Η Ευρωπαία Εισαγγελέας «θέλει» να στείλει τον Μητσοτάκη φυλακή...

Η αλήθεια δεν θάβεται: Η Ευρωπαϊκή Δικαιοσύνη αποκαλύπτει όσα η κυβέρνηση θέλει να κρύψει

Σε μια συγκυρία βαθιάς πολιτικής κόπωσης και θεσμικού εκφυλισμού, η Ελλάδα καλείται να αναμετρηθεί με τις ίδιες της τις σκιές. Οι τελευταίες κινήσεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας φωτίζουν περιοχές που επί χρόνια τελούσαν στο απυρόβλητο: τα αθέατα όρια της εξουσίας και τον τρόπο με τον οποίο προστατεύονται πολιτικά πρόσωπα από τη λογοδοσία.

Η Ευρωπαία Εισαγγελέας, με αποδεδειγμένο παρελθόν κατά της διαφθοράς και αξιοσημείωτο έργο στη Ρουμανία, δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο: να υπερασπιστεί το κράτος δικαίου. Και γι’ αυτό, ακριβώς, ενοχλεί.

Η κυβέρνηση παγιδευμένη στα ανομήματά της

Η αποστολή δικογραφιών που αγγίζουν υπουργούς, πρώην και νυν – όπως οι Τριαντόπουλος, Καραμανλής, Βορίδης και Αυγενάκης – δεν είναι προϊόν πολιτικής σκευωρίας. Είναι το αποτέλεσμα της ανικανότητας της κυβέρνησης να αποδώσει δικαιοσύνη εντός συνόρων. Όταν τα ερωτήματα για τις κρατικές επιδοτήσεις, τις εγκληματικές παραλείψεις και τη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων μένουν αναπάντητα, τότε η Ευρώπη υποχρεώνεται να αναλάβει δράση.

Η σιωπή του Μαξίμου είναι ηχηρή

Αντί να χαιρετίσει την ενεργοποίηση των θεσμών, η κυβέρνηση επιλέγει τη σιωπή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που διακηρύσσει συνεχώς την πίστη του στην ευρωπαϊκή νομιμότητα, παρακολουθεί αδρανής τις εξελίξεις που πλέον αγγίζουν και τον ίδιο. Σύμφωνα με πληροφορίες, το όνομά του ενδέχεται να συνδεθεί με ευρύτερη διερεύνηση θεμάτων που σχετίζονται με τη διαχείριση δημοσίου χρήματος.

Η στάση αυτή δεν είναι μόνο πολιτικά δειλή, είναι επικίνδυνη. Όταν μια κυβέρνηση φοβάται τη διερεύνηση, υποψιάζεται ο πολίτης ότι κάτι θέλει να αποκρύψει.

Δεν είναι σχέδιο αποσταθεροποίησης — είναι η στιγμή της αλήθειας

Όσοι μιλούν για σενάρια πολιτικής αποσταθεροποίησης αγνοούν το ουσιώδες: δεν καταρρέει η δημοκρατία επειδή διερευνώνται υπουργοί. Καταρρέει όταν αυτοί προστατεύονται πάση θυσία, με πολιτικά μέσα και επικοινωνιακές ακροβασίες. Η ακεραιότητα της πολιτείας δεν διασφαλίζεται με κρυψώνες και “ανέγγιχτους”, αλλά με πλήρη διαφάνεια και απονομή ευθύνης.

Η Ευρώπη ζητά λογοδοσία. Η Ελλάδα τι προσφέρει;

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αντί να καταγγέλλεται από καλοθελητές, θα έπρεπε να ενισχύεται. Σε κάθε ώριμη δημοκρατία, η διερεύνηση πολιτικών προσώπων είναι δείγμα υγείας, όχι παρακμής. Αντί να εργαλειοποιήσει την έρευνα, το Μαξίμου όφειλε να δηλώσει ξεκάθαρα: «Δεν φοβόμαστε. Αν υπάρχουν ευθύνες, θα αποδοθούν».

Όμως, δεν το έκανε. Γιατί ξέρει τι μπορεί να ακολουθήσει.