Δύο ειδήσεις. Η μία στις τέσσερις τα ξημερώματα στα βράχια της Άνδρου. Η άλλη μέρα μεσημέρι, στο γραφείο του υπουργού Προστασίας του Πολίτη επί της Κατεχάκη. Αν τις διαβάσεις χωριστά, είναι δύο διαφορετικές ιστορίες. Αν τις διαβάσεις μαζί, είναι το ίδιο πράγμα, μια ομολογία ότι το ελληνικό κράτος έχει παραιτηθεί από την εποπτεία των ίδιων του των θαλασσών.
Το «Corsage» δεν ήταν άγνωστο σε κανέναν. Σημαία Βανουάτου, δηλαδή σημαία ευκαιρίας. Καταχωρισμένο στη μαύρη λίστα του Paris MoU. Δεκάδες επιθεωρήσεις, πολλές με απαγόρευση απόπλου. Και, αν είναι ακριβής η πληροφορία, στο στόχαστρο μάλιστα της αμερικανικής Ακτοφυλακής. Ένα πλοίο-κουρέλι με ύποπτη διαδρομή από Αλβανία, Ρουμανία, Βουλγαρία και τέλος στην Ουκρανία… που έπλεε μέσα στο Αιγαίο σαν να ήταν θαλαμηγός. Χρειάστηκε να αποκοιμηθεί ο πλοίαρχος για να μάθουμε ότι υπήρχε. Και χρειάστηκε να βυθιστεί για να ενεργοποιηθεί η ΕΥΠ. Πριν το ναυάγιο, κανείς δεν ασχολούνταν. Επίσημα, δεν ήταν καταχωρισμένο στις βάσεις της Ασφάλειας του Λιμενικού ως πλοίο που απασχολεί. Δηλαδή ένα ύποπτο σκαρί που το παρακολουθούσαν οι Αμερικανοί, για το ελληνικό κράτος ήταν αόρατο.
Και την ώρα που το «Corsage» βούλιαζε στην Άνδρο, στην Αθήνα ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης υποδεχόταν δύο Ελληνοαμερικανούς αξιωματούχους του DHS. Συμφωνήθηκε λέει η ανακοίνωση με τη γλώσσα της προθυμίας η επιστροφή κλιμακίου του αμερικανικού CBP στο «Ελ. Βενιζέλος». Συμφωνήθηκαν συναντήσεις με τη Δίωξη Ναρκωτικών, με το Λιμενικό, συζητήσεις για τον Πειραιά. Συμφωνήθηκε, στην ουσία, ότι η εσωτερική ασφάλεια της χώρας θα συνδιαχειρίζεται όλο και πιο φανερά από τους «φίλους και συμμάχους».
Η σύμπτωση είναι σχεδόν αλληγορική. Από τη μία, το κράτος δεν βλέπει ένα ολόκληρο φορτηγό πλοίο που κινείται στο Αιγαίο φορτωμένο με ό,τι ο καπετάνιος του γουστάρει η ΕΥΠ ξυπνά αφού πέσει στους βράχους. Από την άλλη, ο πλέον μακροβιότερος υπουργός Προστασίς του Πολίτη της μεταπολίτευσης, ο άνθρωπος που έχει κρατήσει αυτό το χαρτοφυλάκιο σε τέσσερις διαφορετικές κυβερνήσεις χαμογελά διπλωματικά καθώς οι Αμερικανοί επανεγκαθιστούν προσωπικό σε ελληνικό έδαφος. Αν αυτό δεν είναι ομολογία ανικανότητας, τότε τι είναι;
Ο Χρυσοχοΐδης φέρει ένα μοναδικό προνόμιο και ένα μοναδικό βάρος: είναι αυτός που υπήρξε εκεί κάθε φορά που η χώρα θεωρήθηκε ότι «εκσυγχρόνισε» την ασφάλειά της. Αν τριάντα χρόνια μετά τις πρώτες του θητείες χρειαζόμαστε Αμερικανούς για να ελέγξουν ποιος μπαίνει στο «Ελ. Βενιζέλος» και ποιο φορτηγό κουβαλά κοκαΐνη μαζί με τη σόδα, τότε το θέμα δεν είναι αν απέτυχε η κυβέρνηση. Είναι ποια κυβέρνηση δεν απέτυχε…!!!
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
