Καμπότζη: Το Νέο «Ελντοράντο» του Διεθνούς Οργανωμένου Εγκλήματος

Μετά από δεκαετίες απολυταρχικής διακυβέρνησης, η Καμπότζη έχει μεταμορφωθεί σε ένα από τα πιο προκεχωρημένα φυλάκια του οργανωμένου εγκλήματος παγκοσμίως. Η χώρα δεν αποτελεί πλέον μόνο έναν τουριστικό προορισμό με αρχαίους ναούς, αλλά το επίκεντρο ενός σκοτεινού δικτύου που περιλαμβάνει από τεράστια εργαστήρια συνθετικών ναρκωτικών έως εξελιγμένα κέντρα διαδικτυακής απάτης.

Σύμφωνα με το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών, η «ενδημική διαφθορά και η επίσημη συνενοχή» έχουν επιτρέψει την εμπορία ανθρώπων σε τρομακτική κλίμακα, με θύματα δεκάδες χιλιάδες άτομα που εξαναγκάζονται να εργαστούν σε «φάρμες απάτης».

Η πορεία της Καμπότζης ξεκίνησε με ελπίδες για δημοκρατία μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και τη φρίκη των Ερυθρών Χμερ. Ωστόσο, η άνοδος του Hun Sen στην εξουσία το 1993 και η σταδιακή εξόντωση κάθε πολιτικής αντιπολίτευσης δημιούργησαν το κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη δικτύων πατρωνίας.

Ένας από τους βασικούς πυλώνες που κατέστησαν την Καμπότζη καταφύγιο ήταν το σύστημα «επένδυση έναντι υπηκοότητας». Με ποσά που ξεκινούν από περίπου 300.000 δολάρια, εγκληματίες από το εξωτερικό κυρίως από την Κίνα, απέκτησαν διαβατήρια Καμπότζης και, σε πολλές περιπτώσεις, νέα ονόματα.

Αυτό τους επέτρεψε:

Να διαφεύγουν τη σύλληψη από τις αρχές των χωρών τους.

Να ιδρύουν εταιρείες-βιτρίνες.

Να μεταφέρουν παράνομα περιουσιακά στοιχεία με πλήρη νομιμοφάνεια.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του ομίλου Prince Group, ο επικεφαλής του οποίου, Chen Zhi, συνελήφθη πρόσφατα μετά από κυρώσεις των ΗΠΑ, κατηγορούμενος για ξέπλυμα δισεκατομμυρίων δολαρίων από απάτες.

Η μετάλλαξη του εγκλήματος στην Καμπότζη επιταχύνθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Όταν τα ταξίδια σταμάτησαν και τα καζίνο στο Σιχανούκβιλ άδειασαν, οι εγκληματικές οργανώσεις στράφηκαν στον κυβερνοχώρο.

Η κλίμακα των επιχειρήσεων είναι πλέον τόσο μεγάλη που οι διεθνείς αρχές δυσκολεύονται να ανταποκριθούν. Μόνο ο όμιλος Prince φέρεται να κέρδιζε 30 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα από απάτες. Η χρήση κρυπτονομισμάτων καθιστά τον εντοπισμό των χρημάτων εξαιρετικά δύσκολο, ενώ οι δεσμοί των εγκληματιών με την πολιτική ηγεσία της χώρας δημιουργούν ένα τείχος προστασίας που δύσκολα γκρεμίζεται.

Παρά τις πρόσφατες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης του Hun Manet για καταστολή, η διεθνής κοινότητα παραμένει σκεπτική, καθώς το σύστημα πατρωνίας φαίνεται να είναι βαθιά ριζωμένο στον κρατικό μηχανισμό.