WWF: Δραματική μείωση 73% στην άγρια ζωή – Τα σημάδια ελπίδας και η ιστορική ανατροπή

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η νέα έκθεση «Ζωντανός Πλανήτης 2026» του WWF καταγράφει μια άνευ προηγουμένου υποχώρηση των πληθυσμών της άγριας ζωής μέσα σε μόλις 52 χρόνια, φέρνοντας την ανθρωπότητα μπροστά σε κρίσιμα διλήμματα. Την ίδια στιγμή, όμως, για πρώτη φορά αποκαλύπτονται εντυπωσιακά παραδείγματα αναγέννησης ειδών —από τις τίγρεις μέχρι τις χελώνες Caretta caretta στην Ελλάδα— αποδεικνύοντας ότι η ολική επαναφορά της φύσης είναι εφικτή.

Η φετινή 16η κατά σειρά έκδοση της επιστημονικής δημοσίευσης, που συντάσσεται σε συνεργασία με τη Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου (Zoological Society of London), παρακολουθεί την πορεία 35.803 πληθυσμών από 5.790 είδη άγριας ζωής παγκοσμίως (1970-2022). Τα ευρήματα αποτυπώνουν το μέγεθος της πίεσης που δέχονται τα οικοσυστήματα, αλλά παράλληλα αναδεικνύουν το πώς οι στοχευμένες παρεμβάσεις μπορούν να αλλάξουν τον ρου της ιστορίας.

Η εικόνα της κατάρρευσης: Τα οικοσυστήματα σε αριθμούς

Η απώλεια και η υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων παραμένουν οι συχνότερες απειλές για την άγρια ζωή, ακολουθούμενες από την υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων, την κλιματική αλλαγή, τη ρύπανση, τα εισβλητικά ξενικά είδη και τις ασθένειες.

Η μείωση των πληθυσμών κατανέμεται στα επιμέρους οικοσυστήματα ως εξής:

  • Οικοσυστήματα γλυκού νερού: -85%

  • Χερσαία οικοσυστήματα: -69%

  • Θαλάσσια οικοσυστήματα: -59%

Η μεγάλη ανατροπή: Τα είδη που κέρδισαν τη μάχη της επιβίωσης

Παρά τη γενική αρνητική τάση, η έκθεση αποκαλύπτει ότι το 50% των πληθυσμών που παρακολουθούνται παραμένουν σταθεροί ή αυξάνονται. Η συλλογική δράση δεκαετιών απέδωσε καρπούς σε μια σειρά από εμβληματικά είδη:

  • Τίγρεις: Από μόλις 3.200 άτομα το 2010, ο πληθυσμός τους αυξήθηκε κατά 70% έως το 2025 χάρη σε συντονισμένες προσπάθειες κρατών και αυτόχθονων πληθυσμών.

  • Πράσινη θαλάσσια χελώνα: Το 2025 έγινε η πρώτη θαλάσσια χελώνα που υποβαθμίστηκε από την κατηγορία «Απειλούμενο» σε «Χαμηλού Κινδύνου» (Least Concern), μετά από μισό αιώνα προστασίας σε 80 χώρες.

  • Ερυθρός τόνος: Οι πληθυσμοί στον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό ανέκαμψαν πλήρως μετά από δεκαετίες υπεραλίευσης, βγαίνοντας από τη λίστα των απειλούμενων ειδών.

  • Ελέφαντες Νότιας Αφρικής: Σταθεροποίηση και αύξηση πληθυσμών με την ενεργή εμπλοκή των τοπικών κοινοτήτων.

Η θετική καμπή στην Ελλάδα και τη Μεσόγειο

Η αισιόδοξη αυτή τάση καταγράφεται και σε τοπικό επίπεδο:

  • Θαλάσσια χελώνα Caretta caretta: Σταθερή αύξηση των φωλιών στις κύριες περιοχές ωοτοκίας της Ελλάδας (Κυπαρισσιακός Κόλπος, Κόλπος Λαγανά), ως αποτέλεσμα μέτρων προστασίας που εφαρμόζονται εδώ και 30 χρόνια.

  • Ερυθρός τόνος στη Μεσόγειο: Αισθητή ανάκαμψη λόγω του αυστηρότερου κανονιστικού πλαισίου και των βελτιωμένων αλιευτικών πρακτικών.

Η ρίζα του προβλήματος: Τα 3 συστήματα που πρέπει να αλλάξουν

Για να επιτευχθεί μόνιμη αναστροφή της κατάστασης, η έκθεση υπογραμμίζει την ανάγκη ριζικού μετασχηματισμού σε τρεις βασικούς πυλώνες:

  1. Αγροδιατροφικό σύστημα: Αποτελεί τον κύριο μοχλό απώλειας οικοτόπων. Η στροφή σε βιώσιμη παραγωγή και υπεύθυνη κατανάλωση έχει ήδη ξεκινήσει.

  2. Ενεργειακό σύστημα: Η ηλιακή ενέργεια είναι πλέον η φθηνότερη πηγή νέας ηλεκτροπαραγωγής στις περισσότερες χώρες, όμως η μετάβαση απαιτεί περαιτέρω επιτάχυνση.

  3. Χρηματοπιστωτικό σύστημα: Κρίνεται άμεση η διακοπή χρηματοδοτήσεων σε δραστηριότητες που βλάπτουν το περιβάλλον.

Κρίσιμη καμπή: Οι διασκέψεις COP17 και COP31

Η συγκυρία θεωρείται καθοριστική. Με τις συνόδους του ΟΗΕ για τη βιοποικιλότητα (COP17) και το κλίμα (COP31) να διεξάγονται το αμέσως επόμενο διάστημα, οι κυβερνήσεις καλούνται να μετουσιώσουν το Παγκόσμιο Πλαίσιο για τη Βιοποικιλότητα Κουνμίνγκ-Μόντρεαλ και τη Συμφωνία του Παρισιού σε απτά έργα.

Όπως επισημαίνει η Kirsten Schuijt, Γενική Διευθύντρια του WWF International, η αλλαγή έχει ήδη ξεκινήσει και το ζητούμενο είναι η επιτάχυνση των συστημικών μεταρρυθμίσεων. Από την πλευρά της, η Παναγιώτα Μαραγκού, επικεφαλής προγραμμάτων προστασίας περιβάλλοντος στο WWF Ελλάς, υπογραμμίζει πως τα επιτυχημένα παραδείγματα ανάκαμψης αποδεικνύουν ότι οι μακροχρόνιες συλλογικές δράσεις αποδίδουν, αρκεί να πολλαπλασιαστούν πριν στενέψουν τα χρονικά περιθώρια.