Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζονται τρεις ξεχωριστές Συναξάριες Συλλήψεις και οι αντίστοιχες Γεννήσεις: του Ιησού Χριστού, της Παναγίας και του Αγίου Ιώαννου του Προδρόμου.

Η εκκλησιαστική αυτή παράδοση υπογραμμίζει την ιερότητα της ενδομήτριας ζωής, αποδεικνύοντας ότι η ανθρώπινη ύπαρξη αποκτά πλήρη αξία ήδη από τη στιγμή της γονιμοποίησης.

Η σύλληψη των αγίων μορφών αναδεικνύεται ως καρπός θερμής προσευχής, ακλόνητης υπομονής και απόλυτης υποταγής στο θεϊκό θέλημα.

Το θαυμαστό χρονικό της σύλληψης του Αγίου Ιωάννου

Ο προφήτης Ησαΐας είχε ήδη προαναγγείλει την έλευση του Προδρόμου ως τη «φωνή βοώντος εν τη ερήμω», καλώντας τους πιστούς να προετοιμάσουν τον δρόμο του Κυρίου καθαρίζοντας τις ψυχές τους από τα αμαρτωλά πάθη και τον εγωισμό.

Η γέννηση της «φωνής» αυτής συνδέεται με ένα εξαίσιο θαύμα:

• Ο ιερέας Ζαχαρίας έλαβε την ουράνια εξαγγελία από Άγγελο Κυρίου την ώρα του θυμιάματος στο θυσιαστήριο.

• Λόγω της προχωρημένης ηλικίας και της στειρότητας της συζύγου του, Ελισάβετ, ο Ζαχαρίας δυσπίστησε, με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί μένοντας κωφάλαλος.

• Η Ελισάβετ συνέλαβε και μετά από εννέα μήνες έφερε στον κόσμο τον υιό της.

• Κατά τη διάρκεια της περιτομής την ογδόη ημέρα, ο Ζαχαρίας επιβεβαίωσε γραπτώς το όνομα «Ιωάννης», γεγονός που έλυσαν αμέσως τη γλώσσα του.

Απολυτίκιον (Ἦχος δ’)

«Ἡ πρῴην οὐ τίκτουσα, στεῖρα εὐφράνθητι. Ἰδοὺ γὰρ συνέλαβες, Ἡλίου λύχνον σαφῶς, φωτίζειν τὸν μέλλοντα, πᾶσαν τὴν οἰκουμένην, ἀβλεψίᾳ νοσοῦσαν. Χόρευε Ζαχαρία, ἐκβοῶν παρρησίᾳ· Προφήτης τοῦ Ὑψίστου, ἐστὶν ὁ μέλλων τίκτεσθαι.»