Η κυβέρνηση την παρουσίασε ως μια σύγχρονη, καινοτόμα πολιτική που θα ενίσχυε τη σχέση σχολείου–οικογένειας και θα έδινε στους εργαζόμενους γονείς τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στις σχολικές δράσεις των παιδιών τους, χωρίς μισθολογικές απώλειες. Η γονική άδεια συνεκπαίδευσης, που προωθήθηκε με επικοινωνιακή διάθεση και με το προσωπικό «καλώς έχειν» του Πρωθυπουργού, επρόκειτο –σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις– να τεθεί σε ισχύ στις 11 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού.
Κι όμως, η πολυαναμενόμενη ρύθμιση φαίνεται να καταλήγει… στις καλένδες. Παρά τους πανηγυρισμούς και τις επίμονες διαβεβαιώσεις περί άμεσης εφαρμογής, κανένα θεσμικό πλαίσιο δεν έχει εκδοθεί μέχρι σήμερα, αφήνοντας γονείς και εργοδότες κυριολεκτικά στον αέρα.
Το Υπουργείο Εργασίας δηλώνει… άγνοια
Η αρμοδιότητα για την έκδοση οδηγιών και την ενεργοποίηση της άδειας ανήκει εξ ολοκλήρου στο Υπουργείο Εργασίας, το οποίο όμως – όπως καταγγέλλεται από εργαζόμενους και εκπαιδευτικούς– δεν έχει προχωρήσει σε καμία σχετική πράξη. Δεν υπάρχει εγκύκλιος, δεν υπάρχει πλατφόρμα, δεν υπάρχει καμία επίσημη διαδικασία για την αίτηση ή την έγκριση της άδειας.
Το αποτέλεσμα;
Οι εργαζόμενοι γονείς δεν γνωρίζουν πώς να υποβάλουν αίτημα, ενώ οι εργοδότες δηλώνουν πλήρη άγνοια και αδυνατούν να εγγυηθούν την εφαρμογή της παροχής χωρίς να κινδυνεύσουν με παραβάσεις ή καταγγελίες.
Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση ανακοίνωσε μια κοινωνική πολιτική χωρίς να έχει προνοήσει ούτε τα ελάχιστα για την υλοποίησή της.
Η άδεια συνεκπαίδευσης υποτίθεται ότι θα επέτρεπε στους γονείς μαθητών Γυμνασίου και Λυκείου να συμμετέχουν σε δράσεις που αφορούν την ψυχική υγεία, την πρώιμη παρέμβαση και τη συνεργασία σχολείου–οικογένειας. Μάλιστα, είχε προβλεφθεί ότι η συμμετοχή θα μπορούσε να γίνει είτε διά ζώσης είτε ψηφιακά, ώστε κανείς να μην αποκλείεται.
Η καθυστέρηση δεν είναι απλώς γραφειοκρατική. Είναι πολιτικά και κοινωνικά επιζήμια. Υπονομεύει τον ίδιο τον σκοπό της πρωτοβουλίας, που υποτίθεται ότι ήταν η ενδυνάμωση της γονεϊκής παρουσίας στη σχολική ζωή και η στενότερη συνεργασία με την εκπαιδευτική κοινότητα.
Χωρίς σαφείς οδηγίες, χωρίς νομική κάλυψη και χωρίς πρακτική εφαρμογή, η άδεια συνεκπαίδευσης μετατρέπεται σε ένα ακόμη επικοινωνιακό πυροτέχνημα: εντυπωσιακό στην παρουσίαση, ανύπαρκτο στην πράξη.
Η κυβέρνηση επιμένει να προβάλλει την πολιτική βούληση. Όμως, η πραγματικότητα δείχνει πως η αποτελεσματικότητα μιας πολιτικής δεν κρίνεται στην ανακοίνωση, αλλά στην εφαρμογή. Και εδώ, η εφαρμογή απλώς δεν υπάρχει.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
