Τελείωσε η συνέντευξη Τύπου του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και, αν κάποιος μετρούσε μόνο τα δισεκατομμύρια που ακούστηκαν στη Θεσσαλονίκη, θα νόμιζε ότι από αύριο η Ελλάδα μετατρέπεται σε Ελβετία. Οικογένειες, παιδιά, δημόσιοι υπάλληλοι, μισθοί, σπίτια, ρεύμα, φόροι. Χρήμα παντού. Μόνο που μεγάλο μέρος του λογαριασμού γράφει: πληρωτέο αργότερα.
Και το «αργότερα» φτάνει μακριά. Οι δημόσιοι υπάλληλοι άκουσαν για 500 ευρώ από τον Δεκέμβριο του 2027, ενώ ο ίδιος ο Μητσοτάκης τοποθέτησε τις εκλογές την άνοιξη του ίδιου έτους. Η προκαταβολή φόρου έχει ορίζοντα το 2028, η πλήρης κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος στην Αττική φτάνει στο 2029, όπως και ο στόχος για μείωση της χονδρικής τιμής του ρεύματος κατά 30%. Δεν χρειάζεται οικονομολόγος για να καταλάβεις. Ημερολόγιο χρειάζεται.
Και κάπου εκεί εμφανίστηκε ο περίφημος «Κουμπαράς για τη Νέα Γενιά». Η κυβέρνηση απευθύνεται στον γονιό που παλεύει με νοίκι, σούπερ μάρκετ, ρεύμα, βενζίνη και σχολικά και του λέει ουσιαστικά: «Βάλε λεφτά στην άκρη και θα βάλουμε κι εμείς». Υπάρχει όμως μια μικρή λεπτομέρεια που χαλάει το πανηγύρι: για να αποταμιεύσεις 100 ευρώ, πρέπει πρώτα να σου περισσεύουν 100 ευρώ.
Και πότε θα αξιοποιήσει το παιδί αυτόν τον κουμπαρά; Όταν ενηλικιωθεί. Το παιδί είναι δύο χρονών, η οικογένεια ψάχνει σήμερα πώς θα βγάλει τον μήνα και η μεγάλη λύση φτάνει στα 18. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι. Με αυτόν τον ρυθμό, στην επόμενη ΔΕΘ θα ανακοινώσουν αυξήσεις και για τα εγγόνια που δεν έχουν γεννηθεί ακόμη.
Στο ρεύμα, πάλι, η κυβέρνηση βάζει στόχο μείωσης της χονδρικής τιμής κατά 30% έως το 2029. Ωραία. Μόνο που μέχρι τότε ο λογαριασμός συνεχίζει να έρχεται κανονικά. Το ίδιο και στη στέγη: νέα προγράμματα και περισσότερα σπίτια, την ώρα που ο νέος που ψάχνει σήμερα ένα δυάρι βλέπει το ενοίκιο να καταπίνει τεράστιο κομμάτι του μισθού του.
Και μετά έχουμε την ακρίβεια. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναγνώρισε ότι κανένα πρόγραμμα δεν μπορεί να την αντιμετωπίσει πλήρως. Έπειτα λοιπόν από όλη τη βροχή δισεκατομμυρίων, η ακρίβεια παραμένει εκεί. Αυτή τουλάχιστον δεν έχει χρονοδιάγραμμα εφαρμογής. Χτυπάει κάθε μέρα.
Το μεγάλο πολιτικό ερώτημα όμως είναι άλλο: γιατί τώρα; Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται στην εξουσία από το 2019. Τώρα είδε ότι οι οικογένειες δυσκολεύονται; Τώρα ανακάλυψε τα ενοίκια, το δημογραφικό και την πίεση στους μισθούς; Τώρα θυμήθηκε τρίτεκνους, δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους;
Και όλα αυτά ενώ οι εκλογές, όπως είπε ο ίδιος ο Μητσοτάκης, θα γίνουν την άνοιξη του 2027. Εκεί ακριβώς τα δισεκατομμύρια συναντούν την κάλπη. Όταν ανακοινώνεις σήμερα παροχές και στόχους που φτάνουν στο 2028 και στο 2029, ο πολίτης δικαιούται να ρωτήσει: «Πρώτα ψηφίζουμε και μετά πληρωνόμαστε;»
Αυτό είναι και το μεγάλο κόλπο της εικόνας που στήθηκε στη ΔΕΘ. Βάζεις στο ίδιο καλάθι άμεσα μέτρα, παροχές του 2027, στόχους του 2028 και του 2029 και έναν κουμπαρά που φτάνει μέχρι την ενηλικίωση των παιδιών και στο τέλος παρουσιάζεις ένα τεράστιο συνολικό ποσό. Βροχή τα δισεκατομμύρια, αλλά αρκετές σταγόνες πέφτουν μετά τις κάλπες.
Ο πολίτης όμως δεν ζει σε κυβερνητικό PowerPoint. Θέλει να ξέρει πόσο θα πληρώσει στο σούπερ μάρκετ, πόσο θα του έρθει το ρεύμα, αν μπορεί να πληρώσει το νοίκι και τι θα του μείνει στο τέλος του μήνα. Αυτά είναι τα πραγματικά οικονομικά του νοικοκυριού.
Κάπως έτσι έπεσε η αυλαία στη Θεσσαλονίκη. Πολλά δισεκατομμύρια, μεγάλες εξαγγελίες και αρκετή… υπομονή. Η κυβέρνηση ζητά πίστωση χρόνου. Η αγορά όμως δεν δίνει πίστωση στον πολίτη.
Γιατί ούτε το σούπερ μάρκετ πληρώνεται με «θα», ούτε το ρεύμα με στόχους τριετίας, ούτε το νοίκι με εξαγγελίες.
Τα δισεκατομμύρια στη ΔΕΘ έπεσαν βροχή. Η τσέπη όμως ακόμη περιμένει.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
