Η κυβέρνηση επιχειρεί το τελευταίο διάστημα να στήσει ένα καλοκουρδισμένο επικοινωνιακό σόου γύρω από τις συντάξεις χηρείας, πουλώντας δήθεν κοινωνική ευαισθησία και αποκατάσταση αδικιών. Η σκληρή πραγματικότητα, όμως, αποκαλύπτει μια άνευ προηγουμένου πολιτική υποκρισία. Πίσω από τις βαρύγδουπες εξαγγελίες για την κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου κλπ, κρύβεται ένα ανελέητο, μόνιμο «ψαλίδι» που καταδικάζει σε περαιτέρω φτωχοποίηση εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά. Το περιβόητο σχέδιο σωτηρίας δεν είναι τίποτα παραπάνω από στάχτη στα μάτια, αφού ο πυρήνας του προβλήματος παραμένει άθικτος και οι κυβερνητικές παρεμβάσεις γίνονται καθαρά για το θεαθήναι, χωρίς κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα για την πλειοψηφία των πολιτών.
Για να γίνει απολύτως κατανοητό το μέγεθος του εμπαιγμού από τις λεπτομέρειες του ασφαλιστικού λαβύρινθου, αρκεί να δούμε την παγίδα που στήθηκε. Ενώ το κυβερνητικό αφήγημα πανηγυρίζει υπερηφάνως για τη διατήρηση των κύριων συντάξεων χηρείας στο 70%, αποκρύπτει τεχνηέντως πως οι επικουρικές συντάξεις κατακρημνίζονται υποχρεωτικά στο 35% μετά την πάροδο της πρώτης τριετίας. Αυτή η «έξυπνη» εξαίρεση συνιστά ευθεία οικονομική αφαίμαξη για περίπου 280.000 συνταξιούχους, οι οποίοι βλέπουν το εισόδημά τους να περικόπτεται κατά 80 έως 170 ευρώ μηνιαίως. Αντί για ανακούφιση, το κράτος αφαιρεί κατά μέσο όρο 100 ευρώ από ανθρώπους που παλεύουν να επιβιώσουν, βαφτίζοντας μάλιστα τη διαδικασία «εξορθολογισμό».
Το θεσμικό αλαλούμ, ωστόσο, επεκτείνεται, καθώς η κυβέρνηση δημιουργεί σκόπιμα συνταξιούχους πολλών ταχυτήτων, καταπατώντας κάθε έννοια ισονομίας. Όσοι είχαν την ατυχία να συνταξιοδοτηθούν μετά τον Μάιο του 2016 με τον νόμο Κατρούγκαλου, δεν πρόκειται να λάβουν ούτε ένα ευρώ αναδρομικών για το διάστημα που το κράτος παρακρατούσε χρήματα. Την ίδια στιγμή, μια ολόκληρη κοινωνική ομάδα, οι ασφαλισμένοι αγρότες του ΟΓΑ, πετιούνται κυριολεκτικά στον καιάδα. Η πολιτεία τους άφησε εντελώς εκτός της όποιας ρύθμισης, εγκαταλείποντάς τους στην απόλυτη ανασφάλεια, σαν να είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Το τελειωτικό χτύπημα της αποδόμησης του εισοδήματος έρχεται μέσα από τον μηχανισμό της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ), τον απόλυτο «δούρειο ίππο» του συστήματος για να υφαρπάζει πίσω τις όποιες πενιχρές αυξήσεις. Μόλις ένας συνταξιούχος λάβει μια ελάχιστη τιμαριθμική αναπροσαρμογή, η γραφειοκρατία τον σπρώχνει σε υψηλότερο κλιμάκιο κρατήσεων. Η αυξημένη εισφορά καταβροχθίζει την όποια αύξηση, αφήνοντάς τον στο τέλος με λιγότερα χρήματα από πριν. Αν σε αυτό το θέατρο παραλόγου προσθέσουμε και τις σκανδαλώδεις καθυστερήσεις απονομής των επικουρικών που αγγίζουν πλέον την τετραετία, το συμπέρασμα είναι μονόδρομος. Καμία ουσιαστική μέριμνα, καμία πραγματική διόρθωση, παρά μόνο μια καλοστημένη βιτρίνα. Η κυβέρνηση νομοθετεί ψευδαισθήσεις για να νομιμοποιήσει τη μόνιμη λεηλασία των συνταξιούχων.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
