Και πάλι νερά στις τάξεις – Πόσες φορές ακόμα;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Την πρώτη χρονιά ήταν «ατυχία».
Τη δεύτερη «σύμπτωση».
Την πέμπτη όμως δεν υπάρχει πια καμία δικαιολογία — μόνο εγκληματική αδιαφορία για τα παιδιά και τους ανθρώπους των σχολείων.

Σχολεία της Αθήνας, κτίρια περασμένων δεκαετιών και κοντέινερ που υποτίθεται ότι θα ήταν λύση «λίγων μηνών», συνεχίζουν να πλημμυρίζουν. Βροχές απλές, συνηθισμένες, γίνονται αιτία να μπαίνουν σε τάξεις κουβάδες, να στάζουν οροφές, να τρέχουν νερά δίπλα σε πρίζες και καλώδια. Και οι εκπαιδευτικοί, αντί να κάνουν μάθημα, γίνονται πυροσβέστες και τεχνικοί.

Από το 151ο και 152ο Νηπιαγωγείο μέχρι τα παραρτήματα ειδικής αγωγής στους Αμπελόκηπους, η εικόνα επαναλαμβάνεται κάθε χειμώνα: τα κοντέινερ ανοίγουν, οι τοίχοι διαλύονται από την υγρασία, οι τουαλέτες πλημμυρίζουν. Άλλο ένα σχολείο βγάζει κουβάδες, άλλη μια αίθουσα γεμίζει σταγόνες, άλλο ένα αίτημα πάει στο αρχείο.

Πέντε χρόνια.
Εκατοντάδες καταγγελίες.
Καμία ουσιαστική παρέμβαση.


Αντί για λύσεις, βιτρίνα.

Ενώ οι εκπαιδευτικοί φωνάζουν, οι σχολικές επιτροπές σιωπούν.
Ενώ τα παιδιά κρυώνουν, οι εργολάβοι αλλάζουν ταμπέλες και ο χορηγικός «εκσυγχρονισμός» πασαλείβει προβλήματα αντί να τα λύνει.
Ενώ ζητούνται μόνωση, στέγη, ασφάλεια — προχωράνε μόνο έργα προβολής.

Κανένα σχέδιο για μόνιμα σχολικά κτίρια.
Καμιά ουσιαστική συντήρηση.
Καμία προοπτική.

Όσο οι βροχές μετατρέπουν αίθουσες σε δεξαμενές, το Δημαρχείο μετρά πολιτικό κόστος αντί για χιλιάδες παιδικές φωνές.


Δεν χωρά άλλη ανοχή.

Οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς δεν ζητούν πολυτέλειες — ζητούν τα αυτονόητα:

• Ασφαλείς, στεγασμένες αίθουσες.
• Μόνιμες λύσεις, όχι κοντέινερ «until further notice».
• Τεχνικές παρεμβάσεις ουσίας, όχι πλακέτες χορηγών.
• Δημοτική αρχή που ακούει, όχι απλώς απαντά.

Τα παιδιά δεν μπορούν να μεγαλώνουν μέσα σε υγρασία και βραχυκυκλώματα, ούτε οι νηπιαγωγοί να παλεύουν με βροχές μέσα στην τάξη. Αυτή δεν είναι φυσιολογική σχολική ζωή — είναι υποβάθμιση με υπογραφή.

Η Αθήνα αξίζει σχολεία που αντέχουν.
Οι μαθητές αξίζουν ασφάλεια.
Οι εκπαιδευτικοί αξίζουν σεβασμό.

Και αυτό δεν μπορεί να αναβάλλεται για άλλη μία χρονιά.