Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΟΡΘΙΑ: ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΞΟΠΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕ… ΠΥΡΗΝΙΚΑ!

Η διπλωματική και στρατιωτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής αναδιατάσσεται με ταχείς ρυθμούς, την ώρα που η ελληνική εξωτερική πολιτική φαίνεται να παρακολουθεί τις εξελίξεις σε κατάσταση πλήρους απάθειας.

Η πρόσφατη τριήμερη επίσημη επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Σεούλ και οι συνομιλίες του με τον Νοτιοκορεάτη πρόεδρο Λι Τζε Μιούνγκ δεν αποτελούν απλώς μια συνήθη διπλωματική επαφή. Συνιστούν την επίσημη σφραγίδα μιας βαθιάς στρατηγικής συμμαχίας που ενισχύει καταλύτικα τις αμυντικές και ενεργειακές φιλοδοξίες της Άγκυρας.

Ο άξονας Σεούλ – Άγκυρας και η πυρηνική απειλή

Στο επίκεντρο των συμφωνιών βρίσκεται η ενεργός εμπλοκή της Νότιας Κορέας στο τουρκικό πυρηνικό πρόγραμμα. Με την υπογραφή των νέων πρωτοκόλλων, η Σεούλ αναλαμβάνει να μεταφέρει κρίσιμη τεχνογνωσία και να παράσχει ουσιαστική υποστήριξη για την κατασκευή του δεύτερου πυρηνικού σταθμού της Τουρκίας στη Σινώπη. Πρόκειται για μια εξέλιξη τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας, καθώς ανοίγει τον δρόμο για την πλήρη ενεργειακή –και ενδεχομένως τεχνολογική– ανεξαρτησία της γείτονος.

Παράλληλα, η αμυντική συνεργασία των δύο χωρών περνά σε επίπεδο συμπαραγωγής οπλικών συστημάτων. Η Νότια Κορέα, μια από τις πιο προηγμένες βιομηχανικά χώρες στον τομέα της τεχνολογίας και των εξοπλισμών, τροφοδοτεί απευθείας την τουρκική πολεμική μηχανή, ενισχύοντας την τουρκική αμυντική βιομηχανία τόσο σε επίπεδο βαρέος οπλισμού όσο και σε υποδομές logistics, βιοτεχνολογίας και διαχείρισης κρίσιμων ορυκτών. Οι διμερείς εμπορικές συναλλαγές, που ήδη άγγιξαν το ρεκόρ των 10,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στοχεύουν πλέον ανοιχτά στα 15 δισεκατομμύρια.

Η Αθήνα σε ρόλο παθητικού καταναλωτή

Απέναντι σε αυτή τη ραγδαία γιγάντωση του βασικού γεωπολιτικού της ανταγωνιστή, η ελληνική πλευρά επιλέγει τη στάση του παρατηρητή. Χωρίς να ασκεί την παραμικρή διπλωματική πίεση, χωρίς να θέτει ζήτημα κυρώσεων ή να εγείρει ενστάσεις σε διεθνές επίπεδο, η Αθήνα επιτρέπει στη Σεούλ να αναβαθμίζει τη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας χωρίς κανένα απολύτως διπλωματικό κόστος.

Το πιο προκλητικό στοιχείο της υπόθεσης είναι η οικονομική διάσταση: η ελληνική αγορά κατακλύζεται από κορεατικά προϊόντα. Από αυτοκίνητα και έξυπνα κινητά τηλέφωνα μέχρι τηλεοράσεις και οικιακές συσκευές, οι Έλληνες καταναλωτές διοχετεύουν καθημερινά εκατομμύρια ευρώ στη νοτιοκορεατική οικονομία. Ουσιαστικά, η Ελλάδα λειτουργεί ως αιμοδότης μιας οικονομίας που εξοπλίζει και ισχυροποιεί την τουρκική απειλή.

Όσο η Αθήνα παραμένει εγκλωβισμένη στην καταναλωτική της ραστώνη και στην απουσία μιας ενεργητικής εξωτερικής στρατηγικής, οι συσχετισμοί ισχύος στην περιοχή θα συνεχίσουν να μετατοπίζονται εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.