Αν απορρίψουμε την ιδέα ότι οι μισοί ψηφοφόροι των ΗΠΑ είναι ψυχοπαθείς ή αμοραλιστές, τότε αναγκαζόμαστε να αναζητήσουμε τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους ο Ντόναλντ Τραμπ –ακόμη και μετά τα όσα έχει πει και έχει κάνει– κατάφερε μια τόσο μεγάλη και εύκολη νίκη.
Εκλογές ΗΠΑ 2024: Γιατί κέρδισε ο Τραμπ;
1) Η Κάμαλα Χάρις ήταν μια πραγματικά πολύ αδύναμη υποψήφια. Με τη μοναδική εξαίρεση της πολύ καλής ομιλίας της στο συνέδριο των Δημοκρατικών, δεν κατάφερε ποτέ ξανά να εξηγήσει το τι πρεσβεύει∙ δεν κατάφερε ποτέ να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση στις ερωτήσεις που δέχτηκε∙ δεν κατάφερε ποτέ να εντοπίσει ένα πράγμα που η κυβέρνηση Μπάιντεν έκανε λάθος ή που η ίδια, ως Πρόεδρος, θα έκανε διαφορετικά. Δεν κέρδισε το χρίσμα με το σπαθί της μέσα από εσωκομματικές εκλογές, αλλά δέχτηκε το δαχτυλίδι της διαδοχής την τελευταία στιγμή. Όλα αυτά οφείλονται στο ότι:
2) Ο Τζο Μπάιντεν άργησε πάρα πολύ να αποσυρθεί. Ενώ στο ενεργητικό του έχει μεγάλες επιτυχίες, η προσκόλλησή του στην προεδρία δεν άφησε στους Δημοκρατικούς τον ζωτικό χώρο που χρειαζόταν το κόμμα για να αναδείξει έναν ισχυρό υποψήφιο.
3) Το μεταναστευτικό. Η κυβέρνηση Μπάιντεν απέτυχε παταγωδώς στο να περιορίσει ή να διαχειριστεί την παράνομη μετανάστευση από τη Λατινική Αμερική και η Κάμαλα Χάρις χρεώθηκε μέρος αυτής της αποτυχίας γιατί –τραγική ειρωνεία– ήταν η μόνη πολιτική που της ανέθεσε ο Μπάιντεν. Παρά τις σκαιές εκφράσεις που χρησιμοποίησαν οι διάφοροι σελέμπριτις της καμπάνιας του, ο Τραμπ φαίνεται να έχει κερδίσει την ψήφο 4 στους 10 Λατινοαμερικανούς σε κρίσιμες πολιτείες, ενώ και πολλοί Αφροαμερικανοί άντρες στράφηκαν υπέρ του. Γιατί; Διότι οι άνθρωποι αυτοί νιώθουν ότι αντιμετωπίζουν μια συνεχή βιοπάλη για να επιβιώσουν στην Αμερική, ενώ χιλιάδες άλλοι καταφτάνουν και φτιάχνουν τη ζωή τους με την υποστήριξη του κράτους.
4) Οικονομική ανισότητα και πληθωρισμός. Αν και η κυβέρνηση Μπάιντεν κατάφερε να διασώσει την οικονομία εν μέσω πανδημίας –και σύμφωνα με κάποια μακροοικονομικά στοιχεία η οικονομία παρουσιάζει θετικά σημάδια ανάπτυξης– αυτή είναι μια κλασική περίπτωση απόκλισης του αφηγήματος μιας κυβέρνησης με τη βιωμένη πραγματικότητα εργαζομένων των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων. Οι ανισότητες και ο πληθωρισμός επηρέασαν βαθιά το βοιοτικό επίπεδο και κυρίως την ψυχολογία εκατομμυρίων ψηφοφόρων. Η καμπάνια Χάρις απέτυχε να αναγνωρίσει την πραγματικότητα αυτή.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
