«Χιλιόμετρα κάναμε πάλι για την αγάπη μας την πιο μεγάλη…»
Ένα σύνθημα που τα τελευταία χρόνια δονεί την Τούμπα. Ένα σύνθημα που, μόλις ακουστεί, κάνει κάθε οπαδό του ΠΑΟΚ να νιώθει την ανατριχίλα να διαπερνά το κορμί του.
Μέσα σε αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα, περνά μπροστά από τα μάτια του ολόκληρη η οπαδική του πορεία. Οι εκδρομές, τα λεωφορεία, τα αυτοκίνητα, τα διόδια, τα ξενύχτια, οι επιστροφές. Οι μεγαλύτεροι νιώθουν νοσταλγία. Οι νεότεροι δέος. Αναρωτιούνται πότε θα έρθει η στιγμή να βρεθούν κι αυτοί σε ένα «αντίπαλο» γήπεδο, να γίνουν μάρτυρες του συνθήματος όχι από την κερκίδα της Τούμπας, αλλά από τον δρόμο.
Γιατί για κάθε οπαδό του ΠΑΟΚ, αυτά τα χιλιόμετρα δεν είναι απλή μετακίνηση. Είναι παράσημα. Είναι κομμάτια ενός ατελείωτου ταξιδιού που ξεκίνησε από τη δεκαετία του ’60 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ένα ταξίδι πίστης, ταύτισης, ζωής.
Όμως αυτή η ιστορία δεν γράφτηκε μόνο με φωνές και πανό. Γράφτηκε και με αίμα.
Για όλα αυτά τα ατελείωτα χιλιόμετρα, ο ΠΑΟΚ και οι χιλιάδες άνθρωποι που τονακολουθούν έχουν πληρώσει βαρύ τίμημα. Ένα τίμημα που δεν μετριέται σε χαμένες ώρες ή κουρασμένα σώματα, αλλά σε δεκάδες ζωές που έσβησαν στην άσφαλτο. Σε ταξίδια που δεν τελείωσαν ποτέ.
Το χρονικό των τραγικών δυστυχημάτων:
10 Απριλίου 1991, Εθνική Οδός Αθηνών-Θεσσαλονίκης
Τέσσερις φίλαθλοι του ΠΑΟΚ επιστρέφουν από την Αθήνα. Είχαν ταξιδέψει οδικώς για να παρακολουθήσουν τον τελικό του Κυπέλλου μπάσκετ απέναντι στον Πανιώνιο. Στον δρόμο της επιστροφής, στο ύψος του Αγίου Στεφάνου, το αυτοκίνητό τους γίνεται στόχος επίθεσης με μολότοφ, σύμφωνα με τις αναφορές της εποχής, επειδή είχαν κρεμάσει κασκόλ στο παράθυρο.
Το όχημα τυλίγεται στις φλόγες. Ο Ευθύμης Λιάκας, 21 ετών, και ο Κώστας Ντόλιας, 25 ετών, καίγονται ζωντανοί. Οι Γιάννης Γεωργούσης και Χρήστος Τσολακίδης προλαβαίνουν να βγουν.
Τρεις μήνες αργότερα, η τραγωδία αποκτά νέα διάσταση. Η μητέρα του Κώστα Ντόλια δεν αντέχει την απώλεια και βάζει τέλος στη ζωή της. Η πρώτη μεγάλη πληγή έχει ήδη ανοίξει.
9 Φεβρουαρίου 1998, Θέρμη
Ξημερώματα. Ο Παναγιώτης Κατσούρης, 21 ετών, ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ, επιστρέφει από αγώνα σε γήπεδο πέντε επί πέντε. Το αυτοκίνητό του κινείται με υπερβολική ταχύτητα, χάνει τον έλεγχο και προσκρούει σε προστατευτικό στηθαίο γέφυρας στην περιοχή της Θέρμης.
Μεταφέρεται στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ. Εκεί διαπιστώνεται ο θάνατός του.
Η οικογένεια του ΠΑΟΚ παγώνει. Η φανέλα με το νούμερο 17 αποσύρεται. Στήνεται προτομή. Καθιερώνονται μνημόσυνα και τουρνουά Ακαδημιών στη μνήμη του. Το όνομα του Κατσούρη δεν έφυγε ποτέ από την Τούμπα.
