Ντροπή Νίκη Κεραμέως

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Πληροφορηθήκαμε από το Χ ότι η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως, επικοινώνησε χθες με έναν Έλληνα του Εξωτερικού, που έκανε μια viral ανάρτηση του γιατί θεωρεί ότι δεν πρέπει να πάει στρατό εάν επιστρέψει στην Ελλάδα. Και τον διαβεβαίωσε ότι δεν θα πάει στρατό εάν επιστρέψει, αλλά θα πληρώσει για να αποφύγει την θητεία του.

Όπως λέει ο ίδιος, μετά από την ανάρτησή μου για το στρατό και το φορολογικό κίνητρο του 50% για πανεπιστημιακούς, επικοινώνησε μαζί μου τηλεφωνικά η υπουργός . Μιλήσαμε για κάμποσα λεπτά για θέματα που αφορούν Έλληνες του εξωτερικού και αναφέρθηκε σε τρία σημεία:

Όσον αφορά την αλλαγή στα στρατιωτικά, ανέφερε ότι υπήρξαν διευκρινίσεις ότι η μεταφορά της ηλικίας εξαγοράς της θητείας από τα 33 στα 40 δεν θα γίνει άμεσα αλλά σε βάθος πολλών χρόνων.

Τί είχε γράψει ο κύριος αυτός

Πρόσφατα ανακοινώθηκαν αλλαγές στη στρατιωτική θητεία. Οι τρεις βασικότερες είναι:

1. Η θέσπιση κινήτρων για να υπηρετεί κανείς στα 18.

2. Αλλαγές στη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων.

3. Μέτρα για να μειωθεί ο αριθμός όσων αποφεύγουν τη στράτευση.

Στο πλαίσιο της τρίτης αλλαγής περιλαμβάνεται και η τροποποίηση του καθεστώτος εξαγοράς της θητείας. Σήμερα η εξαγορά είναι δυνατή στο 33ο έτος της ηλικίας, ενώ με την προτεινόμενη ρύθμιση η δυνατότητα αυτή θα μεταφέρεται στο 40ό έτος.

Θα ξεκινήσω με ένα μικρό προσωπικό ιστορικό της σχέσης μου με τη στρατιωτική θητεία. Μετά από κάποιες επιτυχίες μου στις μαθητικές Ολυμπιάδες επιστημών ως μαθητής Λυκείου, έφυγα κατευθείαν από την Ελλάδα για να σπουδάσω στην Αγγλία. Αρχικά ασχολήθηκα με τη Θεωρητική Φυσική, όμως στη συνέχεια στράφηκα στα Οικονομικά και συνέχισα εκεί την έρευνά μου. Έπειτα ξεκίνησα το διδακτορικό μου. Ο τρόπος που λειτουργεί η Διεθνής Αγορά Εργασίας για τους οικονομολόγους ουσιαστικά υπαγορεύει να κάνεις απευθείας αιτήσεις για την επόμενη ερευνητική σου θέση μόλις ολοκληρώσεις το διδακτορικό. Έτσι, λίγο αργότερα, βρέθηκα στο Χάρβαρντ και στη Μασαχουσέτη. Στο μεταξύ, απέκτησα και δύο παιδιά.

Αυτή τη στιγμή, για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια, συζητάμε σοβαρά στην οικογένειά μας το ενδεχόμενο επιστροφής στην Ελλάδα, είτε για ερευνητικές θέσεις είτε για άλλες ευκαιρίες. Ένας από τους σημαντικότερους λόγους αυτής της σκέψης είναι και το ζήτημα της γλώσσας, που αφορά την ανατροφή των παιδιών.

Είμαι επίσημα αναγνωρισμένος και μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, καθώς ζω τα τελευταία 13-14 χρόνια εκτός Ελλάδας, με μόνο μικρές περιόδους εντός Ελλάδας. Σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς, σε περίπτωση επιστροφής μπορούσα να κάνω χρήση του κανονισμού που προέβλεπε την εξαγορά της θητείας στο 33ο έτος της ηλικίας. Αυτό το όριο το πλησιάζω σε λίγους μήνες. Η διαδικασία, όπως τη γνώριζα, ήταν να ολοκληρώσω τη βασική εκπαίδευση στον στρατό και στη συνέχεια να εξαγοράσω τους υπόλοιπους μήνες που θα απέμεναν στη θητεία μου.

Με αυτόν τον τρόπο θα συνέβαλλα με τον χρόνο μου στη βασική εκπαίδευση, ενώ για το υπόλοιπο διάστημα θα κατέβαλλα ένα χρηματικό ποσό, το οποίο θα μπορούσε να στηρίξει τον ελληνικό στρατό. Ο στρατός, άλλωστε, είναι για μένα σημαντικό να συνεχίσει να υπάρχει και να διατηρεί αξιόμαχες δυνάμεις – αν και η προσωπική μου φιλοσοφία μακροπρόθεσμα τείνει περισσότερο σε έναν κοινό επαγγελματικό ευρωπαϊκό στρατό.

