Τετάρτη , 29 Μαΐου 2024
Τελευταία Νέα

Ξύλο στη Βουλή: Πως η δικαιολόγηση της πολιτικής βίας από μέρος πολιτών διακινδυνεύει το μέλλον της νεολαίας και θέτει σε κίνδυνο ακόμα και τα παιδιά – Αυτοδικία ή αυθορμητισμός;

[adrotate group="4"]
Πηγή φωτογραφίας: protothema.gr

Του Κούτρα Πέτρου, απόφοιτου του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ.

Στις 24 Απριλίου του 2024, γίναμε (τηλε)μάρτυρες ενός βάρβαρου περιστατικού που σημειώθηκε στη Βουλή: Ο πρώην βουλευτής των Σπαρτιατών, Κωνσταντίνος Φλώρος, επιτέθηκε στον βουλευτή της Ελληνικής Λύσης, κ. Βασίλη Γραμμένο.

Τα αίτια που προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του κ. Φλώρου βρίσκονται ακόμα στο μικροσκόπιο της δικαιοσύνης. Ωστόσο, θα εστιάσω σε δυο εναλλακτικά υποθετικά σενάρια και θα μιλήσω για το θέμα της αυτοδικίας (το να παίρνεις τον νόμο στα χέρια σου) και η (ακόμα και θανατηφόρα) επίπτωση που έχει η κοινωνική αποδοχή της εκ μέρους μερίδας πολιτών πάνω στην νεολαία, των παιδιών και της κοινωνίας ευρύτερα.

 

Ξεκινώντας, το πρώτο υποθετικό σενάριο είναι η εκδοχή του κ. Φλώρου, όπως έχει καταθέσει στην απολογία του:

«Ο κ. Γραμμένος απευθύνθηκε στο πρόσωπό μου, αποκαλώντας με “σκουπίδι” και φωνάζοντάς μου να το βουλώσω. Μετά του απάντησα ”Αντε ρε, μη μιλάς εσύ…”, και εκείνος εξαπέλυσε έναν οχετό ύβρεων, αναφέροντας επί λέξει: ”Γ@@ώ τη μανούλα σου”. Και ενώ εξερχόταν της αίθουσας συνέχισε: ”Εσένα την μανούλα σου θα την γ@@@@ω, θα σε πάω και με τα βραχιολάκια μέσα, θα το θυμάσαι π@@@@@@@@@α”. Προφανώς, έχασα την ψυχραιμία μου, και ακολούθησα τον κ. Γραμμένο εκτός της αιθούσης, όπου συνέχισε τις ύβρεις, τις απειλές και την ίδια εριστική συμπεριφορά, όχι μόνο σε βάρος μου, αλλά και σε βάρος του παρισταμένου μάρτυρα Αστυνομικού κ. Π.Π.».

Παρότι το αυθεντικό βίντεο από την απευθείας ιστοσελίδα της Βουλής της συγκεκριμένης κοινοβουλευτικής συνεδρίασης δεν υποστηρίζει ήχο κατά την διάρκεια της “μονομαχίας”, ας υποθέσουμε ότι έστω ο κ. Γραμμένος είχε απαντήσει χυδαία προς τον κ. Φλώρο.

 

Αυτό δικαιολογεί την απάντηση του κ. Φλώρου δια της χρήσης βίας από νομικής και ηθικής σκοπιάς;

Είναι ένα κύριο ερώτημα που με απασχολεί εδώ και μέρες και αφού βυθίστηκα σε συλλογισμούς, ήρθα σε μια ανησυχητική συνειδητοποίηση που αποφάσισα να τη μοιραστώ μαζί σας και κυρίως όσων δικαιολογούν την ενδεχόμενη πράξη αυτοδικίας του πρώην βουλευτή των Σπαρτιατών.

Ως αυτοδικία νοείται κοντολογίς να παίρνεις τον νόμο στα χέρια σου, δηλαδή να αντιδράσεις πέρα από τα νομικά (και μερικές φορές και από τα ηθικά) όρια, έχοντας ως συνέπεια συνήθως νομικές συνέπειες κατόπιν τέλεσης της. Ο κ. Φλώρος, λόγου χάριν, κινδυνεύει με 10 χρόνια κάθειρξης για αυτή την παράνομη αντίδραση. Οι νόμοι υπάρχουν για να εξασφαλίζουν τη τάξη σε μια κοινωνία, που αυτοσκοπός της είναι η ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων. Γι’ αυτό και υπάρχουν νόμοι και η εφαρμογή τους από τα όργανα της τάξης. Για την επίτευξη περαιτέρω αυτού του σκοπού, ο νόμος θέτει όρια ΚΑΙ στην αυτοάμυνα.

