ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΥΨΩΝΟΝΤΑΙ.

Φτάνει πια με τις προσποιητές εκπλήξεις.

Ένα φτερό 60 μέτρων σέρνεται σε βουνίσιο δρόμο σαν μεταλλικό φίδι, τα δέντρα σκύβουν, ο ασφαλτοτάπητας μόλις αντέχει. Και την ίδια ώρα, σε δεκάδες ελληνικά βουνά, η φωτιά κάνει τη βρόμικη δουλειά: καθαρίζει. Ξεριζώνει. Εξαφανίζει το «εμπόδιο».

Το μοτίβο δεν είναι πλέον ύποπτο, αλλά ξεδιάντροπο. Καίγεται μια περιοχή που εδώ και χρόνια έχει μπει στο στόχαστρο αιολικών. Μαυρίζει η πλαγιά και φεύγει η βλάστηση που ενοχλούσε. Μετά έρχονται οι μελέτες πάνω σε στάχτες. Μετά οι αδειοδοτήσεις-εξπρές. Μετά τα φορτηγά με τα τέρατα και στο τέλος οι πυλώνες που θα «σώσουν τον πλανήτη» ενώ έχουν ήδη κάψει τον τόπο.

Η επίσημη αφήγηση μιλάει για κλίμα, ανέμους και ατυχήματα. Η πραγματικότητα μιλάει για αδίστακτα συμφέροντα, εκατομμύρια επιδοτήσεων και γη που μετά τη φωτιά γίνεται χρυσάφι. Οι αντιδράσεις των κατοίκων πνίγονται στη στάχτη. Η καταστροφή βαφτίζεται «ευκαιρία».

Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη; Δεν είναι απλός θεατής, αλλά ο βασικός σκηνοθέτης. Αυτή επιταχύνει τις αδειοδοτήσεις σαν να τρέχει κόντρα με τον χρόνο. Αυτή «ξεπλένει» περιβαλλοντικές μελέτες πάνω σε καμένες εκτάσεις. Αυτή μοιράζει τα ευρωπαϊκά κονδύλια χωρίς ντροπή και μετατρέπει κάθε πυρκαγιά σε επενδυτική ευκαιρία. Ενώ οι πολίτες μετράνε στάχτες και χαμένες περιουσίες, το Μαξίμου μετράει πράσινα megawatt και πολιτικό κεφάλαιο. Η «προστασία του περιβάλλοντος» έχει μετατραπεί σε σημαία για όσους το καταστρέφουν πιο συστηματικά, με κρατική κάλυψη και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.

Η υποκρισία ξεχειλίζει και τον μικροϊδιοκτήτη που κόβει δύο πεύκα τον σέρνουν στα δικαστήρια. Την εταιρεία που φυτεύει δεκάδες ανεμογεννήτριες σε καμένο βουνό την ανεβάζουν σε βάθρο πρωταθλητή της πράσινης μετάβασης. Το δάσος είναι ιερό μόνο όσο δεν εμποδίζει τα deals. Τη στιγμή που μπαίνει στη μέση, γίνεται πρόβλημα και τα προβλήματα σε αυτή τη χώρα λύνονται πλέον με φωτιά.

Δεν χρειάζεται καν να αποδείξεις ποιος άναψε τη σπίθα. Αρκεί να δεις ποιος μετράει κέρδη όταν όλα έχουν γίνει μαύρα. Οι δρόμοι ανοίγουν χωρίς αντίσταση. Οι ενστάσεις καταρρέουν και η «ανάγκη» για πράσινη ενέργεια γίνεται ιερή. Το τοπίο που κάποτε εμπόδιζε, τώρα παραδίδεται.

Αυτή δεν είναι οικολογία, αλλά οργανωμένη λεηλασία με πράσινο περιτύλιγμα.

Και όσοι ακόμη τολμούν να φωνάξουν «φτάνει» βαφτίζονται συνωμοσιολόγοι, οπισθοδρομικοί ή εχθροί της προόδου.

Η φωτιά δεν είναι πλέον φυσική καταστροφή.

Έχει γίνει επίσημο εργαλείο πολιτικής.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η ΕΛ.ΑΣ. ΣΤΗΝ GAY ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ – ΕΝΤΟΛΗ ΜΑΞΙΜΟΥ Ή ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ;