ΕΤΣΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ «ΚΑΡΤΕΛ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ»

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σε μια πραγματικά αφοπλιστική συνέντευξη στο Voicenews, ο περιβαλλοντολόγος και Περιφερειακός Σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας, Βασίλης Λύκος, περιγράφει με μελανά χρώματα το τοπίο γύρω από τις καταστροφικές πυρκαγιές, στηλιτεύοντας την ανυπαρξία ουσιαστικής πρόληψης και την εκμετάλλευση των καμένων εκτάσεων από επιχειρηματικά συμφέροντα.

Αναφερόμενος στη μαύρη επέτειο της καταστροφής της Βόρειας Εύβοιας, ο κ. Λύκος τόνισε ότι η περιοχή ακόμα «γυρίζει τις πληγές της», την ώρα που εκατομμύρια ευρώ δαπανώνται σε αμφίβολες μελέτες και προγράμματα τύπου «ANTINERO», τα οποία εκτελούνται από εργολάβους χωρίς καμία σχέση με τα δάση.

Παράλληλα, αποκάλυψε πως της φωτιάς που προκλήθηκε από σπινθήρες ανεμογεννητριών στην Βοιωτία, είχε προηγηθεί πριν λίγο καιρό στο ίδιο σημείο (Άγιο Βασίλειο), άλλη πυρκαγιά και το πόρισμα είχε ουσιαστικά «μπαζωθεί», αφήνοντας την περιοχή απροστάτευτη.

Σχολιάζοντας το πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ» ύψους 2 δις ευρώ, ο κ. Λύκος σημείωσε ότι από το 2015 υπήρχαν έτοιμες προτάσεις από ακαδημαϊκά ιδρύματα για ολοκληρωμένα συστήματα GIS και θερμικές κάμερες επιτήρησης, οι οποίες ουδέποτε αξιοποιήθηκαν σοβαρά, αφήνοντας την Πολιτική Προστασία χωρίς ουσιαστική πρόληψη στο πεδίο.

Αντίθετα, η διαχείριση περιορίζεται σε αμφιβόλου ποιότητας drones χωρίς μοντελοποίηση δεδομένων.

Καταλήγοντας, ο περιβαλλοντολόγος υπογράμμισε την ανάγκη για πραγματική αποκέντρωση της πολιτικής προστασίας και θεσμοθέτηση αυστηρού πλαισίου που θα απαγορεύει οποιαδήποτε αλλαγή χρήσης γης στις καμένες περιοχές για δεκαετίες, ώστε να σταματήσει η εκμετάλλευσή τους από το «καρτέλ της φωτιάς».

Σύμφωνα με όσα περιγράφει ο Βασίλης Λύκος, το «καρτέλ της φωτιάς» είναι ένα σύστημα οικονομικών και επιχειρηματικών συμφερόντων που εκμεταλλεύεται τις καταστροφικές πυρκαγιές για την προώθηση επενδύσεων, όπως η τοποθέτηση ανεμογεννητριών και έργων ΑΠΕ σε καμένες εκτάσεις. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω εταιρειών ειδικού σκοπού περιορισμένης ευθύνης και της τακτικής του «τεμαχισμού έργων» (salami slicing), η οποία επιτρέπει την παράκαμψη των αυστηρών περιβαλλοντικών ελέγχων, την αποφυγή εξέτασης των συσσωρευτικών επιπτώσεων στο οικοσύστημα, καθώς και το κερδοσκοπικό εμπόριο αδειών με ελάχιστες γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.