ΑΝΑΡΤΗΣΗ «ΝΤΡΟΠΗ» ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΙΔΗ ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΤΑΝΑΓΡΑ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Χθες η Πολεμική Αεροπορία έχασε δύο δικά της παιδιά, τον Επισμηναγό (Ι) Ιωάννη Μπλέσια και τον Σμηναγό (Ι) Δημήτριος Πέτρου, όταν το Phantom της 338 Μοίρας κατέπεσε στην Τανάγρα κατά τη διάρκεια της επίδειξης στο Athens Flying Week. Δύο αξιωματικοί νεκροί εν ώρα καθήκοντος, δύο οικογένειες βυθισμένες στο πένθος.

Μέσα σε αυτή τη μαύρη ημέρα ήρθε και η ανάρτηση του Μακάριου Λαζαρίδη, η οποία ξεκίνησε με τα αναμενόμενα λόγια για «απέραντη θλίψη», για ανθρώπους που «έπεσαν στο καθήκον» και για μια Ελλάδα που πενθεί. Μέχρι που στο τέλος εμφανίστηκε ένα υστερόγραφο που γεννά ένα απλό ερώτημα: υπάρχει τελικά κάποιο όριο στην πολιτική επικοινωνία;

«ΥΓ. Η τραγωδία αυτή δε θα μου επιτρέψει, επιστρέφοντας από τα εγκαίνια της 90ης Δ.Ε.Θ., να παρευρεθώ στο πανηγύρι της 16ης Γιορτής Γίδας, που διοργανώνει ο τοπικός Πολιτιστικός Σύλλογος “Μέγας Αλέξανδρος”».

Εδώ ακριβώς χάνεται το μέτρο. Την ώρα που δύο άνθρωποι έχουν μόλις σκοτωθεί, κρίθηκε απαραίτητο κάτω από τα συλλυπητήρια να προστεθεί και η ενημέρωση για την ακύρωση μιας κοινωνικής παρουσίας. Όχι σε ξεχωριστή ανακοίνωση, όχι με μια απλή ενημέρωση προς τους διοργανωτές, αλλά μέσα στο ίδιο κείμενο με τους δύο νεκρούς αξιωματικούς.

Και για να μην υπάρχει καμία παρεξήγηση, το ζήτημα δεν είναι η συγκεκριμένη εκδήλωση ούτε οι άνθρωποι που τη διοργανώνουν. Το ζήτημα είναι αυτή η πολιτική επικοινωνία που μοιάζει να μην ξέρει πότε πρέπει να σταματήσει, που αισθάνεται την ανάγκη να ενημερώνει πού βρίσκεται ο πολιτικός, από πού επιστρέφει και ποια εμφάνισή του ακυρώνεται, ακόμη και την ώρα μιας τραγωδίας.

Το ακόμη χειρότερο είναι ότι δεν επρόκειτο για μια κουβέντα που ξέφυγε μπροστά σε μια κάμερα, αλλά για γραπτή ανάρτηση που μπορούσε να διαβαστεί ξανά πριν δημοσιευτεί. Κι όμως, κανείς δεν φαίνεται να σκέφτηκε ότι κάτω από τα συλλυπητήρια για δύο νεκρούς πιλότους δεν υπήρχε κανένας λόγος να ακολουθεί το πρόγραμμα ενός πολιτικού.

Αυτό δεν είναι απλώς μια ατυχής διατύπωση. Είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτικής επικοινωνίας που έχασε την αίσθηση της στιγμής και το μέτρο που απαιτεί ο θάνατος δύο ανθρώπων. Γιατί ο σεβασμός δεν αποδεικνύεται μόνο από τα μεγάλα λόγια που γράφεις στην αρχή μιας ανάρτησης, αλλά και από το αν γνωρίζεις πότε πρέπει να σταματήσεις. Και χθες η τελεία έπρεπε να είχε μπει αμέσως μετά τα συλλυπητήρια.