
Στο προσφιλές του πεδίο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετράει… ανακαινισμένα ντουβάρια (28 ΤΕΠ και 55 Κέντρα Υγείας).
Η ανακαίνιση των κτιρίων με χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης είναι καλοδεχούμενη, αλλά δεν γιατρεύει ασθενείς. Η «μεγαλύτερη προκήρυξη στην ιστορία του ΕΣΥ» (1.131 θέσεις) έρχεται απλώς να καλύψει ένα μικρό μέρος των χαοτικών κενών. Το Μαξίμου «ξεχνά» να αναφέρει πόσες από αυτές τις προκηρύξεις θα βγουν άγονες, επειδή οι μισθοί των Ελλήνων γιατρών παραμένουν οι χαμηλότεροι στην Ευρώπη.
Ο ισχυρισμός για μέση φορολογική ελάφρυνση 7.000 ευρώ (!) στους γιατρούς λόγω της αυτοτελούς φορολόγησης των εφημεριών στερείται οικονομικής λογικής για τη συντριπτική πλειοψηφία του ιατρικού σώματος. Πρόκειται για λογιστικό ακροβατισμό που αφορά ελάχιστους στη βαριά κλίμακα, την ώρα που η βάση του ΕΣΥ ζητά πραγματικές αυξήσεις στον βασικό μισθό και όχι φορολογικά μπαλώματα.
Αγορά Εργασίας: Οι «αυξήσεις» που καταπίνει ο πληθωρισμός
Η επέκταση των Συλλογικών Συμβάσεων στον Επισιτισμό παρουσιάζεται ως κυβερνητικό επίτευγμα που φέρνει αυξήσεις έως 20%.
Οι συλλογικές συμβάσεις είναι προϊόν διαπραγμάτευσης μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων (κοινωνικοί εταίροι), όχι κυβερνητική παροχή. Η κυβέρνηση απλώς τις κηρύσσει υποχρεωτικές, κάτι που αποτελεί θεσμική της υποχρέωση.
Επιπλέον, το «έως 20%» σε βάθος τριετίας (2026-2028) στον κλάδο του επισιτισμού, όπου η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία οργιάζει, μοιάζει με ειρωνεία όταν η ακρίβεια στα τρόφιμα και τα ενοίκια έχει ήδη μειώσει την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων κατά 30%.
Ταμείο Ανάκαμψης: Για ποιες Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις μιλάμε;
Η ανάρτηση θριαμβολογεί ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που αξιοποίησε στο 100% το δανειακό σκέλος του Ταμείου Ανάκαμψης (17,7 δισ. ευρώ), ισχυριζόμενη ότι το 60% των επιχειρήσεων είναι μικρομεσαίες.
Εδώ γίνεται η κλασική στατιστική λαθροχειρία. Το «60% των επιχειρήσεων» αφορά τον αριθμό των εταιρειών, όχι τον όγκο του χρήματος. Αν 60 μικρές επιχειρήσεις πάρουν από 100.000 ευρώ και 4 μεγάλοι όμιλοι πάρουν από 200 εκατομμύρια, ο αριθμός των ΜΜΕ είναι μεγαλύτερος, αλλά το χρήμα πήγε στους ολιγάρχες. Η πραγματικότητα είναι ότι η πρόσβαση στα χαμηλότοκα δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης περνά μέσα από τα τραπεζικά κριτήρια, τα οποία αποκλείουν το 85% των ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δεν είναι «τραπεζικά επιλέξιμες».
Εξοπλιστικά και Ασφάλεια: Δωρεές για την καθημερινότητα, δισεκατομμύρια για το μέλλον
Η αναφορά στην ενίσχυση της Άμεσης Δράσης με 45 περιπολικά μέσω δωρεάς της ΔΕΗ προδίδει την αδυναμία του τακτικού προϋπολογισμού να καλύψει τις βασικές ανάγκες της ΕΛ.ΑΣ., την ίδια ώρα που το ΚΥΣΕΑ εγκρίνει δισεκατομμύρια για τις ιταλικές φρεγάτες Bergamini και την αναβάθμιση των ΜΕΚΟ. Η άμυνα της χώρας είναι αδιαπραγμάτευτη, αλλά η αντίφαση ανάμεσα στην κρατική γενναιοδωρία για τα εξοπλιστικά και την εξάρτηση από «εταιρικές δωρεές» για να έχει περιπολικά η γειτονιά, βγάζει μάτι.
Η εβδομαδιαία ανασκόπηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ένα εξαιρετικό δείγμα «feel-good» πολιτικής. Στόχος της δεν είναι η ενημέρωση, αλλά η δημιουργία ενός παράλληλου σύμπαντος όπου όλα λειτουργούν ρολόι: τα τρένα και τα λεωφορεία ανανεώνονται, οι ψηφιακές υπηρεσίες πετάνε (το ποινικό μητρώο σε 5 λεπτά, αρκεί να μην ανήκεις στο… άλλο 50% που θέλει χειροκίνητο έλεγχο), και οι αγρότες δικαιώνονται αναδρομικά.
Στο τέλος, το κλείσιμο με τον τελικό της Ευρωλίγκας και τις ευχές στον Ολυμπιακό λειτουργεί ως το απόλυτο αποσπασματικό εργαλείο: η πολιτική ταυτίζεται με το θέαμα, η καθημερινή πίεση ξεχνιέται στο γήπεδο και ο πολίτης μένει με την εντύπωση ότι, αν μη τι άλλο, «κάτι κινείται». Μόνο που στην πραγματική ζωή, εκτός Facebook, η κίνηση αυτή γίνεται συνήθως με την όπισθεν.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
