ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΠΕΝΤΕ ΜΗΝΕΣ ΣΙΩΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Η Νικολέττα Βερβελέ περίμενε 19 χρόνια για τελεσίδικη δικαστική κρίση, σε μια υπόθεση που κατέληξε σε καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κατά της Ελλάδας.

Η ιστορία μιας δικαστικής μάχης που διήρκεσε 19 χρόνια, κατέληξε στο Στρασβούργο και επιβεβαίωσε, για ακόμη μία φορά, τις χρόνιες παθογένειες του δικαστικού μας συστήματος.

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δεν ήρθε ξαφνικά. Δεν ήταν μια απλή δικαστική εξέλιξη. Ήταν το τέλος μιας προσωπικής μάχης που κράτησε σχεδόν δύο δεκαετίες και ταυτόχρονα μια ακόμη υπενθύμιση για το πόσο μπορεί να καθυστερήσει η απονομή δικαιοσύνης στη χώρα.

Ολόκληρη η Απόφαση ΕΔΔΑ  

Το χρονικό μιας από τις μακροβιότερες δικαστικές διαμάχες

2001: Η Νικολέττα Βερβελέ καταθέτει αγωγή κατά του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών διεκδικώντας δεδουλευμένες αποδοχές και επιδόματα.

2002: Η υπόθεση «παγώνει», καθώς το δικαστήριο αποφασίζει να αναμείνει την έκβαση άλλης συναφούς διαδικασίας.

2011: Ολοκληρώνεται, έπειτα από εννέα χρόνια, η συναφής υπόθεση που κρατούσε σε εκκρεμότητα την αγωγή της.

2012: Η αγωγή εισάγεται για πρώτη φορά προς εκδίκαση, όμως η διαδικασία διακόπτεται και αναβάλλεται εκ νέου.

2015: Εκδίδεται η πρώτη απόφαση, σχεδόν 14 χρόνια μετά την κατάθεση της αγωγής.

2018: Το Εφετείο εξετάζει την υπόθεση και εκδίδει νέα απόφαση, έπειτα από νέα δικαστική διαδρομή.

2019: Η υπόθεση φτάνει στον Άρειο Πάγο, στο ανώτατο επίπεδο της ελληνικής δικαιοσύνης.

2020: Εκδίδεται η τελεσίδικη απόφαση, κλείνοντας μια δικαστική πορεία σχεδόν δύο δεκαετιών.

Για τη Νικολέττα Βερβελέ, τα 19 χρόνια αναμονής δεν ήταν μια υπόθεση που απλώς ολοκληρώθηκε. Ζητούσε δικαίωση για την αδιανόητη καθυστέρηση που μεσολάβησε μέχρι να εκδοθεί η τελική δικαστική απόφαση. Έχοντας διανύσει ολόκληρη τη δικαστική διαδρομή στην Ελλάδα, αποφάσισε ότι είχε κάθε νόμιμο δικαίωμα να προσφύγει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο.

Τον Αύγουστο του 2020 προσφεύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Vervele v. Greece, προσφυγή 34012/20) ζητώντας να αποζημιωθεί για την υπερβολική διάρκεια της διαδικασίας που είχε υποστεί μέχρι την έκδοση της απόφασης.

Η υπόθεση είχε μετατραπεί σε αγώνα αντοχής. Για το ΕΔΔΑ όμως αποτέλεσε κάτι παραπάνω. Ήταν η αιτία και η αφορμή για μία ακόμη καταδίκη του συστήματος απονομής δικαιοσύνης που χαρακτηρίζεται από γραφειοκρατία και καθυστερήσεις.

Η Δικαίωση και το Χαστούκι της Απόφασης

Τον Αύγουστο του 2025 το Στρασβούργο δικαίωσε την προσφεύγουσα και επιδίκασε αποζημίωση 11.000 ευρώ για την ηθική βλάβη που προκάλεσε η πολύχρονη δικαστική καθυστέρηση.

