Το νερό επιστρέφει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης και αυτή τη φορά η αντιπαράθεση παίρνει μεγάλες διαστάσεις. Η νέα Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα προκαλεί έντονες αντιδράσεις, ενώ η ΠΟΓΕΔΥ θέτει σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο θα οργανωθεί στο μέλλον η διαχείριση ενός από τους πιο κρίσιμους πόρους της χώρας.Την ίδια στιγμή, επανέρχονται στο προσκήνιο οι δηλώσεις που είχε κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης λίγους μήνες πριν τις εκλογές του 2023, όταν η συζήτηση για το νερό είχε προκαλέσει πολιτική αντιπαράθεση.
Από τις Βρυξέλλες, ο πρωθυπουργός είχε επιχειρήσει τότε να βάλει τέλος στα σενάρια περί ιδιωτικοποίησης, δίνοντας μια ξεκάθαρη διαβεβαίωση:
«Σας διαβεβαιώνω κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως ζήτημα ιδιωτικοποίησης του νερού, το οποίο ήταν, είναι και θα παραμείνει δημόσιο αγαθό».
Μια δήλωση που είχε στόχο να καθησυχάσει τους πολίτες και να κλείσει τη συζήτηση που είχε ανοίξει τότε.
Όμως σήμερα, η νέα συζήτηση για την Εθνική Στρατηγική Υδάτων φέρνει ξανά το θέμα στο πολιτικό προσκήνιο.
Η ΠΟΓΕΔΥ υποστηρίζει ότι υπάρχουν κίνδυνοι για τον δημόσιο χαρακτήρα της διαχείρισης των υδάτων και ζητά ξεκάθαρες απαντήσεις για το ποιος θα έχει τον τελικό λόγο σε έναν πόρο που θεωρείται στρατηγικής σημασίας.
Το ερώτημα πλέον είναι ένα:
Πρόκειται απλώς για μια διοικητική αλλαγή που θα κάνει πιο αποτελεσματική τη διαχείριση του νερού ή αλλάζει σταδιακά το μοντέλο ελέγχου ενός δημόσιου αγαθού;
Γιατί το νερό δεν είναι ένα απλό θέμα υποδομών.
Είναι θέμα εθνικού σχεδιασμού, αγροτικής παραγωγής και πολιτικής προστασίας.Είναι θέμα ασφάλειας μιας χώρας που τα επόμενα χρόνια θα αντιμετωπίσει ακόμη μεγαλύτερες πιέσεις από την κλιματική αλλαγή και τη λειψυδρία.
Οι πολίτες θυμούνται τις προεκλογικές δεσμεύσεις και τις δημόσιες τοποθετήσεις.Θυμούνται ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, διαβεβαίωνε πως το νερό δεν πρόκειται να αλλάξει χαρακτήρα.
Σήμερα ζητούν να γνωρίζουν με απόλυτη σαφήνεια:
Τι ακριβώς αλλάζει με τη νέα στρατηγική; Ποιος θα ελέγχει αύριο τις κρίσιμες αποφάσεις; Και παραμένει το νερό αποκλειστικά υπό δημόσιο έλεγχο, όπως είχε ειπωθεί πριν τις εκλογές;
Η μάχη για το νερό μόλις ξεκίνησε και αυτή τη φορά δεν αφορά μόνο την οικονομία, αλλά την καθημερινότητα εκατομμυρίων Ελλήνων.
Η ανακοίνωση ΠΟΓΕΔΥ:
- Νομική θεμελίωση – Το νερό ως δημόσιο αγαθό
Η ΠΟΓΕΔΥ υπενθυμίζει ότι:
1.1 Το Σύνταγμα της Ελλάδος
Το άρθρο 5 κατοχυρώνει το δικαίωμα στην υγεία. Το άρθρο 21 κατοχυρώνει το δικαίωμα στην αξιοπρεπή διαβίωση. Η πρόσβαση σε ασφαλές νερό αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση αυτών των δικαιωμάτων.
1.2 Η απόφαση 1906/2014 της Ολομέλειας του ΣτΕ
Η απόφαση έκρινε ότι η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ αντίκειται στο δημόσιο συμφέρον, στη δημόσια υγεία και στην αρχή της κρατικής εποπτείας επί των ζωτικών υποδομών. Το σχέδιο νόμου, με την ενίσχυση των ΕΥΔΑΠ Α.Ε. και ΕΥΑΘ Α.Ε. ως “μητροπολιτικών υπεροργανισμών”, παραβιάζει το πνεύμα της απόφασης.
