Έχουν δουλειά, έχουν μισθό, κάποιοι έχουν ακόμη και πλήρη απασχόληση — και όμως, μέχρι τις 20 του μήνα έχουν ήδη μετρήσει τα τελευταία τους ευρώ. Οι working poor δεν είναι μια θεωρητική κατηγορία των οικονομολόγων, αλλά μια πραγματικότητα που αγγίζει όλο και περισσότερους Έλληνες εργαζόμενους, ανατρέποντας μια βασική υπόσχεση που κάποτε θεωρούνταν αυτονόητη: ότι η δουλειά σε προστατεύει από τη φτώχεια.
Κάποτε η εξίσωση έμοιαζε απλή: βρίσκεις μια δουλειά, πληρώνεσαι κάθε μήνα και εξασφαλίζεις, έστω και με δυσκολία, μια στοιχειώδη οικονομική ανεξαρτησία. Σήμερα, όμως, για ένα σημαντικό κομμάτι των εργαζομένων αυτή η υπόσχεση δεν ισχύει πια.
Πρόκειται για τους λεγόμενους working poor: ανθρώπους που εργάζονται, έχουν εισόδημα, πολλές φορές ακόμη και πλήρη απασχόληση, αλλά εξακολουθούν να βρίσκονται κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας. Δεν είναι απλώς ένας όρος για στατιστικές και εκθέσεις. Είναι ο εργαζόμενος που πληρώνεται στην αρχή του μήνα και βλέπει τα χρήματα να εξανεμίζονται πολύ πριν έρθει ο επόμενος μισθός.
Όταν η δουλειά δεν σε προστατεύει από τη φτώχεια
Η Eurostat ορίζει ως εργαζόμενους σε κίνδυνο φτώχειας όσους έχουν εργαστεί για περισσότερο από το μισό έτος, αλλά το διαθέσιμο εισόδημα του νοικοκυριού τους παραμένει κάτω από το 60% του εθνικού διάμεσου εισοδήματος.
Το 2024, το 8,2% των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση βρισκόταν σε αυτή την κατηγορία. Στην Ελλάδα, το ποσοστό εκτινασσόταν στο 10,7% — ένα από τα υψηλότερα σε ολόκληρη την ΕΕ.
Το πρόβλημα, όπως εξηγούν οι ειδικοί, δεν είναι μόνο το ύψος του μισθού. Είναι το ενοίκιο, το κόστος των τροφίμων, της ενέργειας και των μετακινήσεων, αλλά και το αν ένας και μόνο μισθός καλείται να συντηρήσει ένα ή περισσότερα άτομα. Είναι, επίσης, η μερική ή ασταθής απασχόληση και η απουσία ενός οικονομικού «μαξιλαριού» για οποιοδήποτε απρόοπτο έρθει να αναστατώσει τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Η νέα φτώχεια δεν φαίνεται πάντα
Αυτό είναι και το πιο παράδοξο χαρακτηριστικό των working poor: δεν ταιριάζουν απαραίτητα στην εικόνα που έχουμε συνηθίσει να συνδέουμε με τη φτώχεια.
Μπορεί να έχουν αυτοκίνητο, να έχουν κινητό τηλέφωνο τελευταίας τεχνολογίας, να πίνουν έναν καφέ έξω ή να κάνουν κάποιες ημέρες διακοπές το καλοκαίρι. Ταυτόχρονα, όμως, μπορεί να μην έχουν καμία αποταμίευση, να καταφεύγουν στην πιστωτική κάρτα για κάθε έκτακτη ανάγκη ή να θεωρούν εντελώς απαγορευτική τη σκέψη να ζήσουν μόνοι τους, χωρίς συγκάτοικο ή στήριξη από την οικογένεια.
Το φαινόμενο, άλλωστε, εντάσσεται σε μια πολύ ευρύτερη εικόνα. Το 2025 η Ελλάδα κατέγραψε το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό ανθρώπων σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, φτάνοντας το 27,5%, με μόνη τη Βουλγαρία να προηγείται.
Μια αντίφαση της εποχής μας
Οι working poor αποκαλύπτουν τελικά μια βαθύτερη και πιο ανησυχητική αλλαγή: η ύπαρξη μιας δουλειάς δεν εγγυάται πλέον από μόνη της οικονομική ασφάλεια.
Και ίσως αυτή να είναι μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές αντιφάσεις της εποχής μας: να δουλεύεις κανονικά, με πλήρες ωράριο και σταθερή σύμβαση, και παρ’ όλα αυτά να μην μπορείς να αντέξεις οικονομικά μια απολύτως κανονική ζωή.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
