ΠΑΞΟΙ: ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΝΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΥΓΕΙΑΣ; ΑΔΩΝΙ, ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ;

Στους Παξούς σχεδιάζεται νέα ιατρική μονάδα, ιδιωτικά χρηματοδοτούμενη και μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με στόχο, σύμφωνα με το υπόμνημα της πρωτοβουλίας, να παρέχει υπηρεσίες που θα λειτουργούν συμπληρωματικά προς το υπάρχον Κέντρο Υγείας. Το σχέδιο περιλαμβάνει γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων, διαγνωστικές εξετάσεις, εργαστήρια, τηλεϊατρική, επείγουσα εκτίμηση και υποστήριξη διακομιδών.

Μέχρι εδώ, όλα είναι προς συζήτηση. Όμως υπάρχει ένα σημείο που δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά: στους Παξούς υπάρχει ήδη δημόσιο Κέντρο Υγείας.

Και τότε το ερώτημα γίνεται αμείλικτο: γιατί πρέπει να σχεδιαστεί μια δεύτερη δομή για να καλυφθούν ανάγκες που αφορούν την υγειονομική κάλυψη του νησιού;

• Γεωργιάδη, τι ακριβώς συμβαίνει στο Κέντρο Υγείας Παξών;
• Πόσες οργανικές θέσεις γιατρών υπάρχουν και πόσες είναι σήμερα καλυμμένες;
• Πόσες θέσεις νοσηλευτών προβλέπονται και πόσες παραμένουν κενές;
• Πόσο προσωπικό υπάρχει πραγματικά στην καθημερινή λειτουργία και πόσο χρειάζεται τους μήνες που ο πληθυσμός των Παξών πολλαπλασιάζεται;

Και κάτι ακόμη πιο συγκεκριμένο: πόσες διακομιδές πραγματοποιήθηκαν από τους Παξούς τον τελευταίο χρόνο; Πόσες προς Κέρκυρα; Πόσες προς Ιωάννινα ή άλλες μονάδες; Ποιες ήταν οι αιτίες; Πόσα περιστατικά θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπιστεί στο νησί εάν υπήρχε επαρκής στελέχωση και εξοπλισμός;

Αυτά είναι στοιχεία που πρέπει να υπάρχουν. Και εάν υπάρχουν, γιατί δεν δημοσιοποιούνται; Γιατί πριν μιλήσουμε για καινούργιο κτίριο, δεν ξεκινάμε από το υπάρχον; Έχει κάνει το Υπουργείο Υγείας συγκεκριμένη μελέτη για την πλήρη αναβάθμιση του Κέντρου Υγείας Παξών; Πόσο θα κόστιζε να αποκτήσει σύγχρονα διαγνωστικά μέσα; Πόσο θα κόστιζε η ενίσχυσή του με γιατρούς και νοσηλευτές; Πόσο θα κόστιζε η δημιουργία κατάλληλης στέγασης για το προσωπικό; Πόσο θα κόστιζε η ενίσχυση των επειγόντων και η ανάπτυξη τηλεϊατρικών δυνατοτήτων;

Και το πιο απλό: έχει ζητήσει ποτέ το Υπουργείο από τους ανθρώπους που χρηματοδοτούν την πρωτοβουλία να εξετάσουν τη δυνατότητα ενίσχυσης της ήδη υπάρχουσας δημόσιας δομής; Και εάν η αναβάθμιση του Κέντρου Υγείας θεωρείται αδύνατη, ποιος είναι ο λόγος;

Δεν υπάρχει χώρος; Δεν υπάρχει δυνατότητα στελέχωσης; Δεν υπάρχει θεσμικό πλαίσιο; Δεν υπάρχει χρηματοδότηση; Ή μήπως απλώς κανείς δεν μπήκε στον κόπο να το σχεδιάσει;

Ας έρθουμε όμως και στη νέα μονάδα.