1.3 Η Οδηγία 2000/60/ΕΚ (Οδηγία Πλαίσιο για τα Ύδατα)
Η Οδηγία επιβάλλει στα κράτη μέλη να αντιμετωπίζουν το νερό ως οικοσυστημικό αγαθό και όχι ως εμπορικό προϊόν. - Η παράγραφος 5.7 του σχεδίου νόμου αναιρεί αυτή την αρχή.
Η παράγραφος 5.7 – Ρητή εισαγωγή εμπορευματοποίησης του νερού
Στο κεφάλαιο 5.7 “Πολιτική Οικονομικής Βιωσιμότητας και Ανταποδοτικότητας”, το Υπουργείο εισάγει: κοστολόγηση του νερού ως οικονομικού πόρου, αρχές ανταποδοτικότητας, μηχανισμούς τιμολόγησης, προσαρμογή των υπηρεσιών ύδατος σε “κανόνες αγοράς”.
Η συγκεκριμένη παράγραφος αποτελεί το πιο σαφές σημείο μετατόπισης από το νερό ως δημόσιο αγαθό στο νερό ως εμπορεύσιμο προϊόν. Η ΠΟΓΕΔΥ τονίζει ότι η οικονομική βιωσιμότητα των υπηρεσιών ύδατος δεν μπορεί να ταυτίζεται με εμπορική λειτουργία, ούτε να οδηγεί σε μηχανισμούς που επιτρέπουν: αύξηση τιμολογίων, μετακύλιση κόστους στους πολίτες, δημιουργία
κινήτρων για ιδιωτικοποίηση. - Παντελής απουσία των γεωτεχνικών επιστημόνων – Θεσμική και τεχνική
υποβάθμιση
Παρά το γεγονός ότι το σχέδιο νόμου αναλύει διεξοδικά: την άρδευση, τις πιέσεις στη γεωργία, την ανάγκη διαχείρισης ζήτησης, την ανάγκη προστασίας των υπόγειων υδροφορέων, δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά στους ειδικούς γεωτεχνικούς επιστήμονες που ασχολούνται με το νερό και ιδίως με τους Γεωλόγους, τους Γεωπόνους Εγγείων Βελτιώσεων, αλλά και τους Δασολόγους για τα θέματα ορεινής υδρονομίας,
Αυτή η παράλειψη είναι θεσμικά απαράδεκτη και τεχνικά επικίνδυνη, διότι:
3.1 Οι γεωτεχνικοί είναι οι μόνοι επιστήμονες με εξειδίκευση στην άρδευση Η άρδευση απαιτεί: γνώση εδαφικής υδραυλικότητας, γνώση υδροφορικών ισοζυγίων, γνώση υδρογεωλογίας, γνώση καλλιεργητικών αναγκών, γνώση υδατικών ισοζυγίων σε επίπεδο λεκάνης απορροής, κ.λ.π. Καμία Α.Ε. δεν διαθέτει τέτοια τεχνογνωσία.
3.2 Η απουσία γεωτεχνικών υπονομεύει την επιστημονική εγκυρότητα του σχεδίου
Η διαχείριση των αρδευτικών υδάτων είναι καθαρά γεωτεχνικό αντικείμενο. Η απουσία των γεωτεχνικών από τον σχεδιασμό: ακυρώνει την επιστημονική βάση της Στρατηγικής, οδηγεί σε λανθασμένες πολιτικές, ενισχύει τον κίνδυνο υπεράντλησης, αυξάνει τον κίνδυνο υφαλμύροσης και τέλος υπονομεύει συνολικά την αγροτική παραγωγή.
3.3 Η διάλυση των Υπηρεσιών Εγγείων Βελτιώσεων (ΥΕΒ)
Οι διαδοχικές μεταφορές αρμοδιοτήτων (Νομαρχίες στους Δήμους το 2011 και στην συνέχεια στις Περιφέρειες το 2017-18) οδήγησαν απώλεια τεχνογνωσίας, υποστελέχωση, αδυναμία εποπτείας των ΤΟΕΒ και αδυναμία ελέγχου των αρδευτικών δικτύων. Το σχέδιο νόμου καταγράφει, αλλά δεν θεραπεύει αυτή την παθογένεια. Την εντείνει, παραδίδοντας την άρδευση σε εταιρικά σχήματα. - Γιατί η ανάθεση σε Α.Ε. πιστεύουμε πως είναι τεχνικά λανθασμένη;
4.1 Η άρδευση δεν είναι υπηρεσία ύδρευσης
Η άρδευση απαιτεί: διαχείριση υδροληψιών, διαχείριση υδροφορέων, διαχείριση απορροών, διαχείριση εδαφικής υγρασίας, διαχείριση καλλιεργητικών αναγκών. Οι ΕΥΔΑΠ Α.Ε. και ΕΥΑΘ Α.Ε. δεν έχουν, η έχουν ελλιπή τέτοια τεχνογνωσία και εστιασμένη στην λογική της ύδρευσης.
4.2 Η άρδευση απαιτεί επιστημονική εποπτεία των ΤΟΕΒ
Οι ΤΟΕΒ: διαχειρίζονται 80% του αρδευτικού νερού της χώρας, λειτουργούν δίκτυα χιλιάδων χιλιομέτρων, απαιτούν γεωτεχνική εποπτεία και καμία Α.Ε. δεν μπορεί να εποπτεύσει ΤΟΕΒ.
4.3 Η άρδευση απαιτεί γνώση υδρογεωλογίας
Η υπεράντληση οδηγεί σε: πτώση στάθμης, υφαλμύροση,καταστροφή υδροφορέων. Η διαχείριση υδρογεωλογικών συστημάτων είναι αποκλειστικά γεωλογικό αντικείμενο.
4.4 Η άρδευση απαιτεί γνώση γεωπονίας
Η άρδευση πρέπει να γίνεται: με βάση τις καλλιεργητικές ανάγκες, με βάση την εδαφική υγρασία και με βάση την υδραυλική συμπεριφορά του εδάφους. Καμία Α.Ε. δεν διαθέτει γεωπονική τεχνογνωσία. - Η εναλλακτική πρόταση της ΠΟΓΕΔΥ – Δημόσιο, ενιαίο, επιστημονικά στελεχωμένο σύστημα
Η ΠΟΓΕΔΥ προτείνει:
5.1 Επανίδρυση και ενίσχυση των ΥΕΒ σε όλες τις Περιφέρειες Με γεωτεχνικούς και τεχνικούς επιστήμονες.
5.2 Δημιουργία νέας Γενικής Διεύθυνσης Εγγείων Βελτιώσεων & Εδαφοϋδατικών Πόρων στο ΥΠΑΑΤ
5.3 Εναλλακτικά : Δημιουργία Εθνικού Δημόσιου Οργανισμού Υδάτων
Με αρμοδιότητα από τον Έβρο έως τη Γαύδο. Υπάρχουν επιτυχημένα παραδείγματα κρατών στην ευρύτερη περιοχή μας τα οποία σέβονται απόλυτα το νερό ως εθνικό προϊόν ύψιστης αξίας και το αντιμετωπίζουν ανάλογα. Ας μιμηθούμε λοιπόν το καλύτερο και ας μην κάνουμε πειράματα. Εκτός φυσικά η στόχευση είναι διαφορετική! - Καταληκτική θέση – Κάλεσμα προς τη Βουλή
Η ΠΟΓΕΔΥ καλεί τη Βουλή των Ελλήνων:
• να προστατεύσει τον δημόσιο χαρακτήρα του νερού,
• να απορρίψει την λογική της εμπορευματοποίησης που εισάγει η παράγραφος 5.7,
• να αποτρέψει την ανάθεση της διαχείρισης σε Α.Ε. εισηγμένες στο χρηματιστήριο,
• να επαναφέρει τους γεωτεχνικούς επιστήμονες στον πυρήνα της διαχείρισης,
• να ενισχύσει τις δημόσιες δομές και όχι να τις υποκαταστήσει με εταιρικά σχήματα.
Το νερό είναι ζωή. Το νερό είναι εθνικός πόρος. Το νερό δεν μπορεί να παραδοθεί σε εταιρικά σχήματα και ιδιωτικά συμφέροντα.
Η ΠΟΓΕΔΥ θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τον δημόσιο χαρακτήρα του νερού με συνέπεια, τεκμηρίωση και ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και το περιβάλλον.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
