«Δύο σχολεία, ένα παιδί: και ο λογαριασμός πάντα στους γονείς»

Τα φροντιστήρια ως παράλληλο σύμπαν:

Το σχολείο της κανονικής ζωής είναι στο διάλειμμα.

Στο δημόσιο σχολείο είσαι ένας από 27.
Στο φροντιστήριο είσαι ένας από 7.
Άρα καταλαβαίνεις:
εκεί που διδάσκεσαι είσαι νούμερο,
εκεί που πληρώνεις είσαι άνθρωπος.

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί τα παιδιά προτιμούν τις απογευματινές αίθουσες.
Μα εκεί τα καταλαβαίνουν!
Στο σχολείο τους καταλαβαίνουν… όταν χτυπήσει το κουδούνι.

**Το κόστος; Μην το ψάχνεις.

Είναι ένας δεύτερος ΕΝΦΙΑ με ασκήσεις Μαθηματικών.**

1.500–4.000€ στο Γυμνάσιο.
4.000–7.000€ στο Λύκειο.
Και στα ιδιαίτερα; Εκεί πλέον μιλάμε για επίπεδο VIP εκπαίδευσης:
20€ η ώρα για Μαθηματικά,
25€ για Φυσική,
και 30€ αν το παιδί χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη από το ίδιο το μάθημα.

Οι γονείς βάζουν στο τραπέζι χαρτομάντιλα, μολύβια και αριθμομηχανή:
«Αν κόψουμε διακοπές, θέρμανση και έξοδο… ίσως βγάλουμε τον Μάρτιο.»

**Και τι γίνεται με την ενισχυτική διδασκαλία του σχολείου;

Ναι… αυτό το θρυλικό πλάσμα. Αν το δείτε, ενημερώστε τις αρχές.**

Λειτουργεί κάπου–κάπως–κάποτε, σαν φάντασμα που εμφανίζεται όταν δεν το χρειάζεσαι.
Πέντε μαθητές λένε ότι την είδαν.
Κανείς δεν έχει αποδείξεις.

**Τα παιδιά; Παιδιά; Ποια παιδιά;

Έχουμε φροντιστηριόπαιδα.**

Το πρόγραμμα είναι απλό:
08:00–14:00 σχολείο,
16:00–20:00 φροντιστήριο,
20:30–22:30 διάβασμα.

Και μετά κοιμούνται.
Ή, τέλος πάντων, λιποθυμούν πάνω από τα βιβλία.

Ένας μαθητής Γ’ Λυκείου είπε:
«Έχω να δω φίλο από τότε που είχε πρωτοκυκλοφορήσει το iPhone 7.»

**Το συμπέρασμα;

Δεν πληρώνουμε για να μάθουν τα παιδιά.
Πληρώνουμε για να μην αγχωνόμαστε που δεν μαθαίνουν στο σχολείο.**

Το φροντιστήριο είναι η ελληνική εκδοχή της ασφάλειας ζωής:
«Μην σου τύχει κακή βαθμολογία, να είμαστε καλυμμένοι.»

Κι έτσι συνεχίζουμε ως κοινωνία να δίνουμε λεφτά, χρόνο και λογική σε ένα παράλληλο εκπαιδευτικό σύμπαν —
σαν να είναι φυσιολογικό δύο σχολεία να χρειάζονται για μια εκπαίδευση.

Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς:

Το πραγματικό μάθημα στην Ελλάδα δεν είναι τα Μαθηματικά.
Είναι η επιβίωση.