Το ποσό που προβλέπεται κυμαίνεται γύρω στις 5.000–7.000 ευρώ, ανάλογα με τους μήνες που πρέπει να εξαγοράσει κανείς. Πρόκειται για ένα σημαντικό ποσό, ιδιαίτερα για κάποιον που βρίσκεται ακόμη στην αρχή της σταθερής του εργασιακής πορείας. Αν όμως αλλάξει το πλαίσιο και πάψει να δίνεται αυτή η δυνατότητα στην ηλικία των 33–40 ετών, τότε πρακτικά η επιστροφή μας στην Ελλάδα θα καταστεί απαγορευτική.

Και αυτό όχι επειδή θεωρώ τον στρατό κάτι που πρέπει κανείς να αποφύγει πάση θυσία. Αν οι συνθήκες το επέτρεπαν, θα ήμουν χαρούμενος να κάνω ένα εννιάμηνο. Μάλιστα, σε σχέση με το απαιτητικό πρόγραμμα ενός πλήρους ερευνητικού έργου μαζί με δύο παιδιά, η στρατιωτική καθημερινότητα θα μπορούσε να θεωρηθεί πιο ήπια, λίγο σαν διακοπές στην παραμεθόριο. Ωστόσο, το ζήτημα για μένα είναι άλλο: δεν είμαι διατεθειμένος να αφήσω τα παιδιά μου για τόσους μήνες, και ιδιαίτερα το μικρό που είναι μόλις λίγων μηνών. Ταυτόχρονα, παρόλο το σημαντικό κόστος της εξαγοράς, η έλλειψη από την αγορά εργασίας για τόσους μήνες θα ήταν πολύ πιο επίπονη για μια οικογένεια.

Ουσιαστικά θεωρώ το χρέος μου απέναντι στα παιδιά μου πιο σημαντικό από το χρέος μου απέναντι στις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις.

Γιατί αυτό έχει σημασία; Επειδή η χώρα τα τελευταία χρόνια κάνει μια οργανωμένη προσπάθεια επαναπατρισμού επιστημόνων και εργαζομένων, το γνωστό brain regain. Έχουν θεσπιστεί συγκεκριμένες πολιτικές, όπως η μείωση του φόρου για όσους επιστρέφουν, καθώς και μια σειρά από εκδηλώσεις ανά τον κόσμο με στόχο τη δικτύωση και την ενίσχυση της επιστροφής.

Σημαίνει αυτό ότι δεν πρέπει να γίνει η αλλαγή της θητείας; Όχι αναγκαστικά. Σημαίνει όμως ότι το κράτος πρέπει να λάβει υπόψη του τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις μιας τέτοιας αλλαγής στον επαναπατρισμό επιστημόνων, πολλοί από τους οποίους έχουν ήδη οικογένεια και παιδιά – κάτι που σχετίζεται άμεσα και με τη γενικότερη συζήτηση γύρω από το δημογραφικό πρόβλημα.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι επίσης η πρόταση για στράτευση στα 18. Από νωρίς, ήδη όταν έκανα το μεταπτυχιακό μου, σκεφτόμουν ότι θα ήταν καλό να είχα κάνει τη θητεία μου στα 18. Τότε βέβαια ήμουν αποφασισμένος να φύγω για το εξωτερικό και κανένας γύρω μου δεν το έκανε. Είχα όμως γνωστούς Κύπριους από τις Ολυμπιάδες, οι οποίοι όλοι υπηρέτησαν κατευθείαν. Αν αυτό ήταν πιο συνηθισμένο στην Ελλάδα, πιθανότατα θα το είχα κάνει και εγώ, κάτι που θα είχε απλοποιήσει πολύ τα πράγματα στη συνέχεια.

Το ερώτημα όμως είναι πώς πρέπει να γίνει η αλλαγή σήμερα. Ο  @GreekAnalyst  έγραψε ότι η αλλαγή για την εξαγορά της θητείας θα πρέπει να ισχύσει για τους σημερινούς 18χρονους και όχι για όσους βρίσκονται τώρα στην ηλικία των 33. Προφανώς συμφωνώ, αλλά έχω και προσωπικό συμφέρον.

Δηλαδή ο τύπος βγαίνει και λέει ότι δεν θέλει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του προς το ελληνικό κράτος. Και τον παίρνει η υπουργός και του λέει ότι δεν θα χρειαστεί να το κάνει. Ντρέπομαι λίγο. Όχι γιατί εγώ πήγα στρατό. Όχι γιατί πήγαν οι συνομηλικοί μου. Αλλά γιατί οι παπούδες μας άφησαν γυναίκες και παιδιά και έδωσαν την ζωή τους να υπερασπιστουν την χώρα μας. Και έχεις τώρα αυτούς τους τύπους που δεν θέλουν να δώσουν ούτε λίγους μήνες. Και τους παίρνουν τηλέφωνο οι υπουργοί να τους καθησυχάσουν ότι δεν θα χρειαστεί