4 Οκτωβρίου 1999, Τέμπη
Ξημερώματα. Λεωφορείο που μεταφέρει φιλάθλους του ΠΑΟΚ επιστρέφει από την Αθήνα, μετά από αγώνα στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό. Στην περιοχή των Τεμπών, το όχημα ενεπλάκη σε τροχαίο και ανετράπη. Η Θεσσαλονίκη «παγώνει» στο άκουσμα του τροχαίου καθώς από πολύ νωρίς οι πληροφορίες μιλούν για νεκρούς. Το λεωφορείο των οπαδών του ΠΑΟΚ από το Κορδελιό δεν θα επιστρέψει όπως έφυγε:
Έξι νέοι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους.
Χαράλαμπος Ζαπουνίδης, 20 ετών.
Δημήτριος Ανδρεαδάκης, 25 ετών.
Χριστίνα Τζιόβα, 18 ετών.
Αναστάσιος Θέμελης, 22 ετών.
Γεώργιος Γκανάτσιος, 17 ετών.
Κυριάκος Λαζαρίδης, 17 ετών.
Δεκάδες τραυματίζονται. Ο Χαράλαμπος Τσολακίδης χάνει το ένα του πόδι. Στο σημείο στήνεται μνημείο. Κάθε χρόνο, η σιωπή επιστρέφει εκεί.
Οι έξι οπαδοί έγιναν τραγούδι και δεν ξεχάστηκαν ποτέ από κανέναν.
«Δικέφαλε μου κάποτε για σένα,
έξι παιδιά, φύγαν απ’ τη ζωή,
τους πήρε η αγάπη τους για σένα,
μα πάντα θα’ ναι ζωντανοί
Αδέρφια μας, εκεί ψηλά που ζείτε,
παρέα μας φωνάξτε δυνατά,
να ξέρετε εσείς μας οδηγείτε,
από το ’99.»
8 Φεβρουαρίου 2017, Μάλγαρα
Οπαδοί του ΠΑΟΚ επιστρέφουν από αγώνα μπάσκετ στο Λαύριο, επέβαιναν σε ένα λευκό βαν (τύπου mini bus) που είχε νοικιαστεί για τη μετακίνηση στο Λαύριο. Στο όχημα επέβαιναν συνολικά 8 άτομα. Στο ύψος των διοδίων των Μαλγάρων, το βαν προσέκρουσε με μεγάλη σφοδρότητα στο πίσω μέρος μιας νταλίκας που προπορευόταν. Νεκροί οι δύο οπαδοί:
Φίλιππος Παπάς (24 ετών): Καταγόταν από τα Γιαννιτσά. Ήταν ένας από τους πιο ενεργούς οπαδούς στην περιοχή του και η απώλειά του προκάλεσε τεράστια θλίψη στην τοπική κοινότητα.
Χρήστος Μπαξεβάνης (28 ετών): Καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη.
6 άτομα τραυματίστηκαν, εκ των οποίων οι δύο ήταν σε σοβαρή κατάσταση. Άλλο ένα ταξίδι επιστροφής που δεν ολοκληρώνεται για όλους.
27 Απριλίου και 4 Μαΐου 2017, Θεσσαλονίκη
Μετά τη νίκη πρόκριση επί του Παναθηναϊκού στην Τούμπα στις 27/4/2017, ο 24χρονος Κύπριος φίλαθλος του ΠΑΟΚ, Νάσος Κωνσταντίνου, αποχωρεί από το γήπεδο. Προσπαθώντας να αποφύγει οπαδούς αντίπαλης ομάδας που τον καταδιώκουν, παρασύρεται από διερχόμενο ΙΧ. Νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου Παπανικολάου. Στις 4 Μαΐου αφήνει την τελευταία του πνοή. Στη μνήμη του οι οπαδοί του ΠΑΟΚ στην Πάφο θα μετονομάσουν τον σύνδεσμο τους σε Σ.Φ. ΠΑΟΚ «Νάσος Κωνσταντίνου».
20 Αυγούστου 2017, Λιβαδειά
Ο Χρήστος Μπακόλας ταξιδεύει από τη Χαλκιδική στη Λιβαδειά για τον αγώνα πρωταθλήματος με τον Λεβαδειακό. Πριν φτάσει στο γήπεδο, πέφτει και τραυματίζεται θανάσιμα στο κεφάλι, στην περιοχή των πηγών της Κρύας, προσπαθώντας να σκαρφαλώσει στον νερόμυλο.
Στο σημείο στήνεται μνημείο. Κάθε φορά που ο ΠΑΟΚ αγωνίζεται στη Λιβαδειά, τελείται τρισάγιο.
