Ελλάς: Μια πρότυπη Παθοκρατία - Μέρος 1

Ημερομηνία αρχικής έκδοσης 20/10/2023

Πηγή [1] [2]

Το να πούμε πως τα πράγματα δεν πάνε καλά στην ελληνική κοινωνία δεν περιγράφει την αποσάθρωση του κοινωνικού και ηθικού ιστού που έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια. Η καθημερινότητα του Έλληνα έχει γίνει ένα σλάμομ όπου κάθε μέρα καλείται να κάνει μανούβρες και να αποφύγει συμπολίτες του που ψάχνουν αφορμή να εκτονώσουν τα νεύρα και την οργή τους πάνω του, εκφυλιστικά αγενείς συμπεριφορές, τραμπουκισμούς και κινδύνους που δημιουργούνται από την ανευθυνότητα των συνανθρώπων του.

Αυτή ήταν μόνιμα η πραγματικότητα στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες καθώς όλοι άρχισαν να μαζεύονται στις μεγάλες πόλεις οι οποίες προσφέρουν ανωνυμία και απελευθέρωση από τα «δεσμά» της ντροπής και του κοινωνικού στιγματισμού τα οποία απέτρεπαν στο παρελθόν αυτές τις αντικοινωνικές συμπεριφορές να έρθουν στο φως. Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια (ειδικά μετά τον COVID οπότε και βάθυνε και άλλο η κρίση) αυτές οι συμπεριφορές έγιναν τελείως ανεξέλεγκτες, καταστρέφοντας και τα λίγα ξέφτια του άλλοτε ισχυρού κοινωνικού ιστού του ελληνικού έθνους.

Όλα αυτά έχουν δημιουργήσει πλέον μια χώρα τρελοκομείο, όπου άνθρωποι που δείχνουν να είναι κλινικά πάσχοντες έχουν αφεθεί μαζικά ελεύθεροι να κάνουν τη ζωή όλων ένα ατέρμονο βασανιστήριο και μια μάχη για την εύρεση λογικής σε μια θάλασσα παράνοιας. Το ερώτημα όμως που γεννάει αυτή η κατάσταση είναι το πού βρέθηκαν όλες αυτές οι διαταραγμένες προσωπικότητες. Γιατί τα προηγούμενα χρόνια δε συμπεριφέρονταν έτσι; Τι άλλαξε και νιώθουν πλέον άνετα να εκδηλώσουν αυτές τις συμπεριφορές;

Άκουσαν Το Κάλεσμα του Κθούλου

Τη δεκαετία του 1920 ο συγγραφέας τρόμου Χάουαρντ Φίλλιπς Λάβκραφτ έγραψε το Κάλεσμα του Κθούλου. Σε αυτή τη σύντομη ιστορία ένα απόκοσμο πλάσμα που ζει στα βάθη της θάλασσας καλεί τηλεπαθητικά ανθρώπους από όλον τον κόσμο να το λατρέψουν προκειμένου να φέρει μια νέα εποχή για την ανθρωπότητα. Στην εποχή αυτή, οι τρελοί θα βγουν από τα ιδρύματα και θα κλείσουν τους λογικούς στα κελιά, καθώς η τρέλα θα είναι η νέα λογική και η λογική θα είναι η νέα τρέλα.

Με τον δικό του μυθιστορηματικό τρόπο ο Λάβκραφτ άγγιξε κάτι που θα γινόταν πραγματικότητα λίγα χρόνια αργότερα στη Ναζιστική Γερμανία και την Σοβιετική Ένωση, το φαινόμενο της παθοκρατίας.

Η παθοκρατία είναι όρος που εισήχθη από τον Πολωνό ψυχίατρο Άντζεϊ Λομπατσέφσκι και περιγράφει το πολιτικό σύστημα όπου άρχουν οι ψυχοπαθείς. Οι λογικοί άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από την εξουσία και η ψυχοπάθεια τον αρχόντων αρχίζει να «στάζει» από τα πάνω προς τα κάτω μέσα στη κοινωνία. Όπως λέει ο Λομπατσέφσκι: «Εάν ένα άτομο σε θέση πολιτικής εξουσίας είναι ψυχοπαθής, αυτός ή αυτή μπορεί να δημιουργήσει μια επιδημία ψυχοπαθολογίας σε ανθρώπους οι οποίοι δεν είναι στην ουσία ψυχοπαθείς».

Τι σημαίνει όμως να είναι κάποιος «ψυχοπαθής» και τι δουλειά έχει ένα τέτοιο άτομο σε μια θέση εξουσίας;

Γκρηκ Σάικο

Όταν ακούμε τη λέξη «ψυχοπαθής» συνήθως φανταζόμαστε άτομα σαν τον Χάνιμπαλ Λέκτερ, τον Τζόκερ και τον Σκριμ (ξέρω ότι λέγεται Ghostface μη με διορθώσετε). Αν και αυτοί οι χαρακτήρες σίγουρα είναι διαταραγμένοι, παρουσιάζουν μια πολύ τραβηγμένη και φαντασμαγορική εικόνα της ψυχοπάθειας. Αν μη τι άλλο, οι ψυχοπαθείς δεν ζητοκραυγάζουν την ψυχασθένειά τους αλλά είναι μάστερ του καμουφλάζ ώστε να παρουσιάζονται ως καθημερινοί άνθρωποι.