Διαβάζοντας σχόλια πολιτών, ακόμα και τοποθετήσεις λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που τάσσονται υπέρ του κ. Φλώρου, έκανα την εξής ερώτηση: Κι αν αυτοί οι δυο ήταν τα παιδιά τους ή κάποιο πολύ αγαπητό συγγενικό πρόσωπο;

Πώς θα αισθανόντουσαν, αν μια μέρα σας έπαιρναν τηλέφωνο από το νοσοκομείο και σας ενημέρωναν, πως το παιδί σας έμεινε ΑμΕΑ επειδή αντάλλαξε βρισιές με άλλο παιδί και του έβρισε την μάνα και το άλλο παιδί απάντησε βάσει των παρορμήσεων του και υπερβαίνοντας τα όρια της αυτοάμυνας... με τρόπο που θα είχε καταντήσει το παιδί σας να έμενε ανάπηρο για το υπόλοιπο της ζωής του για μια… βρισιά!

Θα μου πείτε, “ρε Πέτρο, τι σχέση έχει αυτό που λες με το επεισόδιο από τη βουλή; Και όποιος βρίζει μητέρες, του αξίζει ξύλο”. Η απάντηση εδώ είναι, πως οι πολιτικοί δίνουν το παράδειγμα και στη κοινωνία και στα παιδιά. Κι αν οι ενήλικες αποδέχονται πρότυπα αυτοδικίας, τότε αυτά τα διδάσκουν στα παιδιά και τα παιδιά τα εφαρμόζουν, διακινδυνεύοντας, τόσο την ζωή άλλων παιδιών και νέων ανθρώπων και στερώντας τους κόπους γονέων που τα έχουν μεγαλώσει/ή τα μεγαλώνουν, όσο και τις ελευθερίες των παιδιών που υιοθετούν ή θα υιοθετήσουν τέτοιες συμπεριφορές.

Είναι η εξύβριση των γονιών κάτι χυδαίο και καταδικαστέο; ΕΊΝΑΙ! Αλλά, μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο, οφείλουμε να αντιδρούμε στα κοινωνικά αποδεκτά όρια. Σε έβρισε; Κάνε του μήνυση, ή απομόνωσέ τον, ή αναφέρσου σε κάποιο διοικητικό όργανο, αν πρόκειται για εργασιακό περιβάλλον.. Θα είναι προς όφελος σου, γιατί, αποφεύγοντας την “παράνομη” οδό, αποφεύγεις να χάσεις τις ελευθερίες σου και το μέλλον σου… για μια βρισιά.

“Κι αν χάσω την ψυχραιμία μου;” Είναι απόλυτη ευθύνη μας να συγκρατούμε την ψυχραιμία μας γιατί εμείς και μόνο εμείς είμαστε ως άτομα υπεύθυνα για τα δικά μας συναισθήματα που μπορούμε ΝΑ ΕΛΕΓΞΟΥΜΕ!

Διαφορετικά, αν ήταν να αντιδρούμε βάσει των παρορμήσεων μας και το κανονικοποιούσαμε ως ηθικό παράδειγμα, θα κανονικοποιούσαμε τους φόνους, την βία, ακόμα και την δολοφονία παιδιών ή την κακοποίηση τους (και απευθύνομαι ιδίως σε σας, που μέχρι χθες φωνάζατε μανιωδώς “προστατέψτε τα παιδιά”). Άλλωστε, πολλοί που το δικαιολογούν φέρονται να είναι άνδρες και να επικαλούνται άγραφους κανόνες του δρόμου και της ζούγκλας περί “ανδρισμού”. Ο ανδρισμός όμως, ξεχνούν ορισμένοι, πως απαιτεί, εκτός από σκληρότητα, και στωικισμό, δηλαδή τη ψυχική σταθερότητα και έλεγχο των συναισθημάτων, παρορμήσεων και την λογική ανταπόκριση ως προς μια πρόκληση. Αυτό επιβάλλει και ο κανόνας της Ορθόδοξης εκκλησίας (Γαλάτες 5:22-23)

 

Την στιγμή λοιπόν, που πας να πεις “καλά του έκανε”, στάσου! Κάνε μια παύση για 20 δευτερόλεπτα και μετά σκέψου, αν αυτό που πας να υποστηρίξεις… είναι καλό για όλους, αν προσφέρει θετικά στη κοινωνία. ακόμα κι για αυτόν που αδίκησε, ή θα μπορούσε να βλάψει υπέρμετρα και σε βαθμό που θα μπορούσε να φέρει ακόμα και τον θάνατο ή σοβαρό τραυματισμό και αν μια τέτοια υποστήριξη θα μπορούσε ενδεχομένως να την μιμηθούν παιδιά ή να γυρίσει ακόμα και μπούμερανγκ σε σένα, αν κάποτε “ξεφύγεις” και πεις κάτι και ο άλλος “δικαιολογημένα” τα… χάσει!

Αν τελικά αποδειχθεί, πως ο κ. Γραμμένος εξύβρισε, τότε είναι καταδικαστέο επίσης. Δεν θέλω να μεγαλώσει η νεολαία με πρότυπα που αν βρεθούν σε μια συζήτηση και η ένταση αυξηθεί λόγω της ευαισθησία της, να αντιδρούν με ύβρεις και να διαλύουν όχι μόνο μια δημοκρατική διαδικασία, αλλά και τις φιλίες τους και το προφίλ τους. Καθώς, αφενός έχουμε την ευθύνη να μην υποκύπτουμε στους συναισθηματισμούς μας όταν προσβαλλόμαστε, αφετέρου έχουμε δέσμευση κυρίως προς τον εαυτό μας και ως προς το κοινωνικό σύνολο να μην προκαλούμε λεκτικά/ή σωματικά, που θα μπορούσε σε διαφορετική περίπτωση να προκαλέσει ανεπιθύμητες και αυτοκαταστροφικές αντιδράσεις.

Προς το παρών, αναμένεται να αποδειχθεί, αν εν τέλη εξύβρισε ο βουλευτής της Ελληνικής Λύσης ή όχι.

 

Δεύτερο εναλλακτικό σενάριο: Ο κύριος Γραμμένος ΔΕΝ έβρισε. Ίσως να είπε κάτι, όπως μια σφοδρή κριτική και ο κ. Φλώρος να αντέδρασε βάσει παρόρμησης.

Αν το δεύτερο σενάριο επαληθευτεί, τότε, όχι μόνο όλο το νομικό βάρος πέφτει στον κύριο Φλώρο, αλλά και το ηθικό! 

Διότι, όπως προανέφερα, οι πολίτες και τα παιδιά μιμούνται το παράδειγμα των πολιτικών και άλλων ανθρώπων υψηλού κύρους. Αν το “ηθικό” παράδειγμα του κ. Φλώρου είναι η εν βρασμό ψυχής υπέρμετρη αντίδραση εξαιτίας κάποιας ενδεχόμενης ψυχικής αστάθειας, τότε οι πολίτες που το δικαιολογούν, θα μάθουν όχι μόνο στον εαυτό τους, αλλά και στα παιδιά τους, να “θίγονται με το παραμικρό” και να μην είναι ψύχραιμοι. Η ψυχραιμία, η διαχείριση των συναισθημάτων και η λογική αντίδραση είναι ζωτικής σημασίας συστατικά στοιχεία για την ομαλή ενηλικίωση, αλλά και για την αποφυγή τυχών τραγικών περιστάσεων που θα μπορούσε να κοστίσει ζωές αλλά και τις ελευθερίες των θυτών που αναπαρήγαγαν τέτοια πρότυπα, όπως βλέπουμε και με τις ανθρωποκτονίες γυναικών, που στις περισσότερες περιπτώσεις είχαν γίνει με κύριο αίτιο της ψυχική αστάθειας των θυτών, παράγωγο της ανατροφής τους από τους γονείς και της κοινωνίας!

 

Εν κατακλείδι, είναι η αυτοδικία και η υπέρμετρη βία το θεμιτό μέλλον για εσάς και τα παιδιά σας; Αξίζει να “σφάξουν” την κόρη σας, ή να στείλουν τον γιο σας στο νοσοκομείο ΑμΕΑ για μια… βρισιά; Ή αξίζει εναλλακτικά η νόμιμη και ηθική οδός;

Ιχνιλάτισε τα συναισθήματά σου, Έλληνα… και δες αν η αντίδρασή σου… συμμερίζεται με τις αξίες που εσύ υποτίθεται ότι λες ότι πρεσβεύεις

…τι είναι (κοινωνική/ηθική) αξία;

Shares