Ηχηρό Ράπισμα της Δικαιοσύνης στη Διαπλοκή – Η «Φάμπρικα» των Προφορικών Αναθέσεων

Ένα σκληρό μήνυμα απέναντι στο βαθιά ριζωμένο σύστημα διαφθοράς που λυμαίνεται το δημόσιο χρήμα έστειλε η ελληνική Δικαιοσύνη. Με μια απόφαση-σταθμό, το Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Λάρισας βάζει οριστικό «φρένο» στην αγαπημένη μέθοδο της τοπικής και όχι μόνο φυσικά, αυτοδιοίκησης με τις διαβόητες «προφορικές αναθέσεις».

Πρόκειται για το γνωστό, σκανδαλώδες «μοτίβο» μέσω του οποίου κεντρική εξουσία και δήμοι μοιράζουν απλόχερα εκατομμύρια ευρώ σε «ημέτερους» εργολάβους, παρακάμπτοντας κάθε διαδικασία διαφάνειας, με το πρόσχημα πάντα των «έκτακτων» και «κατεπειγουσών» αναγκών.

Το Χρονικό του Σκανδάλου και το «Μοτίβο» της Αρπαχτής

Η υπόθεση που έφτασε στο Εφετείο Λάρισας αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νοσηρής πρακτικής. Ομόρρυθμη εταιρεία χωματουργικών εργασιών προσέφυγε κατά Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ), αξιώνοντας τον «αστρονομικό» λογαριασμό των 160.650 ευρώ (συν 38.556 ευρώ ΦΠΑ και τόκους).

Το αφήγημα του εργολάβου ήταν το κλασικό που ακούγεται σε αυτές τις περιπτώσεις: Την περίοδο 2015–2019, ισχυρίστηκε ότι επιστράτευσε φορτωτές, εκσκαφείς και φορτηγά για να σώσει το δίκτυο από βλάβες, κάνοντας εκσκαφές, μεταφορές μπάζων και διαχείριση λυματολάσπης. Πώς πήρε τη δουλειά; Όπως ομολόγησε η ίδια η εταιρεία, με προφορικές εντολές από τη διοίκηση της δημοτικής επιχείρησης, επικαλούμενη «κατεπείγουσες» ζημιές και την προστασία της δημόσιας υγείας.

Από την πλευρά της, η ΔΕΥΑ (όταν ήρθε η ώρα του ταμείου) αρνήθηκε την αγωγή, δηλώνοντας πως δεν προκύπτει από πουθενά ούτε η ανάθεση, ούτε η εκτέλεση των έργων.

Το Δικαστήριο Κλείνει την Κάνουλα της Διαπλοκής

Η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας συνιστά κόλαφο για όσους νομίζουν ότι το κράτος είναι τσιφλίκι τους. Εξετάζοντας την πρώτη διετία (Ιανουάριος 2015 – Αύγουστος 2016), όπου διεκδικούνταν περίπου 50.000 ευρώ, το Δικαστήριο απέρριψε πλήρως τις απαιτήσεις του εργολάβου.

Το σκεπτικό της απόφασης βάζει ταφόπλακα στις αδιαφανείς μεθοδεύσεις:

Καμία πληρωμή χωρίς χαρτιά: Η εταιρεία δεν διέθετε επίσημες αποφάσεις ανάθεσης, διοικητικά έγγραφα ή πρωτόκολλα παραλαβής από τα αρμόδια όργανα.

Τέλος στα «ραβασάκια» και τους μάρτυρες: Το Δικαστήριο έκρινε ρητά πως τα “εκ των υστέρων” χαρτιά, όπως βεβαιώσεις υπαλλήλων, ιδιωτικά σημειώματα, ημερολόγια εργασιών φτιαγμένα για το δικαστήριο, ακόμη και καταθέσεις μαρτύρων, δεν αποτελούν νόμιμα αποδεικτικά μέσα, αν δεν συνοδεύονται από επίσημα παραστατικά της υπηρεσίας.

 Για τις μεγαλύτερες εργασίες, η απόφαση ήταν καταπέλτης: η απουσία γραπτής σύμβασης συνεπάγεται την πλήρη ακυρότητα της συμφωνίας. Δεν αρκεί να λέει ο εργολάβος “έκανα έργο”, πρέπει να αποδεικνύεται εγγράφως το ακριβές μέγεθος και το πραγματικό όφελος για το Δημόσιο.

Το δημόσιο χρήμα δεν μπορεί να μοιράζεται στα καφενεία, ούτε με κλεισίματα του ματιού στους διαδρόμους των δημαρχείων. Όποιος εργολάβος επιλέγει να δουλέψει με «προφορικές εντολές».

Για το επόμενο διάστημα (Αύγουστος 2016 – 2019), το Δικαστήριο, λόγω αλλαγής της νομοθεσίας περί δημοσίων συμβάσεων, διέταξε τον χωρισμό της υπόθεσης, δίνοντας 30 ημέρες στην εταιρεία να καταθέσει νέο δικόγραφο για να δικαστεί σε νέα δικάσιμο. Ωστόσο, το δεδικασμένο που δημιουργείται από την απόρριψη της πρώτης περιόδου είναι ισοπεδωτικό.

ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ – ΠΩΣ ΜΙΑ ΑΣΧΕΤΗ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΕΚΤΙΝΑΣΣΕΙ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΚΑΙ ΑΔΕΙΑΖΕΙ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Ο ΣΚΕΡΤΣΟΣ ΜΑΣ ΒΓΑΖΕΙ… ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ: Η «ΜΑΓΕΙΑ» ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