Η πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ τις τελευταίες μέρες μοιάζει περισσότερο με διαγωνισμό «ηθικού πλεονεκτήματος» παρά με ουσιαστική σύγκρουση προγραμμάτων. Κάθε παράταξη επιχειρεί να εμφανιστεί λιγότερο διεφθαρμένη από την άλλη, ανασύροντας σκάνδαλα και υποθέσεις που πλήττουν τον αντίπαλο, την ώρα που και οι δύο κουβαλούν βαριά πολιτική κληρονομιά.
Από τη μία πλευρά, το ΠΑΣΟΚ έχει βρεθεί στο στόχαστρο για υποθέσεις όπως αυτή που αφορά τον Παναγόπουλο, αλλά και για το πρόσφατο σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΑ, όπου φέρεται να εμπλέκεται στέλεχος του κόμματος. Οι υποθέσεις αυτές χρησιμοποιούνται από τη ΝΔ ως απόδειξη ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει αποκοπεί από πρακτικές του παρελθόντος.
Από την άλλη, η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές καταγγελίες γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, με αναφορές σε εμπλοκή επίσημων στελεχών που μέχρι και σήμερα συνεχίζουν να παίρνουν επιδοτήσεις εις βάρος των αληθινών αγροτών-κτηνοτρόφων όπως ο Ξυλούρης (γνωστός και ως «Φραπές») και η Σεμερτζίδου με τον «Χασάπη». Η υπόθεση αυτή έχει ενισχύσει την κριτική ότι οι παθογένειες στη διαχείριση επιδοτήσεων και κρατικών πόρων δεν αποτελούν φαινόμενο ενός μόνο κόμματος, αλλά διαχρονικό πρόβλημα του πολιτικού συστήματος.
Έτσι, διαμορφώνεται μια εικόνα όπου «όποια πέτρα σκανδάλου και να σηκώσεις, βλέπεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ». Η μεταξύ τους σύγκρουση συχνά εκλαμβάνεται ως μάχη εντυπώσεων, με βασικό στόχο τη συσπείρωση των κομματικών ακροατηρίων και όχι την ουσιαστική κάθαρση ή τη θεσμική μεταρρύθμιση. Με τον μέσο πολίτη πλέον να νιώθει κουρασμένος και αηδιασμένος με αυτή τη κατάντια των δύο.
Παρά τις δημόσιες αντιπαραθέσεις, οι δύο παρατάξεις συγκλίνουν σε κρίσιμες στρατηγικές επιλογές που διαμόρφωσαν τη μεταπολιτευτική Ελλάδα. Πλέον ένα πράγμα τους ενώνει που είναι και η ουσία. Αυτό είναι ο «σημιτισμός» και όποιος μπορεί να δει καλά τους υπουργούς της κυβέρνησης και τα μεγάλα στελέχη και τους βουλευτές και των δύο θα αντιληφθεί αυτή την ένωση.
Το βασικό ερώτημα που ανακύπτει δεν είναι ποιο κόμμα είναι «λιγότερο διεφθαρμένο», αλλά αν υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση για διαφάνεια, λογοδοσία και θεσμική ανασυγκρότηση. Για μεγάλο μέρος της κοινωνίας, η συζήτηση δεν αφορά την επικοινωνιακή υπεροχή, αλλά την αποκατάσταση εμπιστοσύνης σε ένα πολιτικό σύστημα που επί δεκαετίες εναλλάσσει τους ίδιους πρωταγωνιστές στην εξουσία περιμένοντας να αλλάξει την κατάσταση.
Γιώργος Καλτσίδης – Πτυχιούχος Λογιστικής & Χρηματοοικονομικής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
