Μυτιλήνη: Ακυρώθηκε η στρατιωτική παρέλαση της 8ης Νοεμβρίου και η κυβέρνηση οφείλει εξηγήσεις

Η 114η επέτειος της Απελευθέρωσης της Μυτιλήνης θα μείνει στην ιστορία όχι μόνο για την παρέλαση των μαθητών και των συλλόγων, αλλά και για ένα πρωτοφανές κυβερνητικό φιάσκο. Η στρατιωτική παρέλαση ακυρώθηκε, με την απόφαση να αποδίδεται στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ενώ η πολιτική παρέλαση πραγματοποιήθηκε χωρίς προβλήματα.

Δύο εικόνες στην προκυμαία της Μυτιλήνης

Η εικόνα που καταγράφηκε σήμερα, Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026, ήταν αποκαλυπτική. Από τη μία πλευρά, εκατοντάδες κτηνοτρόφοι που αγωνίζονται για την επιβίωσή τους κρατούσαν μαύρες σημαίες. Από την άλλη, μια κυβέρνηση που, αντί να δώσει απαντήσεις στα προβλήματά τους, βρέθηκε αντιμέτωπη με την οργή ενός ολόκληρου παραγωγικού κλάδου.

Στη μέση βρέθηκε η ιστορική επέτειος, που μετατράπηκε σε σκηνικό βαθιάς πολιτικής αποτυχίας.

Η παρέλαση, προγραμματισμένη για τις 12 το μεσημέρι, ξεκίνησε τελικά στις 13:30, έπειτα από πολύωρες διαβουλεύσεις και ένταση. Οι μαθητές και οι μαθήτριες των σχολείων της Μυτιλήνης, μαζί με τους πολιτιστικούς συλλόγους και τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, παρέλασαν τιμώντας την επέτειο. Η πολιτική παρέλαση, για την οποία την οργανωτική ευθύνη είχε ο Δήμος Μυτιλήνης, ολοκληρώθηκε κανονικά.

Η στρατιωτική παρέλαση, όμως, δεν πραγματοποιήθηκε.

Ποιος ακύρωσε τη στρατιωτική παρέλαση και γιατί;

Η απόφαση για τη μη διεξαγωγή της ελήφθη από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, μετά την κινητοποίηση των κτηνοτρόφων. Το γεγονός δημιουργεί μείζον πολιτικό ζήτημα και γεννά ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα:

• Ποιος αποφάσισε την ακύρωση;
• Με ποια αιτιολογία;
• Ποια δεδομένα επέβαλαν αυτή την επιλογή, όταν η ίδια παρέλαση πραγματοποιήθηκε κανονικά για τους μαθητές και τους συλλόγους;
• Γιατί μια απόφαση της κρατικής ηγεσίας θα πρέπει να χρεωθεί στους κτηνοτρόφους της Λέσβου;

Είναι τουλάχιστον προκλητικό να επιχειρείται η παρουσίαση των διαμαρτυρόμενων παραγωγών ως υπευθύνων για τη ματαίωση, όταν οι ίδιοι είχαν ξεκαθαρίσει ότι δεν επιθυμούσαν να εμποδίσουν τον εορτασμό. Οι κτηνοτρόφοι δεν ζήτησαν να μη γίνει παρέλαση. Ζήτησαν να μη χρησιμοποιηθεί η εξέδρα των επισήμων ως χώρος πολιτικής εκπροσώπησης μιας κυβέρνησης απέναντι στην οποία αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι.

Το αποτέλεσμα τούς δικαιώνει σε ένα κρίσιμο σημείο: η παρέλαση μπορούσε να γίνει χωρίς την παρουσία των κυβερνητικών και πολιτικών επισήμων. Και πράγματι έγινε.

Ο ρόλος του δημάρχου Μυτιλήνης Παναγιώτη Χριστόφα

Ιδιαίτερα σημαντικός υπήρξε ο ρόλος του δημάρχου Μυτιλήνης, Παναγιώτη Χριστόφα, ο οποίος βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των διαβουλεύσεων, επιδιώκοντας να τιμηθεί η επέτειος όπως της αρμόζει.

Ο δήμαρχος συνομίλησε με τους κτηνοτρόφους, άκουσε τα αιτήματά τους, εξέφρασε τη συμπαράστασή του και προσπάθησε να βρεθεί λύση στο αδιέξοδο. Αρχικά ζήτησε να επιτραπεί και η παρουσία του εκπροσώπου της κυβέρνησης, υφυπουργού Παιδείας Νίκου Παπαϊωάννου, ωστόσο η παρέλαση πραγματοποιήθηκε τελικά χωρίς εκείνον.

Ο Παναγιώτης Χριστόφας απέδειξε στην πράξη ότι η πολιτική ευθύνη δεν εξαντλείται σε μια θέση στην εξέδρα των επισήμων. Απαιτεί διάλογο, ψυχραιμία, διαπραγμάτευση και πραγματικό ενδιαφέρον για την κοινωνία. Σε μια δύσκολη συγκυρία, συνέβαλε καθοριστικά ώστε τα παιδιά της Μυτιλήνης να παρελάσουν και να τιμήσουν όσους αγωνίστηκαν για την ελευθερία του τόπου.

