Όταν η Εθνική Άμυνα Χορεύει στα… Μπουζούκια της Γκιλφόιλ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η Ελλάδα αξίζει ηγεσίες που να υπερασπίζονται τα κυριαρχικά της δικαιώματα και όχι πολιτικά συστήματα που συμπεριφέρονται ως πειθήνιοι διαχειριστές ξένων συμφερόντων. Μέσα από το VOICENEWS έχουμε επανειλημμένα αναδείξει τον επικίνδυνο ραγιαδισμό μιας κυβέρνησης που έχει μετατρέψει την εξωτερική πολιτική σε δημόσιες σχέσεις. Στη χθεσινή δεξίωση της αμερικανικής πρεσβείας, το θεαθήναι των μαχητικών πέμπτης γενιάς επιχείρησε να κρύψει κάτω από το χαλί τις ηχηρές εθνικές ήττες, με πρωταγωνιστές μια εκκεντρική πρέσβη και ένα πρωθυπουργικό επιτελείο που απλώς… παρακαλά να μην πέσει στη δυσμένεια του πλανητάρχη.

 Τα F-35 και οι «Συμπαγείς» Υποσχέσεις

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης για τα 250 χρόνια από την αμερικανική ανεξαρτησία, η ιδιόρρυθμη πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Ανν Γκιλφόιλ, εμφανίστηκε για να «χρυσώσει το χάπι» της ελληνικής πλευράς, εστιάζοντας στο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Πολεμικής Αεροπορίας.

«Όταν η Ελλάδα θα χρησιμοποιεί τα F-35, θα πετάει με τα ίδια αεροπλάνα όπως η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως η ένταξη της χώρας μας στο πρόγραμμα σημαίνει μεγαλύτερη αποτρεπτική ικανότητα και στενότερη συμπόρευση με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, η παραγωγή των αρχικά 20 μαχητικών F-35A ξεκινά το 2027, οι παραδόσεις στις ΗΠΑ το 2028, ενώ η άφιξή τους στην 117 Πτέρυγα Μάχης στην Ανδραβίδα αναμένεται το 2030.

Από τον Μπάιντεν στις Υποκλίσεις και τις… Πίστες

Πίσω όμως από τα χειροκροτήματα και τα χαμόγελα, κρύβεται η θλιβερή εικόνα μιας κυβέρνησης που στερείται εθνικής ραχοκοκαλιάς. Η ίδια κυβέρνηση που τα προηγούμενα χρόνια ορκίστηκε πίστη στον Τζο Μπάιντεν, την Καμάλα Χάρις και τον καταδικασμένο πλέον για βαρύτατη διαφθορά, Μπομπ Μενέντεζ, βρέθηκε ξαφνικά να πρέπει να διαχειριστεί την επιστροφή Τραμπ.

Η άφιξη της παραλίγο νύφης του Ντόναλντ Τραμπ, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, αντιμετωπίστηκε αρχικά με τρόμο από ένα κυβερνητικό στρατόπεδο που την είχε λοιδωρήσει. Η απάντηση του Μαξίμου; Η απόλυτη υποταγή. Ξέχασαν τον δακρύβρεχτο αποχαιρετισμό στον πρώην πρέσβη Τζορτζ Τσούνη υπό τους ήχους του Αντώνη Ρέμου, και εναρμονίστηκαν αμέσως με τα «θέλω» της νέας πρέσβεως, η οποία μοιάζει να ενδιαφέρεται περισσότερο για τα πρώτα τραπέζια στα αθηναϊκά μπουζούκια, τις εμφανίσεις του Κωνσταντίνου Αργυρού και τις εξυπηρετήσεις γνωστών δημοσιοσχετιστών.

Ο ηττημένος, άλλωστε, δεν έχει φωνή. Και η ελληνική κυβέρνηση, που φέρεται ως υποτελής σε αποικία, έσπευσε να εξυπηρετήσει επιχειρηματικά συμφέροντα και «μπίζνες» από αδιαφανή συμβόλαια μεταφοράς αμερικανικού LNG και εταιρείες δίχως εμπειρία, μέχρι περίεργες συμφωνίες για το λιμάνι της Ελευσίνας, αρκεί να κατευνάσει την αμερικανική οργή.

Τι Ξεχνά να Αναφέρει η Πρέσβης

Όσο οι καναπέδες στα νυχτερινά κέντρα στενάζουν και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι χαμηλώνουν το κεφάλι, όπως ακριβώς έκανε ιστορικά και ο Γ. Γεραπετρίτης μπροστά στον Ερντογάν, η εθνική ασφάλεια παραμένει όμηρος των αμερικανοτουρκικών παζαριών.

Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ και η αμερικανική διπλωματία ασχολήθηκαν με πολλά στην Ελλάδα, αλλά σιωπούν προκλητικά για τα εξής κρίσιμα εθνικά ζητήματα:

  • Τον εξοπλισμό της Τουρκίας: Καμία ανάσχεση στην πώληση των F-16 και στην πιθανή επιστροφή της Άγκυρας στο πρόγραμμα των F-35.

  • Την τουρκική αμυντική βιομηχανία: Σιγή ιχθύος για την πώληση 20 αμερικανικών κινητήρων για τα τουρκικά μαχητικά KAAN.

  • Το διπλωματικό κόστος: Καμία ουσιαστική προώθηση μεταβίβασης δωρεάν στρατιωτικού υλικού προς την Ελλάδα, ως αυτονόητο αντάλλαγμα για τις διευκολύνσεις και τις αμερικανικές βάσεις επί ελληνικού εδάφους.

  • Τη «Γαλάζια Πατρίδα»: Ούτε μία επίσημη, ηχηρή δήλωση καταδίκης του αναθεωρητικού τουρκικού νομοσχεδίου που ευθέως απειλεί την εθνική μας κυριαρχία.

  • Το Casus Belli: Καμία αμερικανική απαίτηση για την άρση της απειλής πολέμου από την Τουρκία προς την Ελλάδα, δύο υποτίθεται «συμμάχων» κάτω από την ίδια ομπρέλα του ΝΑΤΟ.

Αν μη τι άλλο, η παρουσία της αμερικανικής αντιπροσωπείας προσφέρει άφθονο θέαμα στις αθηναϊκές νύχτες. Η εθνική αξιοπρέπεια, ωστόσο, δεν αγοράζεται με καθρεφτάκια, φανταχτερές δεξιώσεις και ετεροχρονισμένα μαχητικά, όταν η γεωπολιτική πλάστιγγα γέρνει σταθερά, με αμερικανική ανοχή, υπέρ της Άγκυρας.