Ψυχοπάθεια σημαίνει πως ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων, για λόγους που ακόμα δεν είναι 100% ξεκάθαροι, δεν έχει ενσυναίσθηση (τη δυνατότητα να μπει στη θέση του άλλου). Αυτό τους καθιστά συναισθηματικά νεκρούς και ανίκανους να δημιουργήσουν δεσμούς (καθώς βλέπουν τους άλλους μόνο σαν μέσα για την επίτευξη κάποιου σκοπού), και ανίκανους να αισθανθούν τύψεις και ντροπή. Αποτέλεσμα είναι να προβαίνουν με μεγάλη άνεση σε ανήθικες (ή ακόμα και παράνομες) συμπεριφορές, να ψεύδονται ασυστόλως χωρίς κανέναν ενδοιασμό, να κακοποιούν (σωματική ή/και ψυχικά) και να χειρίζονται όσους έχουν την ατυχία να τους τρώνε στη μάπα.

Χωρίς την έμφυτη ανάγκη για τη δημιουργία ισχυρών κοινωνικών σχέσεων, συντροφικότητας και αγάπης, το μόνο κίνητρο που ωθεί αυτούς τους ανθρώπους είναι ο εθισμός τους στην ηδονή και στην ανάγκη να ελέγχουν και να καταδυναστεύουν τους συνανθρώπους τους. Ναι, καλά διαβάσατε. Όσο σημαντικό είναι για εμάς το οξυγόνο τόσο σημαντικό είναι για έναν ψυχοπαθή να επιβάλει τη θέλησή του στους άλλους και να τους μετατρέπει σε πιόνια του. Για το λόγο αυτό οι ψυχοπαθείς έλκονται από θέσεις εξουσίας και σημαντικοί αριθμοί εξ αυτών μπορούν να βρεθούν στη πολιτική ζωή καθώς και στις κορωνίδες γιγαντοεταιρειών όπως είναι για παράδειγμα οι Pfizer, Microsoft, Amazon, κτλ.

Μάλιστα θα έλεγε κανείς πως οι ψυχοπαθείς έχουν ένα έμφυτο πλεονέκτημα όσον αφορά τη σταδιοδρομία σε αυτούς τους χώρους. Λόγω της πλήρους έλλειψης ηθικής και ενσυναίσθησης, είναι ικανοί να κάνουν οτιδήποτε και να πουν οτιδήποτε μπορεί να τους δώσει το προβάδισμα. Συνάμα, το γεγονός πως δεν ενδιαφέρονται για τη σχέση τους με τους άλλους, τους επιτρέπει να εκφράζονται με πολύ λιγότερο φόβο και στρες, κάτι που τους κάνει στα μάτια πολλών να φαίνονται χαρισματικοί και γοητευτικοί. Αν συνδυάσουμε αυτό με τον παθολογικό ναρκισσισμό που διακατέχει τους ψυχοπαθείς μπορούμε να δούμε το πως μπορούν να αποκτήσουν γρήγορα οπαδούς που θέλουν να τους βοηθήσουν.

Τι θα γίνει τώρα αν τα κάνουν μαντάρα στη πορεία; Δε τους πειράζει αυτό γιατί οι ψυχοπαθείς αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες της κοινωνικά ανεύθυνης και ανήθικης συμπεριφοράς τους ενώ, αν ποτέ ερωτηθούν για ένα θέμα που τους φέρνει σε δύσκολη θέση είναι μάστερ στο να αλλάζουν τη συζήτηση ή να μην απαντούν.

Εν τέλει αυτό είναι η φύση των ψυχοπαθών. Είναι ανθρώπινοι θηρευτές που κοιτούν να παρασιτίσουν του κοινωνικού συνόλου εκμεταλλευόμενοι τους συνανθρώπους τους. Είναι άτομα που θα σπείρουν πόνο και καταστροφή στο διάβα τους (κάτι που απολαμβάνουν απίστευτα), δε θα μάθουν ποτέ από τα λάθη τους (ούτε και θα τα παραδεχτούν) και όταν θα βρεθούν στριμωγμένοι θα πουν ψέματα, θα λασπολογήσουν, θα απειλήσουν και γενικά θα προσπαθήσουν να ξεγλιστρήσουν από οποιαδήποτε ποινή και συνέπεια, μόνο και μόνο για να επαναλάβουν τις ίδιες κοινωνικά ανεύθυνες και επικίνδυνες ενέργειες αργότερα.

Σας θυμίζει τίποτα όλο αυτό;

Ραντεβού τη Τετάρτη για να δούμε πού μπορούμε να συναντήσουμε ψυχοπαθολογικές συμπεριφορές εντός της ελληνικής πολιτικής σκηνής.