Στη Χάγη, όπου πραγματοποιείται η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης βρέθηκε να παίζει τον ρόλο του κομπάρσου, σε μια φωτογραφία που λέει περισσότερα από χίλιες λέξεις.
Στην καθιερωμένη ομαδική φωτογραφία των ηγετών, ο Μητσοτάκης στριμώχτηκε στην άκρη-άκρη, σαν να τον έβαλαν τιμωρία, ενώ ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο «υποτίθεται απομονωμένος» ηγέτης, πόζαρε χαμογελαστός δίπλα στον Ντόναλντ Τραμπ, συνομιλώντας μαζί του, ανταλλάσσοντας χειραψίες, σαν παλιοί φίλοι.
Η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς μια στιγμή, αλλά μια καυστική απεικόνιση της πραγματικής θέσης της Ελλάδας στο διεθνές σκηνικό και της φαντασιακής «αίγλης» του Μητσοτάκη ως «σημαντικού Ευρωπαίου ηγέτη».
Ο Μητσοτάκης, που μας έχει συνηθίσει σε μεγαλόστομες δηλώσεις περί της «ισχυρής» θέσης της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την Ευρώπη, κατέφθασε στη Χάγη με την ακολουθία του, έτοιμος να «υπογραμμίσει» –όπως μας πληροφόρησαν τα φιλικά του ΜΜΕ– την αξιοπιστία της χώρας ως σταθερού συμμάχου. Και τι πέτυχε; Μια θέση στο περιθώριο της φωτογραφίας, πιο μακριά ακόμα και από τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, που, παρεμπιπτόντως, δεν έχει καν λόγο να βρίσκεται εκεί, αφού η Ουκρανία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ!
Είναι να απορεί κανείς: πώς ο Μητσοτάκης, ο «εκλεκτός» της ευρωπαϊκής ελίτ, κατέληξε να μοιάζει με καλεσμένο τελευταίας στιγμής σε γάμο, ενώ ο Ερντογάν, ο «παρίας» της διεθνούς σκηνής, έκλεβε την παράσταση;
Η παρουσία του Ερντογάν δίπλα στον Τραμπ δεν είναι τυχαία. Παρά τις κραυγές περί «απομόνωσης» της Τουρκίας, ο Τούρκος πρόεδρος αποδεικνύει ότι γνωρίζει πώς να παίζει το γεωπολιτικό παιχνίδι.
Με την Τουρκία να διατηρεί στρατηγική αυτονομία, να διαπραγματεύεται με τη Ρωσία, να ελέγχει κρίσιμες ροές ενέργειας και να κρατά το κλειδί για το λαθρομεταναστευτικό, ο Ερντογάν δεν χρειάζεται να παρακαλάει για μια θέση στο τραπέζι – του τη δίνουν.
Στην ίδια φωτογραφία, ο Τραμπ, που έχει αναλάβει τον ρόλο του «αφεντικού» της Συμμαχίας, συνομιλεί μαζί του, ενώ ο Μητσοτάκης κοιτάζει από μακριά, κάνοντας αστείες γκριμάτσες αμηχανίας.
Η ειρωνεία κορυφώνεται όταν σκεφτεί κανείς ότι ο Μητσοτάκης έχει επενδύσει τα πάντα στην εικόνα του «υπάκουου» συμμάχου. Η Ελλάδα, που ήδη ξεπερνά τη νατοϊκή δέσμευση για αμυντικές δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ, ετοιμάζεται να συναινέσει στην παράλογη απαίτηση του Τραμπ για αύξηση στο 5% μέχρι το 2035, την ώρα που η οικονομία της χώρας στενάζει. Και αντί για ανταμοιβή, ο πρωθυπουργός μας παίρνει μια θέση στην άκρη της φωτογραφίας!
Η Σύνοδος της Χάγης δεν ήταν απλώς μια διπλωματική συνάντηση· ήταν ένας καθρέφτης που έδειξε την αλήθεια. Ο Μητσοτάκης, παρά τις φιλοδοξίες του να παρουσιαστεί ως «ηγέτης» της Ευρώπης, κατέληξε να μοιάζει με περιθωριακό παρατηρητή. Ο Ερντογάν, που υποτίθεται ότι είναι «απομονωμένος», αποδείχθηκε πιο κεντρικός από πολλούς. Και ο Ζελένσκι, που δεν έχει καν θέση στο ΝΑΤΟ, βρέθηκε εκεί για να παίξει τον ρόλο του «θύματος» που δικαιολογεί τις αποφάσεις της Συμμαχίας.
Η Ελλάδα, δυστυχώς, πληρώνει το τίμημα μιας εξωτερικής πολιτικής που περιορίζεται σε χειραψίες και φωτογραφίες – από τις οποίες, όπως φαίνεται, ο πρωθυπουργός μας αποκλείεται ακόμα και από τις καλές θέσεις.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
