Μια παρέμβαση με ιδιαίτερο πολιτικό βάρος έρχεται από το εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, καθώς δύο βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, ο Γιάννης Οικονόμου και ο Ανδρέας Κατσανιώτης, ανοίγουν ευθέως τη συζήτηση για την ανάγκη αλλαγής του εκπαιδευτικού μοντέλου της χώρας.
Και το μήνυμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή δεν προέρχεται από την αντιπολίτευση, αλλά από δύο στελέχη της ίδιας της κυβερνητικής παράταξης, τα οποία, στον απόηχο των αποτελεσμάτων της έρευνας PISA, ουσιαστικά θέτουν υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα της πολιτικής που ακολουθήθηκε στην εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια.
Τα στοιχεία είναι ανησυχητικά και η πραγματικότητα δύσκολα μπορεί να κρυφτεί πίσω από εξαγγελίες, ψηφιακούς πίνακες και ανακαινίσεις σχολικών κτιρίων: σημαντικό ποσοστό μαθητών εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες ακόμη και σε βασικές δεξιότητες, όπως η κατανόηση ενός κειμένου και οι απλές μαθηματικές πράξεις.
«Δεν αρκούν οι καλές υποδομές»
Οι δύο βουλευτές της ΝΔ υπογραμμίζουν ότι η συζήτηση για την Παιδεία δεν μπορεί να εξαντλείται στις κτιριακές υποδομές και στην τεχνολογία.
Η επισήμανση αυτή αποτελεί, επί της ουσίας, ένα σαφές μήνυμα προς την κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στον ψηφιακό μετασχηματισμό και στον εκσυγχρονισμό των σχολείων.
Όμως, όπως προκύπτει από την παρέμβαση Οικονόμου και Κατσανιώτη, τα εργαλεία από μόνα τους δεν αρκούν.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι ακριβώς μαθαίνουν οι μαθητές, με ποιον τρόπο μαθαίνουν και αν το ελληνικό σχολείο καταφέρνει τελικά να προσφέρει ουσιαστική γνώση και πραγματική καλλιέργεια.
Οι δύο βουλευτές θέτουν στο επίκεντρο την ανάγκη ενίσχυσης του περιεχομένου της εκπαίδευσης, αλλά και την καλλιέργεια του ανθρωπισμού, ενός στοιχείου που, όπως υποστηρίζουν, πρέπει να συμβάλλει στη διαμόρφωση κρίσης, ευθύνης, ήθους, αλληλεγγύης και κοινωνικής συνείδησης.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη αιχμή της παρέμβασής τους: μπορεί να επενδύεις στην τεχνολογία, αλλά αν το αποτέλεσμα στην πραγματική γνώση παραμένει προβληματικό, τότε το εκπαιδευτικό σύστημα χρειάζεται κάτι περισσότερο από νέες υποδομές. Χρειάζεται επανεκκίνηση.
Το σχολείο «προθάλαμος» της αγοράς εργασίας;
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η θέση των δύο βουλευτών ότι το σχολείο δεν μπορεί να περιορίζεται στη μετάδοση πληροφοριών ούτε να λειτουργεί απλώς ως ένας προθάλαμος για την αγορά εργασίας.
Πρόκειται για μια παρέμβαση που ανοίγει μια πολύ ευρύτερη συζήτηση γύρω από τον χαρακτήρα της σύγχρονης εκπαίδευσης.
Σε μια εποχή όπου η συζήτηση περιστρέφεται διαρκώς γύρω από δεξιότητες, παραγωγικότητα, επαγγελματική αποκατάσταση και τις ανάγκες της αγοράς, οι Οικονόμου και Κατσανιώτης υποστηρίζουν ότι η Παιδεία δεν μπορεί να χάσει τον βασικό της ρόλο: τη διαμόρφωση ολοκληρωμένων ανθρώπων και υπεύθυνων πολιτών.
Παράλληλα, δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στο αξιακό σύστημα που διαμορφώθηκε μέσα από τη συνάντηση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού με τη χριστιανική και ορθόδοξη παράδοση.
Το καμπανάκι της PISA και η δύσκολη πραγματικότητα
Η παρέμβαση των δύο «γαλάζιων» βουλευτών έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η συζήτηση για την ποιότητα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος έχει επιστρέψει δυναμικά στο προσκήνιο.
Τα αποτελέσματα της PISA μπορεί να δείχνουν επιμέρους σημάδια βελτίωσης, όμως η συνολική εικόνα παραμένει προβληματική, ιδιαίτερα όταν μεγάλο μέρος των μαθητών δυσκολεύεται να ανταποκριθεί σε βασικές απαιτήσεις.
Και αυτό είναι το σημείο που δημιουργεί το μεγαλύτερο πολιτικό πρόβλημα για την κυβέρνηση.
Γιατί όταν δύο βουλευτές της ΝΔ έρχονται να υποστηρίξουν ότι χρειάζεται αλλαγή εκπαιδευτικού μοντέλου, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο: τι ακριβώς δεν λειτούργησε μέχρι σήμερα;
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επενδύσει πολιτικά στην εικόνα του «σύγχρονου σχολείου». Όμως η τεχνολογία, οι ψηφιακές εφαρμογές και οι νέες υποδομές δεν μπορούν από μόνες τους να αποτελέσουν απάντηση, όταν η ουσία της μαθησιακής διαδικασίας εξακολουθεί να εμφανίζει σοβαρά κενά.
Το πολιτικό μήνυμα πίσω από την παρέμβαση
Πέρα όμως από τη συζήτηση για την Παιδεία, η παρέμβαση των δύο βουλευτών της ΝΔ έχει και μια ξεκάθαρη πολιτική διάσταση.
Δείχνει ότι ακόμη και μέσα στην κυβερνητική παράταξη υπάρχει προβληματισμός για το κατά πόσο η μέχρι σήμερα στρατηγική αρκεί για να αντιμετωπίσει τις πραγματικές αδυναμίες του ελληνικού σχολείου.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι μόνο να υπάρχουν περισσότερες οθόνες στις αίθουσες.
Δεν είναι μόνο να παρουσιάζονται νέες πλατφόρμες.
Δεν είναι μόνο να γίνονται εξαγγελίες για το «σχολείο του μέλλοντος».
Το πραγματικό στοίχημα είναι πολύ πιο δύσκολο: να μπορεί το σχολείο να μαθαίνει πραγματικά στα παιδιά να σκέφτονται, να κατανοούν, να κρίνουν και να δημιουργούν.
Και όσο τα αποτελέσματα δείχνουν ότι σημαντικό μέρος των μαθητών εξακολουθεί να δυσκολεύεται σε βασικές γνώσεις και δεξιότητες, τόσο η συζήτηση για αλλαγή μοντέλου δεν θα μπορεί να αποφεύγεται. Το ελληνικό σχολείο δεν χρειάζεται απλώς περισσότερη τεχνολογία. Χρειάζεται ουσία, γνώση και μια συνολική επανεξέταση του δρόμου που ακολουθεί.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
