Στα άκρα έχει φτάσει η υπόθεση του 21χρονου ΟΥΚα Αλέξανδρου Κετίκογλου, που δεν μοιάζει πλέον με μια «απλή» δικαστική εκκρεμότητα. Η οικογένεια βρίσκεται σε κατάσταση πλήρους απόγνωσης, ανεβάζοντας τους τόνους και μιλώντας ανοιχτά για σοβαρές καταγγελίες γύρω από τον θάνατό του τον Νοέμβριο του 2024, μέσα, όπως υποστηρίζουν, σε διαδικασία στρατιωτικής εκπαίδευσης.
Οι γονείς του κάνουν λόγο για εγκληματικές ευθύνες και αφήνουν βαριές αιχμές ακόμα και για πιθανή συγκάλυψη, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά μιας υπόθεσης που ήδη έχει προκαλέσει έντονο κοινωνικό και πολιτικό σεισμό.
Και τώρα το ερώτημα που «καίει» όλο και περισσότερο: τι απαντά η ηγεσία του ΥΠΕΘΑ μπροστά σε αυτές τις καταγγελίες που φουντώνουν μέρα με τη μέρα;
Γιατί όσο περνούν οι μέρες, η σιωπή βαραίνει περισσότερο από τις απαντήσεις.
Η οικογένεια του 21χρονου μιλά ανοιχτά για δολοφονία, για ακραίες συνθήκες εκπαίδευσης, για πιέσεις σε μάρτυρες και για μια υπόθεση που, όπως υποστηρίζουν, δεν αντιμετωπίζεται με τη βαρύτητα που της αναλογεί.
Και εδώ αρχίζει το μεγάλο «γιατί»:
Πώς γίνεται μια τέτοια υπόθεση να εξελίσσεται με τόσες σκιές και τόσο βαριές καταγγελίες, χωρίς μια ξεκάθαρη, δημόσια θεσμική τοποθέτηση που να κόβει τον αέρα σε κάθε υποψία;
Το βλέμμα πλέον στρέφεται ευθέως προς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Και τα ερωτήματα είναι ωμά:
- Υπάρχει πλήρης και ανεξάρτητη διερεύνηση της υπόθεσης;
- Έχουν αποδοθεί ευθύνες διοικητικά σε οποιοδήποτε επίπεδο;
- Τι έγινε με τα εσωτερικά πορίσματα και τις πειθαρχικές διαδικασίες;
- Γιατί η κοινωνία ακούει μόνο καταγγελίες και όχι ξεκάθαρες απαντήσεις;
Η εικόνα που διαμορφώνεται, καλώς ή κακώς, είναι εικόνα κενού. Και το κενό αυτό γεμίζει με οργή, καχυποψία και ερωτήματα που «καίνε».
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει η οικογένεια, η πειθαρχική εκδοχή της υπόθεσης φέρεται να καταλήγει σε λογική “κανείς δεν φταίει”.
Και εκεί ακριβώς ανάβει η φωτιά:
Πώς γίνεται σε μια υπόθεση με θάνατο εν ώρα εκπαίδευσης να μην υπάρχει, όπως υποστηρίζουν, σαφής απόδοση ευθυνών;
Το θέμα πλέον δεν είναι μόνο νομικό είναι και βαθιά πολιτικό. Γιατί όταν μπαίνουν στο τραπέζι λέξεις όπως «συγκάλυψη», «πιέσεις» και «δολοφονία», τότε η πίεση μεταφέρεται αναγκαστικά στην κορυφή της πυραμίδας. Και η κορυφή αυτή λέγεται ΥΠΕΘΑ. Τι γνώση έχει ο Υπουργός, η Βουλή; Τι έγινε πραγματικά στη Σχολή Υποβρυχίων Καταστροφών;
Και κυρίως:
Πόσο βαθιά φτάνει η ευθύνη και πόσο ψηλά;
Όσο δεν δίνονται καθαρές απαντήσεις, η υπόθεση δεν κλείνει. Αντίθετα, φουντώνει. Και πλέον δεν αφορά μόνο μια οικογένεια που ζητά δικαίωση… αλλά ένα ολόκληρο σύστημα που βρίσκεται υπό πίεση να μιλήσει καθαρά.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
