ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ – ΠΩΣ ΜΙΑ ΑΣΧΕΤΗ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΕΚΤΙΝΑΣΣΕΙ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΚΑΙ ΑΔΕΙΑΖΕΙ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Δεν απαιτούνται ειδικές γνώσεις στα οικονομικά ούτε πτυχία νομικής για να αντιληφθεί κανείς πότε λαμβάνει χώρα μια συντονισμένη αφαίμαξη της τσέπης του. Η πολύκροτη υπόθεση της Εγνατίας Οδού δεν συνιστά απλώς μια γραφειοκρατική σύμβαση που κυρώθηκε στα ψιλά γράμματα και πέρασε απαρατήρητη. Αποτελεί το απόλυτο μνημείο πολιτικής εξαπάτησης και μια ωμή μεταφορά δημόσιου πλούτου σε πανίσχυρα ιδιωτικά συμφέροντα. Ενώ ο απλός πολίτης παλεύει καθημερινά με τον εφιάλτη της ακρίβειας, τα κρατικά ταμεία ανοίγουν διάπλατα στο σκοτάδι, μοιράζοντας απλόχερα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε εκείνους που υποτίθεται ότι ήρθαν ως σωτήρες για να επενδύσουν στην χώρα.

Πρέπει να σταθούμε ξεχωριστά στον τρόπο με τον οποίο μεθοδεύτηκε αυτή η υπόθεση, καθώς αποκαλύπτει περίτρανα το πάγιο, σκανδαλώδες μοτίβο της κυβέρνησης. Μιλάμε για την απόλυτη πολιτική πονηριά. Η τακτική είναι πλεον γνωστή, εξοργιστική και επαναλαμβανόμενη. Φέρνουν νυχτερινές τροπολογίες, εντελώς άσχετες με το κεντρικό νομοσχέδιο στο οποίο εντάσσονται, και φυτεύουν ένα καταστροφικό, πονηρό άρθρο ανάμεσα σε δύο κοινωνικά ας πουμς ευνοϊκές ρυθμίσεις. Ο στόχος είναι προφανής. Ασκούν πολιτικό εκβιασμό στα κόμματα της Βουλής, τα οποία αναγκάζονται να ψηφίσουν υπέρ για να μην κατηγορηθούν ότι καταψηφίζουν τα θετικά μέτρα. Παράλληλα, συντηρούν σκόπιμα το καθεστώς των καθυστερήσεων στα μεγάλα έργα. Είναι κοινό μυστικό πλέον πως η μη ολοκλήρωση κρίσιμων υποδομών στην ώρα τους δεν είναι ατύχημα ούτε ανικανότητα, αλλά στρατηγική επιλογή. Εξυπηρετεί απόλυτα τα μεγάλα συμφέροντα, τα οποία παραμονεύουν για να εγείρουν και να εισπράξουν παχυλές αποζημιώσεις λόγω των κρατικών καθυστερήσεων, μετατρέποντας τη στασιμότητα σε μια ατελείωτη μηχανή παραγωγής ρευστού.

Μέσα από αυτό το σκοτεινό και καλοκουρδισμένο σύστημα, ο ελληνικός λαός υφίσταται μια πρωτοφανή τριπλή ζημιά. Πρώτον, χρυσοπληρώσαμε από το υστέρημά μας την κατασκευή των 900 χιλιομέτρων της Εγνατίας Οδού, καταβάλλοντας 7 δισεκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό. Δεύτερον, βλέπουμε τα κρατικά ταμεία να αδειάζουν ξανά και ξανά, καθώς η κοινοπραξία επιδοτείται με το αστρονομικό ποσό των 420 εκατομμυρίων ευρώ σε αποζημιώσεις, με τα 240  από αυτά να εμφανίζονται μαγικά και ύπουλα μέσα στο καλοκαίρι μέσω της επίμαχης τροπολογίας. Τρίτον και πλέον εξοργιστικό, οι οδηγοί καλούνται τώρα να βάλουν το χέρι ακόμα πιο βαθιά στην τσέπη στα διόδια, τα οποία προγραμματίζεται να εκτοξευθούν έως και 170% τα επόμενα χρόνια.

Το ελληνικό Δημόσιο (και η Ε.Ε.) δαπάνησε 7 δισ. ευρώ για να κατασκευάσει την υποδομή.

Ο παραχωρησιούχος αποκτά τα δικαιώματα εκμετάλλευσης για 35 χρόνια με 1,26 δισ. ευρώ.Ταυτόχρονα, το κράτος επιστρέφει πίσω στον παραχωρησιούχο 420 εκατ. ευρώ σε μορφή αποζημιώσεων. Πρακτικά, η καθαρή αξία που εισπράττει το κράτος συρρικνώνεται δραματικά. Το Δημόσιο δίνει «προίκα» εκατομμυρίων σε μετρητά στον ιδιώτη για να αναλάβει μια ήδη έτοιμη, τεράστια υποδομή.

Ο Έλληνας πολίτης καλείται να πληρώσει τον ίδιο αυτοκινητόδρομο τρεις φορές

  1. Ως φορολογούμενος (μέσω του κρατικού προϋπολογισμού και του ΕΣΠΑ) για την κατασκευή των 7 δισ.

  2. Μέσω των κρατικών αποθεματικών, από όπου αντλούνται τα 420 εκατ. ευρώ των αποζημιώσεων (χρήματα που αφαιρούνται από άλλες κοινωνικές ανάγκες).

  3. Ως οδηγός, μέσα από τα διόδια, τα οποία όχι μόνο δεν παραμένουν σταθερά, αλλά αναμένεται να εκτοξευθούν έως και 170% μέχρι το 2028.

Και τι ακριβώς παίρνει ο πολίτης ως αντάλλαγμα για αυτή την εξωφρενική φορολογική αφαίμαξη; Κλειστές σήραγγες, υποβαθμισμένες υπηρεσίες, επικίνδυνες συνθήκες οδήγησης και καθημερινή ταλαιπωρία. Το αφήγημα κατέρρευσε. Μας έταξαν πως η εκχώρηση σε ιδιώτες θα έφερνε ανάπτυξη, απόλυτη ασφάλεια και ευρωπαϊκό εκσυγχρονισμό. Αντί αυτού, το κράτος λειτουργεί ως πιστός υπάλληλος των μεγαλοαναδόχων. Αναλαμβάνει εξολοκλήρου το επιχειρηματικό ρίσκο, τους πληρώνει προκαταβολικά τις όποιες πιθανές ζημιές και τους παραδίδει έτοιμη, αιχμάλωτη πελατεία προς άρμεγμα.

Η υπόθεση της Εγνατίας Οδού καταρρίπτει κάθε ψευδαίσθηση. Συνιστά την απόλυτη κοινωνικοποίηση της χασούρας και την αυστηρή ιδιωτικοποίηση των κερδών. Μια ανελέητη επιδρομή στο δημόσιο χρήμα που βαφτίστηκε επένδυση. Η κυβέρνηση οφείλει επιτέλους να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις για τη διασπάθιση του δημόσιου πλούτου και για τα κρυφά δώρα του καλοκαιριού. Όσο όμως η σιωπή επικρατεί, τόσο επιβεβαιώνεται δραματικά πως το σύστημα δουλεύει ρολόι, αλλά ποτέ προς όφελος του ελληνικού λαού.