27 Ιανουαρίου 2026, Ρουμανία, ταξίδι προς Γαλλία
Τραγικός επίλογος, λίγες μόλις μέρες πριν. Το ημερολόγιο δείχνει 27 Ιανουαρίου 2026.
Δέκα φίλαθλοι του ΠΑΟΚ έχουν οργανώσει τα πάντα. Τα ξημερώματα της 27ης Γενάρη ξεκινούν για ένα μεγάλο ταξίδι. Για κάποιους από αυτούς, δεν θα υπάρξει επιστροφή.
Λίγο πριν τις 13:00 ώρα Ελλάδας, σημειώνεται σοβαρό τροχαίο δυστύχημα λίγο έξω από την Τιμισοάρα. Εμπλέκεται όχημα στο οποίο επέβαιναν οπαδοί του ΠΑΟΚ. Οι πρώτες πληροφορίες αρχίζουν να διαρρέουν και κάνουν λόγο για νεκρούς.
Τις επόμενες ώρες, ο χρόνος παγώνει. Οι εικόνες από τα βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο είναι σοκαριστικές. Η οικογένεια του ΠΑΟΚ, η Θεσσαλονίκη και μαζί της ολόκληρη η Ελλάδα θρηνούν. Επτά φίλαθλοι του ΠΑΟΚ έχουν χάσει τη ζωή τους.
Η τραγωδία δεν είχε τελειωμό. Στο άκουσμα της είδησης για τον θάνατο των επτά παιδιών, ένας άνδρας από τη Λάρισα, που συνδεόταν με στενή φιλική σχέση με ένα από τα θύματα, κατέρρευσε. Υπέστη ανακοπή καρδιάς και, παρά τις προσπάθειες, δεν τα κατάφερε. Ο Θωμάς, όπως ήταν το μικρό του όνομα, αντιμετώπιζε ήδη σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα και σε λίγες ημέρες είχε προγραμματισμένο χειρουργείο καρδιάς. Όμως η είδηση ήρθε πριν από το χειρουργείο. Και η καρδιά του δεν άντεξε.
Το μεγαλύτερο τροχαίο δυστύχημα οπαδών που έχει καταγραφεί ποτέ στον ελληνικό αθλητισμό αποκτά, για άλλη μία φορά, ασπρόμαυρο χρώμα.
Οι σκηνές που ακολουθούν στη Θεσσαλονίκη δεν έχουν προηγούμενο. Αποφασίζεται η ακύρωση όλων των εκδρομών για τον αγώνα με τη Λυών. Οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες. Η Περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας κηρύσσεται σε τριήμερο πένθος.
Η Θεσσαλονίκη προετοιμάζεται να υποδεχθεί τα παιδιά της. Οι σοροί μεταφέρονται με στρατιωτικό αεροσκάφος C-130. Η Τούμπα πενθεί. Χιλιάδες φίλαθλοι, αυθόρμητα, συγκεντρώνονται στο θρυλικό γήπεδο του ΠΑΟΚ για να αποχαιρετήσουν τους επτά «αθάνατους».
Και μέσα στη σιωπή, μια φωνή σκεπάζει τα πάντα.
«Αδέρφια, ζείτε. Εσείς μας οδηγείτε». Κάθε φορά που ακούγεται το σύνθημα, κάθε φορά που ξεκινά ένα λεωφορείο, κάθε φορά που γράφονται χιλιόμετρα για την «αγάπη την πιο μεγάλη», οι μνήμες επανέρχονται.
Βασίλης Μολντοβάνοφ, 30 ετών
Βασίλης Πάλο, 29 ετών
Χρήστος Ζέζιος, 31 ετών
Γιώργος Κεσανίδης, 30 ετών
Κώστας Μαρκόπουλος, 26 ετών
Δημήτρης Μαρωνίτης, 22 ετών
Κώστας Διβανές, 27 ετών
Τα παιδιά αυτά ήταν τα παιδιά μας, οι φίλοι μας , τα αδέρφια μας. Ήταν ο ΠΑΟΚ στον δρόμο.
Και αν αυτό το χρονικό πρέπει να αφήσει κάτι πίσω του, δεν είναι ο φόβος. Είναι η ευθύνη. Να μη γραφτούν άλλα ονόματα. Να μη μείνουν άλλες θέσεις άδειες. Να μη χρειαστεί άλλη πόλη να πενθήσει ξανά.
Γιατί χιλιόμετρα θα κάνουμε πάλι, αλλά νεκρούς δεν πρέπει να κλάψουμε ποτέ ξανά!
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
