Voice News — Όλα στο φως
19,9°Αθήνα 17,5°Θεσσαλονίκη
Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2026

VOICE NEWS · ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Βρείτε την είδηση.

Οι ειδήσεις, οι άνθρωποι και τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.

ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

    Voice News — Όλα στο φως
    ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑΚατάσκοπος
    Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2026 19,9° Αθήνα · 17,5° Θεσσαλονίκη

    ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

    ΔΙΕΘΝΗ 21 Νοεμβρίου, 2026 10:58 ΠΜ
    ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

    Τρεις μακροχρόνιοι αντίπαλοι της Ρωσίας ετοιμάζονται να ηγηθούν, για άλλη μια φορά, της ανάσχεσής της στην Ευρώπη. Η Σουηδία, η Πολωνία και η Τουρκία θα μπορούσαν να αναλάβουν αυτόν τον ρόλο στη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων, εάν τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ που εντάχθηκαν στη Συμμαχία πριν από το 1997 αποσύρουν τις δυνάμεις τους, υπό την πίεση των ΗΠΑ, από τα κράτη που προσχώρησαν στο ΝΑΤΟ μετά το 1997.

    Μια τέτοια κίνηση θα ικανοποιούσε το βασικό αίτημα της Ρωσίας για αναμόρφωση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας. Το κύριο αίτημα της Ρωσίας για την αναμόρφωση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας ήταν ανέκαθεν η αποχώρηση των δυνάμεων των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ (που εντάχθηκαν πριν από το 1997) από τα κράτη που προσχώρησαν στη Συμμαχία μετά το 1997.

    Στόχος είναι η αποκατάσταση μιας μορφής στρατιωτικο-στρατηγικής ισορροπίας, παρόμοιας με εκείνη που ίσχυε κατά την περίοδο της «Ιδρυτικής Πράξης ΝΑΤΟ-Ρωσίας».Υπό αυτό το σενάριο, τα κράτη που εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ μετά το 1997 θα μπορούσαν, θεωρητικά, να αναπτύξουν δυνάμεις στα εδάφη των άλλων μελών κατά βούληση, ωστόσο, το ΝΑΤΟ θα συναινέσει σε κάτι τέτοιο μόνο εάν ασκηθεί καταναγκαστική πίεση από τον Τραμπ, όπως εξηγείται εδώ.

    Ενώ είναι πιθανό οι ΗΠΑ να αποκτήσουν μόνιμη στρατιωτική παρουσία στην Πολωνία, κάτι που αποτελεί αντικείμενο ενεργών διαπραγματεύσεων, ή/και να διατηρήσουν δυνάμεις στην αεροπορική βάση «Μιχαήλ Κογκαλνιτσεάνου» στη Ρουμανία (τη μεγαλύτερη βάση του ΝΑΤΟ), τα υπόλοιπα κράτη-μέλη που εντάχθηκαν πριν από το 1997 ενδέχεται να δεχθούν πιέσεις να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από τα εδάφη των άλλων κρατών-μελών.

    Οι εγκαταστάσεις τους θα περιέλθουν τότε στα κράτη υποδοχής, με την πιθανότητα οι δυνάμεις της Πολωνίας ή/και της Σουηδίας να αντικαταστήσουν εκείνες των κρατών-μελών που αποχώρησαν.

    Το δυτικό σκέλος του «υγειονομικού φραγμού» (cordon sanitaire) που συγκροτεί ο Τραμπ (στην εκδοχή «Τραμπ 2.0») γύρω από τη Ρωσία, επικεντρώνεται σε αυτές τις δύο χώρες. Οι χώρες αυτές είναι έτοιμες να ηγηθούν της ανάσχεσης της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ (στην εκδοχή «ΝΑΤΟ 3.0») στην Κεντρική Ευρώπη, καθώς και στο ολοένα και πιο διασυνδεδεμένο μέτωπο Αρκτικής-Βαλτικής.

    Πρόκειται, επίσης, για δύο από τους μακροχρόνιους αντιπάλους της Ρωσίας. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια «επιστροφή της ιστορίας», καθώς οι παλαιές αντιπαλότητες αναβιώνουν στο σήμερα, αποτελώντας πλέον δύο από τα καθοριστικά χαρακτηριστικά της μεταπολεμικής ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας, όπως περιγράφεται εδώ.

    Το νότιο μέτωπο του «υγειονομικού κλοιού» (cordon sanitaire) ηγείται από την Τουρκία, την άλλη μακροχρόνια αντίπαλο της Ρωσίας. Αν και η Τουρκία δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει τις δυνάμεις των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ που είχαν ενταχθεί πριν από το 1997 στην αεροπορική βάση Mihail Kogălniceanu στη Ρουμανία (στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας), καθώς η ίδια είναι ιδρυτικό μέλος της Συμμαχίας και όχι κράτος που προσχώρησε μετά το 1997, εντούτοις μπορεί να διαδραματίσει ρόλο στον περιορισμό της Ρωσίας.

    Η Σύμβαση του Μοντρέ δεν θέτει περιορισμούς στις ναυτικές δυνάμεις κανενός παράκτιου κράτους της Μαύρης Θάλασσας και συνεπώς, η Τουρκία θα μπορούσε, θεωρητικά, να ενισχύσει τον στόλο της όσο επιθυμεί, όπως θα μπορούσαν να πράξουν αντίστοιχα η Ρουμανία και η Βουλγαρία.

    Ακόμη και αν οι εναπομείνασες παραθαλάσσιες περιοχές της Ουκρανίας, η Οδησσός και το Νικολάεφ, αποστρατιωτικοποιηθούν στο πλαίσιο μιας ειρηνευτικής συμφωνίας, ενδεχομένως υπό την επίβλεψη ειρηνευτικών δυνάμεων που δεν προέρχονται από τη Δύση (όπως, για παράδειγμα, από στενούς εταίρους της Ρωσίας, την Κίνα και την Ινδία), η Ρωσία θα μπορούσε, εν μέρει, να παραμείνει περιορισμένη στη Μαύρη Θάλασσα μέσω αυτών των μηχανισμών.

    Σε ευρύτερο επίπεδο, η Τουρκία θα ασκούσε περιορισμό στη συγκεκριμένη περιοχή, έχοντας ως δευτερεύοντες εταίρους τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, η Σουηδία θα αναλάμβανε τον περιορισμό στο μέτωπο Αρκτικής-Βαλτικής, ενώ η Πολωνία θα διασφάλιζε τον περιορισμό στην Κεντρική Ευρώπη.

    Η «επιστροφή της ιστορίας», με την έννοια ότι αυτοί οι τρεις παραδοσιακοί αντίπαλοι της Ρωσίας αναλαμβάνουν εκ νέου τον περιορισμό της στην Ευρώπη, θα μπορούσε να πείσει τις ΗΠΑ και την ομάδα «E3» (Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία), δηλαδή τα τέσσερα ισχυρότερα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ που είχαν ενταχθεί πριν από το 1997, να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από τα εδάφη των κρατών-μελών που προσχώρησαν μετά το 1997, όπως ακριβώς επιδιώκει η Ρωσία.

    Δεδομένου ότι η Σουηδία, η Πολωνία και η Τουρκία δεν συνιστούν απειλές τόσο υπολογίσιμες όσο οι προαναφερθείσες τέσσερις δυνάμεις, η Ρωσία ενδέχεται να αποδεχθεί μια τέτοια διευθέτηση. Παράλληλα, τα εν λόγω κράτη θα εξακολουθούσαν να καλύπτονται από την πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ, με το Άρθρο 5 να παραμένει σε ισχύ, γεγονός που θα καθησύχαζε τις ανησυχίες τους.

    Εάν αυτή η αρχιτεκτονική ασφαλείας συνδυαστεί με την επανέναρξη των ρωσικών εξαγωγών μέσω αγωγών προς την Ευρώπη, υπό την προϋπόθεση ότι οι ΗΠΑ θα αποκτήσουν συμμετοχές σε αυτούς ως «πολιτική δικλείδα ασφαλείας», μέσω των ευρηματικών διπλωματικών μέσων που προτείνει ο Τραμπ, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια στρατηγική εταιρική σχέση με επίκεντρο τους ενεργειακούς πόρους, τότε η ειρήνη ενδέχεται να διατηρηθεί.

    Αυτό το όραμα για την ευρωπαϊκή τάξη πραγμάτων της μεταπολεμικής περιόδου δεν είναι τέλειο και όλες οι πλευρές θα πρέπει να κάνουν συμβιβασμού, ωστόσο, παραφράζοντας τη διάσημη ρήση του Μπίσμαρκ, η διπλωματία είναι η τέχνη του εφικτού, και η συγκεκριμένη προοπτική αποτελεί ένα ρεαλιστικό αποτέλεσμα.

    Σχετικά Άρθρα