«Φρένο» στις σχολικές εκδρομές με πούλμαν: Η ΔΟΕ καλεί τους εκπαιδευτικούς να μην αναλαμβάνουν μετακινήσεις – Τι ζητά από το Υπουργείο

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η νέα σχολική χρονιά μόλις ξεκίνησε και οι σχολικές εκδρομές βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης. Η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας καλεί τους Συλλόγους Διδασκόντων να περιοριστούν, μέχρι νεοτέρας, σε περιπάτους και εκπαιδευτικές δράσεις που δεν απαιτούν μετακίνηση μαθητών με λεωφορείο.

Η θέση της ΔΟΕ δεν στρέφεται κατά των εκπαιδευτικών επισκέψεων. Αντίθετα, αναγνωρίζει την παιδαγωγική τους σημασία. Η ένσταση αφορά το νέο πλαίσιο και κυρίως το ερώτημα μέχρι πού φτάνει η ευθύνη του εκπαιδευτικού όταν δεκάδες παιδιά μετακινούνται με ένα τουριστικό λεωφορείο.

«Ο εκπαιδευτικός δεν είναι ελεγκτής λεωφορείων»

Αυτό βρίσκεται στον πυρήνα της σύγκρουσης. Η ΔΟΕ ζητά οι συνοδοί να έχουν σαφώς καθορισμένη ευθύνη για την εποπτεία και την παιδαγωγική ασφάλεια των μαθητών, χωρίς να καλούνται να πιστοποιούν τεχνικά ζητήματα για τα οποία δεν διαθέτουν ούτε αρμοδιότητα ούτε ειδικές γνώσεις.

Ζητά, παράλληλα, οι έλεγχοι των οχημάτων, των οδηγών και των μεταφορικών επιχειρήσεων να αποτελούν ευθύνη των αρμόδιων δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και να δημιουργηθεί κεντρικό μητρώο πιστοποιημένων μεταφορέων από το οποίο θα μπορούν να εξυπηρετούνται τα σχολεία.

Η γραφειοκρατία στο στόχαστρο

Η δεύτερη μεγάλη ένσταση αφορά τις διαδικασίες που συνοδεύουν τις εκπαιδευτικές μετακινήσεις. Τριμελείς Επιτροπές, εγκρίσεις, καταχωρίσεις στο mySchool, προθεσμίες και εκθέσεις αξιολόγησης συνθέτουν, σύμφωνα με την Ομοσπονδία, ένα πλαίσιο που μεταφέρει πρόσθετο διοικητικό βάρος στις σχολικές μονάδες.

Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: πόση γραφειοκρατία χρειάζεται πραγματικά για να οργανωθεί με ασφάλεια μια σχολική επίσκεψη και ποιο μέρος αυτής πρέπει να αναλαμβάνει ο εκπαιδευτικός;

Και το κόστος των εκδρομών στο τραπέζι

Η ΔΟΕ ανοίγει ταυτόχρονα και το ζήτημα της χρηματοδότησης. Ζητά κρατική κάλυψη των εκπαιδευτικών μετακινήσεων, ώστε η οικονομική δυνατότητα μιας οικογένειας να μη μετατρέπεται σε κριτήριο συμμετοχής ενός παιδιού.

Μέχρι να υπάρξουν αλλαγές, η κατεύθυνση που δίνει είναι να επιλέγονται περίπατοι και δράσεις χωρίς λεωφορείο. Εφόσον αυτή η στάση ακολουθηθεί ευρέως από τους Συλλόγους Διδασκόντων, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τον προγραμματισμό των σχολικών εκδρομών.

Το κρίσιμο ζήτημα πλέον περνά στο Υπουργείο Παιδείας: ποιος ελέγχει το πούλμαν, ποιος πιστοποιεί ότι είναι ασφαλές και μέχρι πού μπορεί να φτάνει η ευθύνη του συνοδού εκπαιδευτικού;