Οκτώ μήνες αφθώδους πυρετού στη Λέσβο

Ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης δεν βρέθηκε τελικά στην εξέδρα, η στρατιωτική παρέλαση ακυρώθηκε και τα ερωτήματα για τους κυβερνητικούς χειρισμούς παραμένουν. Όλα αυτά συνέβησαν μπροστά στα μάτια μιας κοινωνίας που επί οκτώ μήνες βιώνει τις καταστροφικές συνέπειες του αφθώδους πυρετού.

Κτηνοτρόφοι από τα Χύδηρα, την Καλλονή, την Αγία Παρασκευή, τον Μεσότοπο, τις Νέες Κυδωνίες, τον Μανταμάδο και πολλές ακόμη περιοχές της Λέσβου βρέθηκαν στην προκυμαία για να διεκδικήσουν το αυτονόητο: το δικαίωμα να συνεχίσουν να ζουν από τη δουλειά τους. Άνθρωποι που έχασαν τα κοπάδια τους, παραγωγοί που βλέπουν το εισόδημά τους να εξαφανίζεται, οικογένειες που δεν γνωρίζουν αν θα μπορέσουν να διατηρήσουν τις εκμεταλλεύσεις τους.

Απέναντι από την εξέδρα των επισήμων στάθηκαν πολιτικά πρόσωπα, κυρίως από τον Δήμο Μυτιλήνης, δίπλα στους κτηνοτρόφους.

Τα αιτήματα των κτηνοτρόφων

Τα αιτήματά τους είναι συγκεκριμένα:

• Πραγματική αποζημίωση για το χαμένο εισόδημα
• Καταβολή των ενισχύσεων για το γάλα που καταστράφηκε και για τις ζωοτροφές
• Άνοιγμα των σφαγείων όταν το επιτρέψουν οι υγειονομικές συνθήκες
• Σαφές χρονοδιάγραμμα άρσης των περιορισμών
• Ουσιαστικό σχέδιο ανασύστασης των κοπαδιών

Κανένα από αυτά τα προβλήματα δεν πρόκειται να λυθεί με επικοινωνιακούς χειρισμούς. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να απαιτεί από τους κτηνοτρόφους να σιωπούν στις εθνικές επετείους, όταν δεν έχει εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις για την οικονομική τους επιβίωση. Ούτε μπορεί η δημόσια συζήτηση να μετατοπίζεται από την ουσία της κρίσης στο ποιος θα σταθεί και ποιος όχι στην εξέδρα των επισήμων.

Οκτώ μήνες μετά την εμφάνιση του αφθώδους πυρετού, ο κτηνοτροφικός κόσμος περιμένει απαντήσεις και δεσμεύσεις, όχι άλλη μετάθεση ευθυνών.

Μια βολική αφήγηση;

Η σημερινή εικόνα προκαλεί οργή και γεννά ένα ακόμη ερώτημα: μήπως η ακύρωση της στρατιωτικής παρέλασης εξυπηρετεί μια βολική αφήγηση, σύμφωνα με την οποία για όσα συνέβησαν ευθύνονται αποκλειστικά οι διαμαρτυρόμενοι κτηνοτρόφοι;

Αν αυτή είναι η πολιτική αντιμετώπιση της κρίσης, πρόκειται για μια βαθιά προσβλητική στάση απέναντι στους ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την παραγωγή της Λέσβου.

Η 8η Νοεμβρίου ανήκει στον λαό της Λέσβου

Η 8η Νοεμβρίου είναι ημέρα ελευθερίας, ιστορικής μνήμης και εθνικής υπερηφάνειας. Δεν ανήκει σε υπουργούς, βουλευτές και κυβερνητικούς εκπροσώπους. Ανήκει στον λαό της Λέσβου. Ανήκει και στους κτηνοτρόφους που βρέθηκαν στην προκυμαία με μαύρες σημαίες, όχι για να αμαυρώσουν την επέτειο, αλλά για να ακουστεί η αγωνία τους. Ανήκει στα παιδιά που παρέλασαν, στους συλλόγους που συμμετείχαν, στους ανθρώπους που κράτησαν όρθιο τον εορτασμό μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.

Προς την κυβέρνηση η απαίτηση είναι ξεκάθαρη: να εξηγήσει ποιος και γιατί αποφάσισε την ακύρωση της στρατιωτικής παρέλασης, να αναλάβει την ευθύνη της απόφασης και, επιτέλους, να ασχοληθεί με την ουσία της κρίσης που πλήττει την κτηνοτροφία της Λέσβου.

Γιατί το πραγματικό σκάνδαλο της ημέρας δεν ήταν ότι οι κτηνοτρόφοι ύψωσαν τη φωνή τους. Ήταν ότι χρειάστηκε να φτάσουν έως την εξέδρα των επισήμων, την ημέρα της Απελευθέρωσης, για να ακουστεί η απόγνωσή τους.