Το υπόμνημα μιλά για εγκατάσταση 350 έως 500 τετραγωνικών μέτρων. Ωραία. Πόσο θα κοστίσει; Πόσο θα κοστίσει η αγορά ή μίσθωση του ακινήτου; Πόσο η διαμόρφωση; Πόσο ο εξοπλισμός; Πόσο οι χώροι φιλοξενίας για το προσωπικό; Ποιο είναι το συνολικό κεφάλαιο που απαιτείται μέχρι να ανοίξει τις πόρτες της; Πόσο θα κοστίζει κάθε χρόνο;

Ποιος είναι ο ετήσιος προϋπολογισμός λειτουργίας; Ποιος θα πληρώνει για το προσωπικό; Ποιος για τον εξοπλισμό και τη συντήρηση; Ποιος για τα αναλώσιμα;

Και επειδή μιλάμε για μονάδα που θα τιμολογεί υπηρεσίες σύμφωνα με τις τιμές της αγοράς, υπάρχει ένα ακόμη ερώτημα που αφορά απευθείας την κοινωνία: Πόσο θα πληρώνει ο πολίτης;

Πόσο θα κοστίζει μια επίσκεψη; Μια εξέταση αίματος; Μια απεικονιστική εξέταση; Μια ιατρική πράξη; Θα υπάρχουν δωρεάν ή μειωμένες υπηρεσίες για κατοίκους με χαμηλά εισοδήματα; Ή η πρόσβαση θα εξαρτάται από την οικονομική δυνατότητα του καθενός;

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση που πρέπει να συζητηθεί χωρίς ωραιοποιήσεις.

Το κράτος έχει την ευθύνη να εξασφαλίζει δημόσια υγεία. Αν μια ιδιωτική πρωτοβουλία έρχεται να καλύψει ανάγκες που το δημόσιο σύστημα δεν μπορεί να καλύψει, ποιος τελικά αναλαμβάνει την ευθύνη για τα κενά;

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι «η ιδιωτική πρωτοβουλία», γιατί η ιδιωτική προσφορά είναι επιλογή. Η δημόσια υγεία είναι υποχρέωση της Πολιτείας.

Υπάρχει και το ζήτημα της Εκτελεστικής Επιτροπής.

Γιατί δεν βλέπουμε ισχυρή παρουσία ανθρώπων από τους ίδιους τους Παξούς; Πού είναι οι άνθρωποι της τοπικής κοινωνίας που ζουν καθημερινά το πρόβλημα; Πού είναι οι κάτοικοι που γνωρίζουν τι σημαίνει να χρειάζεσαι επείγουσα ιατρική φροντίδα σε ένα νησί; Πού είναι οι άνθρωποι που μπορούν να πουν τι χρειάζεται πραγματικά ο τόπος;

Δεν είναι ζήτημα αποκλεισμού κανενός. Είναι ζήτημα λογοδοσίας και τοπικής συμμετοχής. Και το Υπουργείο Υγείας; Ποια ακριβώς είναι η θέση του;

Έχει ενημερωθεί επίσημα; Έχει αξιολογήσει το σχέδιο; Έχει ζητήσει στοιχεία; Έχει συζητήσει με τον Δήμο Παξών; Έχει εξετάσει τη σχέση της νέας μονάδας με το δημόσιο Κέντρο Υγείας; Υπάρχει θεσμική συμφωνία ή το κράτος απλώς παρακολουθεί μια ιδιωτική πρωτοβουλία να εξελίσσεται δίπλα σε μια δημόσια δομή;

Και τελικά, το μεγάλο ερώτημα είναι ένα:

Γιατί να φτιάχνουμε δεύτερη δομή εάν δεν έχουμε πρώτα εξασφαλίσει ότι η πρώτη λειτουργεί όπως πρέπει;

Μήπως θα ήταν προτιμότερο να υπάρξει ένα πραγματικά ισχυρό Κέντρο Υγείας Παξών, με επαρκές προσωπικό, σύγχρονα μηχανήματα, διαγνωστικές δυνατότητες, τηλεϊατρική, ενισχυμένα επείγοντα και αξιοπρεπείς συνθήκες στέγασης για τους υγειονομικούς;

Και αν η απάντηση είναι ότι χρειάζονται και οι δύο δομές, τότε ας το αποδείξουν με στοιχεία.

Ποιο είναι το μοντέλο; Ποιο είναι το κόστος; Ποιος πληρώνει; Ποιος ελέγχει; Ποιος έχει την ευθύνη;

Η υγεία των κατοίκων δεν μπορεί να σχεδιάζεται με γενικόλογες ανακοινώσεις και ωραία λόγια. Ο Γεωργιάδης και το Υπουργείο Υγείας οφείλουν να δώσουν συγκεκριμένες απαντήσεις.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΜΕ «ΕΥΛΟΓΙΕΣ» ΔΕΝΔΙΑ, «ΕΚΤΕΛΕΣΗ» ΚΑΤΑΡΑ: ΕΞΩΣΗ ΤΗΣ ΕΑΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΟΥ ΠΝ – ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ;