Καθώς οι περιφερειακές συγκρούσεις από την Ουκρανία έως τη Μέση Ανατολή διασταυρώνονται επικίνδυνα και η αντιπαράθεση μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων οξύνεται, οι Financial Times και ειδικότερα ο επικεφαλής σχολιαστής διεθνών υποθέσεων, Γκίντεον Ράχμαν, επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζοφερό ερώτημα κατά πόσον ο πλανήτης υπνοβατεί προς έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η εντεινόμενη αίσθηση παγκόσμιας ανασφάλειας αποτυπώνεται σε πολλαπλά μέτωπα, από τις πυραυλικές επιθέσεις και τα ρωσικά πλήγματα στην Ουκρανία μέχρι τις στρατιωτικές ασκήσεις της Κίνας και τους φόβους για ευρωπαϊκή αποσταθεροποίηση. Κατά τον αρθρογράφο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος πηγάζει από πιθανούς εσφαλμένους υπολογισμούς των ηγετών, οι οποίοι ενδέχεται να θεωρήσουν εσφαλμένα ότι οι αντίπαλοί τους θα υποχωρήσουν, επαναλαμβάνοντας τα ιστορικά λάθη που οδήγησαν στις τραγωδίες του 1914 και του 1939, όπου η αμφιβολία για την αξιοπιστία των συμμαχιών άνοιξε τον δρόμο προς τη γενικευμένη σύγκρουση.
Η μετατόπιση της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος και ο «άξονας» των αναθεωρητικών δυνάμεων
Η έξαρση της βίας και ο υψηλός αριθμός συνεχιζόμενων συγκρούσεων παγκοσμίως συνδέονται άμεσα με τη σταδιακή μετατόπιση της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος και τη σχετική υποχώρηση του οικονομικού και στρατιωτικού μεριδίου των χωρών της G7 σε σύγκριση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Αυτή η γεωπολιτική μεταβολή έχει ενθαρρύνει αναθεωρητικές δυνάμεις να αμφισβητήσουν την κυριαρχία των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, αξιοποιώντας την κόπωση της Δύσης από τους προηγούμενους πολέμους.
Παράλληλα, η ανάδειξη μιας νέας γενιάς αυταρχικών, εθνικιστών ηγετών έχει ενισχύσει τη λογική του «δικαίου του ισχυρού», υπονομεύοντας τους κανόνες της διεθνούς τάξης. Δυτικοί αξιωματούχοι εκφράζουν έντονη ανησυχία για τη στενή σύμπραξη ενός «άξονα αντιπάλων» που περιλαμβάνει τη Ρωσία, την Κίνα, το Ιράν και τη Βόρεια Κορέα, οι οποίες μοιράζονται τη δυσαρέσκεια απέναντι στο υφιστάμενο σύστημα ασφαλείας.
Οι σφαίρεσ επιρροής, η δοκιμασία της αποτροπής και το στοίχημα της ειρήνης
Η επιστροφή στη λογική των σφαιρών επιρροής, σύμφωνα με την οποία οι μεγάλες δυνάμεις δικαιούνται να κυριαρχούν στην άμεση γειτονιά τους, αποδεικνύεται επικίνδυνη και αδιέξοδη, καθώς αγνοεί τη βούληση και τα δικαιώματα των μικρότερων κρατών που είναι αποφασισμένα να υπερασπιστούν την κυριαρχία τους.
Σε ένα περιβάλλον όπου η αξιοπιστία κρίσιμων δεσμεύσεων ασφαλείας, όπως το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ και οι εγγυήσεις για την Ταϊβάν, αμφισβητείται, η αποτροπή παραμένει το μοναδικό ανάχωμα αποφυγής μιας παγκόσμιας καταστροφής. Η ιστορική πείρα καταδεικνύει ότι η διατήρηση της ειρήνης προϋποθέτει σταθερές και αδιαπραγμάτευτες συμμαχίες, καθώς η αβεβαιότητα γύρω από τις προθέσεις και τις αντιδράσεις των ισχυρών του πλανήτη είναι ακριβώς ο παράγοντας που μπορεί να πυροδοτήσει την επόμενη μεγάλη ανάφλεξη.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