Παράλληλα, η απόφαση αποτέλεσε ηχηρό ράπισμα για το ελληνικό δικαστικό σύστημα.

Τι λέει ξεκάθαρα η απόφαση του ΕΔΔΑ για το ελληνικό δικαστικό σύστημα

 Οι αποζημιώσεις για δικαστικές καθυστερήσεις στην Ελλάδα δεν είναι
επαρκείς.
 Τα ελληνικά δικαστήρια επιδικάζουν χαμηλά ποσά.
 Πολίτες επιβαρύνονται με δικαστικά έξοδα ακόμη και όταν δικαιώνονται.
 Ο νόμος 4239/2014 δεν θεωρείται πλέον αποτελεσματική προστασία.
 Ανοίγει ο δρόμος για περισσότερες προσφυγές στο Στρασβούργο.
 Η Ελλάδα καλείται να αλλάξει ουσιαστικά το σύστημα αποζημιώσεων.

Το Οξύμωρο του Νόμου 4239/2014

Ο νόμος 4239/2014 θεσπίστηκε υπό την πίεση ευρωπαϊκών θεσμών, με στόχο να δημιουργηθεί ένας εσωτερικός μηχανισμός αποζημίωσης για τις καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης. Η φιλοσοφία του ήταν να μπορούν οι πολίτες να αποζημιώνονται εντός της χώρας, χωρίς να αναγκάζονται να προσφεύγουν στο ΕΔΔΑ για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.

Η υπόθεση Βερβελέ ανέδειξε το οξύμωρο της λειτουργίας του. Ένας νόμος που θεσπίστηκε για να αποτρέψει προσφυγές στο ΕΔΔΑ βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας καταδικαστικής απόφασης που θέτει σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητά του, αναδεικνύοντας ότι ο μηχανισμός αποζημίωσης που προβλέπει δεν εξασφαλίζει ουσιαστική αποκατάσταση για τους πολίτες.

Η απόφαση του Στρασβούργου δημιουργεί πλέον ισχυρή πίεση για άμεση αναμόρφωση του πλαισίου αποζημιώσεων.

Η Αδράνεια του Υπουργείου Δικαιοσύνης

Η απόφαση του ΕΔΔΑ εκδόθηκε τον Αύγουστο του 2025, ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία για την προσαρμογή του πλαισίου αποζημιώσεων. Η ευθύνη για τη διαχείριση του ζητήματος ανήκει πολιτικά στην ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης και προσωπικά στον Υπουργό Γιώργο Φλωρίδη.

Μέχρι στιγμής, η επίσημη στάση του Υπουργείου περιορίζεται σε αναφορές για επεξεργασία αλλαγών μέσω νομοπαρασκευαστικών διαδικασιών και σε διαβεβαιώσεις ότι θα υπάρξουν παρεμβάσεις εντός του πρώτου εξαμήνου του 2026. Ωστόσο, δεν έχει παρουσιαστεί συγκεκριμένο σχέδιο μεταρρύθμισης που να απαντά άμεσα στα ευρήματα της απόφασης.

Η καθυστέρηση αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τον ρυθμό προσαρμογής της χώρας στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ και ενισχύει την ανησυχία ότι το πρόβλημα των δικαστικών καθυστερήσεων παραμένει χωρίς ουσιαστική θεσμική απάντηση.

Ακόμη μία μαύρη σελίδα για τη χώρα. Μέχρι πότε η Ελλάδα θα παραμένει εκτεθειμένη διεθνώς για την απονομή δικαιοσύνης, κύριε Φλωρίδη;

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΠΟΤΕ: ΟΙ «ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΓΓΕΛΟΙ» ΤΟΥ ΠΑΟΚ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΡΥ ΤΙΜΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΞΕΦΤΙΛΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ! ΤΟΝ ΥΠΟΔΕΧΤΗΚΕ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ!